The existence of a general knowledge in the orthopedic literature that the periosteum entered and entrapped in the fracture line breaks the healing of the fracture, as it is known that it is not based on serious evidence, as it is in other soft tissue interpositions. This idea especially implies that the medial malleol fractures should be opened and the periosteum should be removed from the fracture line and treated openly. Especially according to our own clinical experience based on long years in medial malleol fractures, we were in the knowledge and opinion that this was not true. In this study which was done with the idea of putting it on the basis of evidence, an in vivo experimental study was accomplished on 20 live sheep. After the removal of the periosteal tissues as proximal pedicle flaps to the medial malleoli of the left and right ankle, fracture lines were created by open surgery to simulate human medial malleolus fractures. Partially (0.5-1 cm) periosteal tissue was compressed in the osteotomized malleolar fracture lines of both races of 10 animals, while the periost of the other 10 animals were uncompressed to the osteotomized malleolus, and the cortical bone structure was putted back on the fracture line. Subsequently, the right malleolus of all animals was fixed with a classical malleol screw and the left malleolus with a conical compression screw. Thus, four working groups, both mutually and cross-checked, were created as planned. X-ray charts were taken at certain intervals (post operative immediately-3-6 weeks), and at the end of the 3rd month, all animals were sacrificed and the histological examinations of the fracture lines were done in detail. Consequently entrapped periosteum in the frature lines are histologicaly a little worse than normal fracture lines when evaluated in terms of time; clinical, radiological and histologic statistical analyzes of the total data showed no significant difference in favor of fracture union between the groups. Statistically and clinically, there was no significant difference in fracture healing of screw configurations.

Ortopedik literatürde kırık hattına giren-sıkışan periost dokusunun, diğer yumuşak doku interpozisyonlarında olduğu gibi, ciddi bir kanıta dayanmadığı bilindiği halde, kırık iyileşmesini bozduğu yönünde genel bir bilginin-kanının varlığı söz konusudur. Bu düşünce özellikle medial malleol kırıklarının açılarak, periost dokusunun aradan çıkartılarak açık cerrahi olarak tedavi edilmesi gerektiği fikrini empoze etmektedir. Özellikle medial malleol kırıklarında uzun yıllara dayalı kendi klinik tecrübelerimize göre, bunun doğru olmadığı bilgi-kanaatinde idik. Bunu kanıta dayalı olarak ortaya koyma düşüncesi ile yapılan bu çalışmamızda 20 adet canlı koyun üzerinde invivo deneysel bir inceleme yapıldı. Hayvanların sağ ve sol arka ayak bilek medial malleollerine, önce periost dokuları proksimal pediküllü flepler olarak kaldırıldıktan sonra, insan medial malleol kırıklarını taklit edecek şekilde, açık cerrahi ile kırık hatları oluşturuldu. 10 hayvanın her iki arka bacağının ostetomize edilen malleol kırık hatlarına kısmi olarak(0.5-1cm arası) periost dokusu sıkıştırılırken, diğer 10 hayvanın osteotomize malleollerine periost sıkıştırılmadan kırık hattı üzerine kortikal kemik yapıdaki eski yerine tekrardan serildi. Devamında tüm hayvanların sağ malleollerine klasik malleol vidası, sol malleollerine konik kompresif vida ile fiksasyon yapıldı. Böylece hem karşılıklı hem de çapraz kontrollü dört çalışma grubu planlandığı şekilde oluşturuldu. Belli aralıklarla(3.-6.-12. haftalarda) röntgen grafileri çekilip, 3. ayın sonunda ise hayvanların tamamı sakrifiye edilerek kırık hatlarının kaynama yönünden histolojik incelemeleri de detaylı olarak yapıldı. Sonuç olarak periost sıkıştırılan malleollerde histolojik kırık kaynaması zaman olarak periost sokulmayanlara göre anlam ifade etmeyecek oranda bir miktar geriden geliyor gibi görünse de; klinik, radyolojik ve histolojik olarak toplam verilerin istatistik analizleri ile gruplar arasında kırık kaynamasının olumlu yönde olaraktan anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Vida şekillerinin de kırık kaynamasında, istatistiki ve klinik olarak, anlamlı bir fark gözlenmedi.