Altought so many investigations have been performed on high strenght concrete which have been put into practice for last 30 years and have been becoming widespread with the improvement of technology the qualities of this concrete hasn?t been enlightened as well as these of the traditional concrete yet. Most of the regulations in force is prepeared according to results of the investigations performed on the concretes between 40 MPa and 50 MPa. It is impossible to say that suggested connections in these regulations can be applied as same as high strength concretes. Unfortunately, the informations about the poison?s ratio, shrinkage, the relation between stres-strain, the relation between compression and tension strenght, the fracture mechanism and the state of cracking of high strength concrete are not enough level for today. Likely, there are same points about the traditional concrete that haven?t been enlightened yet.The main purpose of this study is to investigate the compressive strength improvement of traditional and high strenght concrete under varying curing conditions. This study consist of five chapters. First chapter includes general informations and introduction, purpose and extent of the study are introduced, qualities of concretes and pre-performed studies are summarized in this part. Second chapter gives information about the qualities of traditional and high strenght concretes produced according to the purpose of the study, calculations of mixture proportions of these concretes and axial compressive strength experiments on cube samples that are performed on different curing conditions. Third chapter includes the findings and discussions about the experimental research. The results of all these researches are summarized in fourth chapter and this final chapter is followed by the fifth chapter that is references.The results showed that the difference of curing temperatures became more effective on strength developments than curing inadequatenesses in water of traditional and high strength concretes that are performed under varying curing conditions.

Son 30 yıldan bu yana uygulamada bulunan ve teknolojinin de gelişmesiyle giderek yaygınlaşmakta olan yüksek dayanımlı beton üzerinde birçok araştırma gerçekleştirilmiş olmasına rağmen, bu betonun özellikleri henüz geleneksel beton kadar aydınlatılamamıştır. Bugün yürürlükte olan betonarme yönetmeliklerinin birçoğu, basınç dayanımı en çok 40 MPa ? 50 MPa'a kadar olan betonlar üzerinde gerçekleştirilen çalışma sonuçlarına göre hazırlanmıştır. Bu yönetmeliklerde önerilen bağıntıların, yüksek dayanımlı betonlar için de aynen uygulanabileceğini söylemek bugün için mümkün değildir. Yüksek dayanımlı betonun poisson oranı, rötresi, gerilme-birim şekildeğiştirme ilişkisi, basınç dayanımı-çekme dayanımı ilişkisi, kırılma mekanizması ve çatlama durumu gibi konular üzerindeki bilgiler maalesef bugün için yeterli seviyede değildir. Benzer şekilde, geleneksel beton için de halen yeterince aydınlatılamamış bazı noktalar bulunmaktadır.Bu çalışmanın amacı, geleneksel ve yüksek dayanımlı betonların farklı kür koşulları altında dayanım gelişimini incelemektir. Bu amaçla gerçekleştirilen çalışma, beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm genel bilgilerin verildiği bölüm olup, bu bölümde giriş, çalışmanın amacı ve kapsamı tanıtılmakta, betonların özellikleri ve daha önce gerçekleştirilmiş bazı araştırmalar özetlenmektedir. İkinci bölümde, çalışmanın amacına uygun olarak üretilen geleneksel ve yüksek dayanımlı betonlarda kullanılan malzemelerin özellikleri, bu betonların bileşim hesapları ve farklı kür koşullarına tabi tutulan numuneler üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyleri üzerinde durulmaktadır. Üçüncü bölümde, deneysel çalışmalardan elde edilen bulgular ve irdelemeler sunulmaktadır. Çalışmanın tümünden çıkartılabilecek sonuçlar dördüncü bölümde özetlenmekte ve bu bölümü de beşinci bölüm olan kaynaklar dizini izlemektedir.Elde edilen sonuçlar, farklı ortamlarda küre tabi tutulmuş yüksek dayanımlı ve geleneksel betonlarda su içinde kür yetersizliklerinden daha çok, kür sıcaklığı farkının dayanım gelişimleri üzerinde etkili olduğunu göstermektedir.