Reinforced concrete frames with unreinforced masonry infill walls constitute a significant portion of the building stock throughout the world. Infill walls in these buildings are generally considered as non-structural elements and neglected during design and assessment. On the other hand, observations after several earthquakes revealed that infill walls may have detrimental effects on the adjacent frame members. This observation brings out the requirement for further research on the effects of infill walls on the seismic performance of boundary columns. Additionally, current procedures for the design and assessment of such structures should be experimentally tested and validated along with the development of accurate numerical simulation tools is still in need for these purposes. In this study, seismic behavior of two test specimens which were designed, constructed and tested using the pseudo dynamic testing method in the Structural Mechanics Laboratory of Middle East Technical University are investigated. The two test frames were code conforming and seismically deficient frames. Numerical modeling of the test frames was conducted using DIANA (2008) finite element platform with the available constitutive models. The modeling approach was validated with the experimental results through comparisons. The analysis results are presented for a better understanding of the shear forces transferred from infill walls to the boundary columns. Seismic assessment of the two frames was conducted using ASCE/SEI 41-06 guidelines and the obtained results were compared to the damage observed during experiments.It was found that the presence of infill walls greatly altered the strength, stiffness, deformation capacity, ductility and failure mode of the reinforced concrete test frames. Significant amount of shear force transfer caused shear damage on boundary columns and decreased the ductility. ASCE/SEI 41-06 procedures for seismic assessment of reinforced concrete frames with infill walls are found as unsatisfactory in estimating the observed damage. Use of plastic hinge strains instead of average strain along the member length provided better estimations for boundary column damage levels.

Donatısız dolgu duvarlı betonarme çerçeveler, dünyadaki yapı stoğunun önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Bu binalardaki dolgu duvarlar genellikle yapısal olmayan elemanlar olarak değerlendirilmekte ve tasarım ile performans değerlendirilmesinde hesaba katılmamaktadırlar. Öte yandan, birçok deprem, dolgu duvarların hasar verici etkileri olabileceğini göstermiştir. Bu gözlem, dolgu duvarların kenar kolonları üzerindeki etkilerinin daha fazla araştırılması gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır. Buna ek olarak, bu gibi yapıların tasarım ve performans değerlendirmesinde kullanılan güncel yöntemler, isabetli simülasyon araçlarının geliştirilmesi ile beraber deneysel olarak test edilmeli ve doğrulanmalıdır. Bu çalışmada, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Yapı Mekaniği Laboratuvarında tasarlanmış, inşa edilmiş ve dinamik benzeri deney yöntemi ile test edilmiş iki adet deney numunesinin sismik davranışları incelenmiştir. Deney çerçeveleri, biri yönetmelik uyumlu, öteki sismik olarak yetersiz iki çerçeveden oluşmaktadır. Deney numunelerinin sayısal modellemesi DIANA (2008) sonlu eleman platformunda, mevcut bünye modelleri kullanılarak yapılmıştır. Modelleme yaklaşımı deneylerle karşılaştırılarak doğrulanmıştır. Analiz sonuçları, dolgu duvarlardan kenar kolonlarına aktarılan kesme kuvvetlerinin daha iyi anlaşılmasını sağlamıştır. Ayrıca, iki deney çerçevesinin sismik performans değerlendirmesi ASCE/SEI 41-06 prensiplerine göre yapılmış ve elde edilen sonuçlar deneyde gözlenen hasarla karşılaştırılmıştır.Dolgu duvarların varlığının betonarme çerçevelerin mukavemet, rijitlik, deformasyon kapasitesi, süneklik ve göçme şeklini önemli ölçüde değiştirdiği bulunmuştur. Dolgu duvarlardan kenar kolonlarına aktarılan dikkate değer miktarda kesme kuvveti, kesme hasarına neden olup, sünekliği azaltmaktadır.Dolgu duvarlı betonarme çerçevelerin sismik performans değerlendirmesi için önerilen ASCE/SEI 41-06 yöntemleri, gözlenen hasarı tahmin etmekte yetersiz bulunmuştur. Mevcut yöntem güvensiz sonuçlar vermektedir. Eleman boyunca ortalama birim şekildeğiştirme kullanmaktansa, plastik mafsal boyunca ortalama şekildeğiştirme kullanmak, kolon hasar seviyelerini belirlemede daha güvenli tahminler vermektedir.