Publication performance of researchers in scientific institutions is evaluated with some performance criteria for purposes like promotion, tenure or funding decisions. However, there is a common concern that measuring research performance, if not properly done, may damage science. Researchers tend to change their research practices when they are asked to be good at some particular measure. In this study, a dynamic simulation model is developed for analyzing the change in publication practices of researchers towards improving the performance measures used. Reputation of the faculty, skill level, total time devoted to research activities, acceptance fraction of the papers by the journals, publication and citation pressure on the researchers are the basic variables in the model. The model is constructed and calibrated using Boğaziçi University Engineering Faculty data. The validation of the model is established by standard structure and behavior tests. Scenario and policy analysis are performed with the simulation model to find good policies, which will carry the engineering school to a better position in academic world, while not damaging the scientific work of researchers.Forcing researchers to publish in high numbers results in numerous spurious publications with lower citations. Upgrading standards by introducing high benchmarks makes researchers increase the time that they devote to research activities. Allowing researchers spend more time on research activities by easing their loads is found to be an effective managerial policy. Surprisingly, encouraging the faculty to give more internal citations provides a high reputation for the school in the end and thanks to high reputation level, both citation receiving rates and publication production performances improve. Encouraging mostly the high quality research is found to be a good policy, by generating more high quality publications compared to low quality ones, hence increased citations.

Akademik yükseltme ve ?tenure? kararlarında ve akademik çalışmalara ödenek ayırmak gibi amaçlarla bilim insanlarının yayın performansları çeşitli peformans ölçütleriyle değerlendirilir. Ancak, yayın performansının ölçülmesinin doğru yapılmadığı takdirde bunun bilime zarar verebileceği, yaygın bir endişedir. Yayınları bazı ölçütler ile değerlendirilen bilim insanları, akademik çalışmalarını o ölçekler doğrultusunda değiştirme eğilimindedirler. Bu çalışmada, performans ölçme kriterlerine göre bilim insanlarının akademik çalışmalarını nasıl değiştirdiklerini gözlemlemek üzere dinamik bir simülasyon modeli kurulmuştur. Modeldeki temel değişkenler bilim insanlarının ünü, yetkinlikleri, araştırma faaliyetlerine ayırdıkları toplam zaman, yayın gönderdikleri dergilerden kabul alma olasılıkları ve bilim insanları üzerindeki yayın baskısı ve atıf baskısıdır. Model, Boğaziçi Üniversitesi Mühendislik Fakültesi verileri kullanılarak kalibre edilmiştir. Modelin validasyonu standart yapısal ve davranışsal doğrulama testleri ile sağlanmıştır. Senaryo ve politika analizleri ile, bilim insanlarının akademik çalışmalarına zarar vermeden, Fakültenin akademik performansını arttıracak politikalar aranmıştır.Akademisyenleri çok sayıda yayın yapmaya zorlamak, kaliteli olmayan ve az sayıda atıf alan yayınlardan oluşan, anlamsız bir yayın envanterine neden olmaktadır. Yayın performansının kıyaslandıgı standardın yükseltilmesi, bilim insanlarının araştırmaya ayırdıkları zamanı arttırmalarını sağlamaktadır. Bilim insanlarının idari ve eğitimle ilgili yüklerini azaltıp onlara akademik çalışmalar için daha serbest zamanlar sağlamak da yayın ve atıf performansını arttırmaktadır. Bilim insanlarını yayın yaparken birbirlerine kurum içi atıf yapmaya teşvik etmek, uzun vadede fakültenin ününü arttırmakta, ve artan ün sayesinde atıf alma oranı ve yıllık yayın sayıları artmaktadır. Son olarak, kaliteli çalışmaların teşvik edildiği, yayın sayısının çokluğunun dikkate alınmadığı bir politika denenmiş, ve çok atıf alan kaliteli yayınların artan sayılarda yapıldığı gözlenmiştir.