Within merely a few years time a radical nonhuman animal rights movement with an explicitly vegan character has appeared on the activist scene in Istanbul and in other locations in Turkey. This thesis looks into some of its characteristics. How does a carnist turn into a nonhuman animal rights activist; what are the patterns that characterize the transition to a vegan lifestyle and recruitment into the animal rights movement? And what do these findings imply for the collective action frames that vegan missionaries in Istanbul employ to convert and recruit new people? Generally internal divisions within the nonhuman animal rights movement in Istanbul are based on differences regarding collective action frames, which lead activists to apply certain tactics and reject others. I suggest that the relatively late emergence of the animal rights movement in Turkey has enabled activists to look critically at what has gone wrong in the animal rights movement elsewhere. The critical perspective by animal rights activists in Turkey has led to the movement's radical character and the concern on the part of activists to apply the `right` tactics. This also explains the high degree of awareness regarding other forms of discrimination than speciesism, such as sexism, heterosexism, racism, nationalism, and misanthropy. Nevertheless, internal frame disputes reveal that work remains to be done when it comes to avoiding other forms of discrimination within the movement. Critical intersectional voices are on the rise; pushing the movement for further self-improvement.Keywords: nonhuman animal rights movement, veganism, conversion, activism, alliance politics.

Sadece birkaç yıl içerisinde, özellikle vegan bir karaktere sahip radikal bir insan olmayan hayvan hakları hareketi İstanbul'un aktivist ortamında ve Türkiye'nin diğer bölgelerinde ortaya çıktı. Bu tez hareketin bazı özelliklerini incelemektedir. Bir karnist nasıl insan olmayan hayvan hakları aktivistine dönüşür; vegan yaşam tarzına ve hayvan hakları hareketine dahil olma sürecini niteleyen biçimler nelerdir? Bu bulgular İstanbul'daki vegan misyonerlerin harekete yeni insanlar katmak için uyguladıkları kolektif eylem planları hakkında ne ifade eder? Genellikle İstanbul'daki insan olmayan hayvan hakları hareketi içerisindeki fikir ayrılıkları kolektif eylem planları üzerinden şekillenmekte ve bu durum bazı aktivistlerin belli taktiklere yönelirken diğerlerini reddetmesine yol açmaktadır. Benim görüşüm, Türkiye'deki hayvan hakları hareketinin göreceli olarak geç ortaya çıkışı aktivistlerin eleştirel bir bakış açısıylaş diğer bölgelerdeki hayvan hakları hareketlerinin hatalarını incelemelerine olanak tanımıştır. Türkiye'deki hayvan hakları aktivistlerinin eleştirel bakışı hareketin radikal bir yapıya bürünmesine ve `doğru` taktikleri uygulama konusunda daha dikkatli olmalarına neden olmuştur. Bu durum aynı zamanda türcülük dışındaki cinsiyetçilik, eşcinsel ayrımcılığı, ırkçılık, milliyetçilik, misantrofi gibi diğer ayrımcılık formlarına dair yüksek farkındalığı da açıklamaktadır. Bununla birlikte, hareket içi planlardaki anlaşmazlıklar hareket içindeki diğer ayrımcılık formlarından kaçınmak için hala yapılması gerekenler olduğunu ortaya çıkarmaktadır. Çevreler arası eleştirel sesler yükseliştedir ve hareketi gelişme adına ileriye götürmektedir.Anahtar Sözcükler: insan olmayan hayvan hakları, veganizm, dönüşme, aktivizm,ittifak siyaseti.