It is almost unfeasible to frame properly an object in a subject. The domain of an object is totally different from the domain of a subject. Perception and aesthetics as an experience of perception is some kind of relation between subject and object intented to resolve the tension in the middle. Art is a transforming negotiator of this relation. It was Marcel Duchamp, the first artist who elevated an ordinary mass produced industrial object to the status of the work of art having percieved it as a transformed and completed artwork in advance. He named this status of the object as readymade, since it was chosen by an artist, himself, with an indifferent attitude for strongly established aesthetic concerns. This possibility submitted to an ordinary, casual industrial object caused not only a break off the art mentality reached to his time, but also an irresistible source for the artists of next generations. Readymade is a work of art realized itself. Its transformation begins and ends with artist?s choice. Its status of being work of art begins with this choice. Any mass produced industrial object may be used in art as a material, yet this usage does not give them the right to be readymade. Readymade is not a name of a material. Readymade is a name of the status.In the first part of this thesis the relationship between subject and object in art is examined by giving historical and intellectual background. In the second part, under the title of ?reading object, the perception of ready made and transformation?, the distinction of technical object/ aesthetic object, reading object as an analysis method, ready made and tranformation processes are focused on together with the artists using the products of industry. In the third chapter, applications are introduced and the works exhibited are presented.

Bir özne içindeki nesneyi tam anlamıyla betimlemek neredeyse olanak dışıdır. Öznenin alanı nesnenin alanından büsbütün farklıdır. Algılama ve bir algılama deneyimi olarak estetik, özne ile nesne arasındaki gerginliği gidermeye yönelik bir tür ilişkidir. Sanat bu ilişkiyi dönüştürmede bir arabulucudur. Seri üretim bir endüstri ürününün bizzat kendisini bitmiş bir iş olarak algılayıp ona hiç müdahalede bulunmadan doğrudan sanat eseri statüsüne taşıyan ilk sanatçı Marcel Duchamp oldu. Kendisi yani bir sanatçı tarafından tüm yerleşik estetik kaygılardan arınmış bir şekilde seçilen ve sanat nesnesi olarak atanan bu nesneyi hazır nesne olarak adlandırdı. Sıradan, günlük bir endüstri ürününe tanınan bu olanak kendisine kadar gelen sanat anlayışlarından büyük bir kopuş olduğu kadar kendisinden sonraki sanat anlayışlarına da karşı koyulamaz bir şekilde kaynaklık etti. Hazır nesne kendini gerçekleştirmiş bir sanat nesnesidir. Sanatçının seçimiyle dönüşümü başlamış ve bitmiştir. Sanat eseri statüsü bu seçimle başlar. Seri üretim endüstri ürünü olan her nesne bir malzeme olarak sanatta kullanılabilir ama hazır nesne değildir. Hazır nesne bir malzemenin adı değildir. Statünün adıdır.Tezin birinci bölümünde tarihsel ve düşünsel arka plan verilerek sanatta özne ve nesne ilişkisinin tarihsel ve düşünsel alanlardaki yolculuğu irdelenmiştir. İkinci bölümde nesneye bakış, hazır nesne algısı ve dönüştürme başlığı altında teknik nesne/estetik nesne ayrımı, bir analiz yöntemi olarak nesne okuma, hazır nesne ve dönüştürme süreçleri ile endüstri ürünü kullanan sanatçılar üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde uygulamalar sunulmuş ve gerçekleştirilen sergideki eserler tanıtılmıştır.