The aim of this study is to investigate the effects of different instructional methods (technology-based, hands-on and blended instruction) to teach geometry topics on fifth grade students' spatial ability and geometry achievement. The study was conducted by using quasi-experimental pretest-posttest design. The participants of this study consisted of 57 fifth grade students from three classes in a private middle school in Istanbul. Each class received one of the following methods for twenty class hours: technology-based (n=20), hands-on (n=20) and blended (n=17) instruction. In technology-based instruction, students used various geometry applications from computers and computer tablets whereas students in hands-on instruction used concrete manipulatives. The blended instruction group used both technological and hands-on materials equally during the study. The Purdue Visualization of Rotations (ROT) Test and Differential Aptitude Test: Space Relations (DAT:SR) were used to evaluate students' spatial ability. In order to measure students' geometry achievement, Geometry Achievement Test (GAT) was developed by the researcher. The data collected from each pretest and posttest was analyzed by the nonparametric Kruskal-Wallis Test. The result of the ROT indicated a statistically significant difference in students' spatial ability among the groups. Three of the instructional methods improved students' spatial ability. However, technology-based instruction and blended instruction had significantly more effect when compared to hands-on instruction. Furthermore, students improved their geometry achievement significantly in each group after the treatment.

Bu çalışmanın amacı, geometri konularını öğretmede farklı öğretim yöntemlerinin (teknoloji tabanlı, uygulamalı ve harmanlanmış öğretim) beşinci sınıf öğrencilerinin uzamsal yetenek ve geometri başarısı üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmada yarı deneysel ön test-son test deseni kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları İstanbul'daki özel bir ortaokulda üç farklı sınıfta bulunan 57 beşinci sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Her sınıfa yirmi ders saati olmak üzere üç öğretim yönteminden biri uygulanmıştır: teknoloji-temelli (n = 20), uygulamalı (n = 20) ve harmanlanmış (n = 17) öğretim. Teknoloji tabanlı öğretimde öğrenciler bilgisayar ve tablet bilgisayarlardan çeşitli geometri uygulamalarını kullanırken, uygulamalı öğretimdeki öğrenciler somut manipülatifler kullanmışlardır. Harmanlanmış öğretim grubu, çalışma sırasında hem teknolojik hem de uygulamalı materyalleri eşit olarak kullanmıştır. Öğrencilerin uzamsal yeteneklerini ölçmek amacıyla Purdue Uzamsal Görselleştirme Testi (Görselleştirmeler) ve Diferansiyel Yetenek Testi: Uzay İlişkileri kullanılmıştır. Öğrencilerin geometri başarısını ölçmek için araştırmacı tarafından Geometri Başarı Testi geliştirilmiştir. Her gruptan toplanan ön test ve son test verileri parametrik olmayan Kruskal-Wallis testi ile analiz edilmiştir. Purdue Uzamsal Görselleştirme Testi sonucu öğrencilerin uzamsal yeteneklerinde gruplar arasında anlamlı bir fark olduğunu göstermiştir. Öğretim yöntemlerinin üçü de öğrencilerin uzamsal becerilerini geliştirmiştir. Ancak teknoloji tabanlı öğretim ve harmanlanmış öğretim, uygulamalı öğretim ile karşılaştırıldığında anlamlı ölçüde daha fazla etkiye sahiptir. Ayrıca, uygulamadan sonra her grupta bulunan öğrencilerin geometri başarısı anlamlı olarak artmıştır.