Major depression is frequently comorbid with Idiopathic Parkinson?s disease (IPD) and the psychosocial and neurobiologic aspects of this comorbidity are not well-known. In this study, 55 IPD patients were evaluated wıth SCID-I, sociodemographic data form and other clinical scales, in order to measure depression frequency and its related factors. After the evaluation, 7 IPD patients that had a comorbid depression were matched with 7 IPD patients that did not have a comorbid depression, for age, gender, educational status, UPDRS III scores and duration of IPD symptoms and in order to examine the neuroanatomical relationship of depression, two groups were compared for gray and white matter volumes using voxel based morphometry analysis and for task related activations using emotional stroop functional magnetic resonance imaging. It has been found that the diagnosis of life time depression (% 45.5), depression in the last month (%25.5) and depression before IPD diagnosis is common and the major determinants of having a depression diagnosis are early IPD onset and young patient age. Compared to IPD patients that did not have a comorbid depression, IPD patients that had a comorbid depression showed significant differences in gray and white matter of several frontal gyrus and temporal gyrus regions, but no difference in striatal structures and anterior cingulate were found. In IPD patients that had a comorbid depression, right medial frontal cortex had both decreased gray matter volume and decreased activation during emotional stroop task. This study points out that depression is frequently comorbid in IPD and that depression in IPD may have different neurobiological correlates compared to the depression in the general population. Further studies with larger sample sizes are needed to replicate the results of this study.

Majör Depresyon, İdiopatik Parkinson Hastalığı?na (İPH) sıklıkla eşlik etmektedir ve bu birlikteliğin psikososyal ve nörobiyolojik yönleri iyi bilinmemektedir. Bu çalışmada, 55 İPH hastası, depresyon sıklığı ve ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi amacı ile SCID-I, sosyodemografik veri formu ve diğer klinik ölçekler ile değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonrasında yaş, cinsiyet, eğitim durumu, UPDRS III puanları ve İPH süresi açısından depresyonu olan ve depresyonu olmayan 7 İPH hastası eşleştirilmiş ve depresyonun nöroanatomik ilişkisini incelemek amacı ile, iki grup, voksel temelli morfometri analizi ile gri ve beyaz cevher hacimleri, duygusal stroop fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme ile görev ilişkili aktivasyonları açısından karşılaştırılmıştır. İPH?da hayat boyu depresyon (% 45.5), son bir ayda depresyon (% 25.5) ve İPH öncesinde depresyon öyküsünün (% 20) sık olduğu, depresyon için en belirleyici faktörlerin erken İPH başlangıç yaşı ve genç hasta yaşı olduğu bulunmuştur. Majör depresyonu olan vedepresyonu olmayan İPH hastalarının frontal girus ve temporal girustaki bazı gri ve beyaz cevher bölgeleri açısından anlamlı farklılık gösterdiği, striatal yapılar ve anterior singulat açısından gruplar arasında fark olmadığı tespit edilmiştir. Majör depresyonu olan hastalarda, sağ medial frontal kortekste hem gri cevher haciminde azalma hem de duygusal stroop görevi sırasında daha zayıf aktivasyon sinyalleri mevcuttur. Bu çalışma, İPH?yamajör depresyonun sıklıkla eşlik ettiğini ve depresyonun genel populasyonda saptanan depresyondan farklı nörobiyolojik ilişkileri olabileceğini göstermektedir. Bu çalışmanın sonuçlarının tekrarlanabilmesi için, daha geniş örneklemli ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.