Cardiovascular diseases during postmenopausal period of women have dramatically increased. 16-20 week-old female Sprague-Dawley rats have been used in the research on the effects of exercises made during postmenopausal period and the treatment with estrogen receptor agonists and/or oxytocin hormone against myocardial injury. Ovariectomy or sham opera was applied on the rats divided into sedentary groups and exercising groups. The groups were subjected to swimming exercise for 30 minutes per day for 5 days during 4 week period and the groups were treated with estrogen receptor (ER) agonists diarylpropionitril (DPN-1mg/kg) or propyl-pyrazole-triol (PPT-1mg/kg) or oxytocin (OT-1mg/kg) in the last 2 weeks of the 4 week period. Myocardial ischemia for 30 minutes and reperfusion for 60 minutes were performed on all rats at the end of the treatment protocols. Serum TNF-alpha level in the rats with sedentary ovariectomy considerably (p<0,05) increased when compared to sham operated animals. PPT, DPN, OT or exercises considerably (p<0,05-p<0,01) decreased. DPN, PPT or OT application considerably decreased the CK-MB level (p<0,05-p<0,001) in the rats with sedentary ovariectomy. PAI-1 level was found to have increased in the rats with sedentary ovariectomy. PPT, DPN, OT or exercises considerably (p<0,01-p<0,05) decreased the PAI-1 level. Comparing the sedentary and exercising groups after ovariectomy, it was observed that exercises considerably (p<0,05) increased the ST resolution index. It was also observed that the ST resolution index of the exercising groups with DPN or OT treatment considerably (p<0,05) increased. During the histological examinations, the infarct area and inflammatory cell infiltration in exercising groups were observed to have decreased (p<0,05). The findings proved that menopauses increase the myocardial ischemia reperfusion injury; on the other hand, exercise or DPN, PPT or OT treatment decreases the effects of the injury.

Kardiyovasküler hastalıklar menopoz sonrası dramatik şekilde artış göstermektedir. Menopoz sonrası dönemde egzersizin, östrojen reseptör agonistlerinin ve oksitosin hormonunun miyokard hasarına karşı olası koruyucu etkilerininin gösterilmesi planlanan çalışmamızda 16-20 haftalık dişi Sprague-Dawley sıçanlar kullanıldı. Sedanter kalan ve egzersiz uygulanan gruplar olmak üzere 2 ana gruba ayrılan sıçanlara overektomi veya taklit cerrahi işlem uygulandı. Egzersiz uygulanan gruplara 4 hafta boyunca 5 gün 30 dakika/gün yüzme egzersizi yaptırıldı ve bu egzersiz ve sedanter dönemin son 2 haftasında gruplara östrojen reseptör (ER) agonistleri diaril-propio-nitril (DPN-1 mg/kg) veya propil-pirazol-triol (PPT-1 mg/kg) veya oksitosin (OT-1 mg/kg) enjeksiyonu ile tedavi uygulandı. Daha sonra bütün sıçanlara 30 dakika miyokardiyal iskemi ve 60 dakika reperfüzyon uygulandı. İşlem sonrası tümör nekroz faktör-alfa (TNF-alfa) düzeyi overektomili gruplarda taklit cerrahi grubuna göre anlamlı (p<0.05) olarak artmıştır. PPT, DPN veya OT uygulaması anlamlı (p<0,05-p<0,01) ölçüde azaltmıştır. Egzersiz uygulaması da benzer bir etki göstermiştir (p<0,01). Sedanter overektomili sıçanlara PPT, OT veya DPN uygulaması ile CK-MB seviyesi anlamlı (p<0,001-p<0,05) azalmıştır. Sedanter overektomi gruplarda PAI-1 seviyesi arttı. Östrojen reseptör agonisti (PPT ve DPN), OT veya egzersiz uygulaması anlamlı (p<0,01-p<0,05) oranda PAI-1 seviyesini azalttı. Overektomili sedanter kalan ve egzersiz yapan taşıyıcı gruplar karşılaştırıldığında egzersiz ST rezolüsyon indeksini anlamlı (p<0,05) olarak arttırdı. Ayrıca egzersiz uygulanan ER-ß agonisti (DPN) veya oksitosin tedavili gruplar sedanterlerle karşılaştırıldığında ST rezolüsyon indeksi anlamlı (p<0,05) olarak arttı. Histolojik incelemelerde enfarkt alanının ve inflamatuvar hücre infiltrasyonunun tüm egzersiz gruplarda azaldığı gözlendi (p<0,05). Sonuç olarak menopozun miyokardiyal iskemi reperfüzyon hasarını artırdığını, buna karşın uygulanan egzersizin, östrojen reseptör agonisti veya oksitosinin bu hasarı azalttığını ortaya koymuştur.