Objective: The aim of this study was to investigate the relationship between fall frequency and functional capacity, balance, quality of life in elderly stroke patients.Method: This study was carried out on 68 stroke patients between January 2015- September 2015. The patients were divided into two groups, over (Group 1) and under (Group 2) 65 years of age, and comparisons were made between groups in terms of assessment outcomes. Demographic characteristics of patients, fall frequency and fear of fall were questioned. Functional capacity was assessed with Fugl Meyer Sensory Test, 6 Minute Walk test (6MWT), The Stroke Rehabilitation Assessment of Movement (STREAM) Test and Functional Independence Measurement (FIM); balance with Timed Up and Go Test (TUG) and Trunk Impairmen Scale (TIS) ; quality of life was assessed with Stroke Impact Scale (SIS).Results: The mean age of Group 1 was 74,21±7,43 year, 54,25±9,40 year in Group 2. Functional capacity and balance parameters in Group 1 were significantly lower and fear of fall was significantly higher than Group 2 (p<0.05). While, there was a significant weak negative correlation between age and functional capacity, there was a a significant weak positive correlation between age and TUG in all patients.Conclusion: Geriatric patients had worse functional capacity and balance scores so their fear of fall was found high and they were less independent in daily life. We think that exercises which increase balance, motor function and prevent falls in stroke rehabilitation may increase independence of daily life and life quality. Key words: Stroke, Fall, Age.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, yaşlı inme sayrılarında düşme sıklığı ile işlevsel yeti, denge ve yaşam niteliği arasındaki ilişkiyi incelemektir.Yöntem: Çalışmaya Ocak 2015-Eylül 2015 tarihleri arasında 68 inme sayrısı alındı. Sayrılar 65 üstü (Grup 1) ve altı (Grup 2) olmak üzere iki gruba ayrıldı ve gruplar arasında değerlendirme sonuçları karşılaştırıldı. Sayrıların kişisel özellikleri, düşme sıklığı ve korkusu sorgulandı. İşlevsel yeti; Fugl Meyer Duyu Değerlendirmesi, 6 Dakika Yürüme Testi (6DYT), İnme Esenlendirmesinde Hareket Değerlendirmesi Ölçeği (STREAM), Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği (FBÖ) ile, denge; Süreli Kalk Ve Yürü Testi (SKYT) ve Gövde Bozukluk Ölçeği (GBÖ) ile, yaşam niteliği (kalitesi) İnme Etki Ölçeği ile değerlendirildi.Bulgular: Grup 1'in yaş ortalaması 74,21±7,43 yıl, Grup 2'nin 54,25±9,40 yıldı. Grup 1'in işlevsel yeti ve denge değerleri Grup 2 'ye göre istatistiksel olarak anlamlı ölçüde düşük, düşme korkusu ise anlamlı olarak yüksekti (p<0.05). Tüm sayrılarda yaş ile işlevsel yeti arasında negatif yönde düşük düzeyde ve anlamlı korelasyon saptanırken, yaş ile SKYT arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı korelasyon saptandı. Sonuç: Yaşlı inme sayrılarında işlevsel yeti ve denge değerleri daha düşük buna bağlı olarak düşme korkuları daha yüksek bulunmuş ve günlük yaşam etkinliklerinde (aktivitelerinde) bağımsızlıklarının azaldığı görülmüştür. İnme esenlendirmesinde (rehabilitasyonunda) motor işlev ve dengeyi arttıracak, düşmeyi önleyecek egzersizlerin günlük yaşamdaki bağımsızlıklarını ve yaşam niteliklerini arttırılabileceği görüşündeyiz.Anahtar Sözcükler: İnme, Düşme, Yaş.