This study is a critical inquiry into the changes of the conceptualisations of the term ?program? in architectural discourse, particularly after the 1960s and early 1970s. The aim of this thesis is to benefit from the difficulty of defining ?program? in architecture as a fruitful, pragmatic and intellectual source. Although several terms, such as ?function,? ?use,? ?occupation,? ?activity,? and ?event? fulfil some aspects, none of them suggest an exact definition of the term ?program? in architecture. Neither does the introduction of the existence of the terms ?temporary activities,? ?spontaneity,? ?coincidence,? ?hybridisation,? and ?interface spaces,? which consider the emergence of ?temporality? as a more considerable variable in contemporary architecture, provides an adequate definition for the term. Therefore, in this research ?program? in architecture is problematized as a ?weakly? defined phenomenon.This study introduces the idea of ?programmatic experimentation? by exploring and re-reading the work of Gordon Matta-Clark, in which ?experimentation? led to the evaluation of ?program? as ?concept.??Program? is re-conceptualised under two theoretical statements defining the general framework of this study: ?Concept? and ?Experimentation?. ?Concept,? as introduced by the French philosopher Gilles Deleuze, produces a direction towards thinking to allow a new understanding by constructing multiple situations rather than constricting program?s definition with specific terms. ?Experimentation? suggests that the consequences of the experimental attempts of the 1960s and early 1970s are more than just technological possibilities inserted into architecture, revealing a shift in architectural ?program.? In the end, the implementation of the constructed togetherness of the two terms is traced through the work of Matta-Clark as a radical criticism of the established conventions of architectural discourse.Keywords: Program, Concept, Experimentation, Temporality, Resemblance.

Bu tez 1960 sonrası mimarlık tartışmalarında ?program? sözcüğünün kullanımındaki değişiklikleri ve bunun deneysel mimarlıkla olan ilişkilerini araştırmaktadır. Bu çalışmanın amacı mimarlıkta ?program? terimini tanımlamanın güçlüğünün faydalanılabilecek ve üzerinde tartışılabilecek bir kaynak olduğunun vurgulanmasıdır. ?İşlev?, ?kullanım?, ?yerleşim?, ?etkinlik?, ?olay? gibi betimlemeler program tanımının bazı özelliklerini kapsamakla birlikte hiçbiri tam karşılığı olamamaktadır. Çağdaş mimarlıkta, program konusunda ?zamansallık? kavramının dikkate alınması gereken bir etken olmasını açığa çıkaran ?geçici etkinlikler?, ?kendiliğinden oluşlar?, ?rastlantılar?, ?melez mekanlar? ve ?ara yüzeyler?in varlığı da program teriminin anlaşılmasına yeterli olmamaktadır. Bu nedenle, bu çalışmada, ?program? sözcüğü ?zayıf? olarak tanımlanmış bir görüngü olarak sorunsallaştırılmıştır.Gordon Matta-Clark'ın çalışmaları, önerilen ?programatik deneysellik? tanımıyla, ?deneyselliğin? ?programın? kavramsallaştırılmasına yol açtığı iddiasının kurgulanmasına yönelik şekilde okunacak ve araştırılacaktır.?Program? bu çalışmanın genel çerçevesini belirleyen iki teorik tanımlamayla yeniden kavramsallaştırılmıştır: ?kavram? ve ?deneysellik?. ?Kavram?, Fransız filozof Gilles Deleuze'ün tanımladığı şekilde, çoğul durumların oluşturulmasına olanak verecek bir anlayışa yönlendirir. Programın tanımı da belirli terimlere indirgenemeyeceğinden, farklı durumların kurgulanmasına olanak verebilen, Deleuze'ün tanımladığı ?kavram? terimi ile genişletilerek anlaşılabilir. ?Deneysellik?, 1960'ların deneysel çalışmalarının mimarlığa teknolojik olanakların getirdiği bir durumun ötesinde, mimari ?program? açısından önemli değişikliklere neden olduğunu önermektedir.Anahtar Kelimeler: Program, Kavram, Deneysellik, Zamansallık, Benzerlik.