Burn trauma produces significant fluid shifts that reduce cardiac output and tissue perfusion. Aggressive volume replacement to correct hypovolemia and to restore peripheral perfusion increases the oxygen concentration in ischemic tissues. This process exacerbates ischemia-related tissue injury. This injury is more prominent when volume replacement after burn trauma is delayed. Amifostine, an inorganic thiophosphate, is a selective broad-spectrum cytoprotector of normal tissues that provides cytoprotection against ionizing radiation and chemotherapeutic agents. In this experimental study, we aimed to observe the effect of ischemia-reperfusion injury on the liver, which results from early and delayed fluid resuscitation, and amifostine's protective effect on oxidative stress that occurs after burn trauma in liver tissue.Thirtysix female Wistar albino rats were used in this experimental study. Rats were randomly and equally divided into 6 groups. Each group consists of 6 rats. Briefly the characteristics of groups are as follows:Group I: Burn (-) , Amifostine (-) Group II: Burn (-) , Amifostine (+) Group III: Burn (+) , Amifostine (-) ,EFR (Early Fluid Resuscitation) (+) Group IV: Burn (+) , Amifostine (-) ,DFR (Delayed Fluid Resuscitation) (+) Group V: Burn (+) , Amifostine (+) ,EFR (+) Group VI: Burn (+) , Amifostine (+) ,DFR (+)All rats were sacrificed on post burn day 5. We measured liver function tests, TNF- ,IL-6, IL-8 in the samples from portal vein. We also measured malondialdehyde (MDA) as a lipid peroxidation product and glutathione (GSH) as intracellular antioxidant in liver tissue. Both membrane lipid peroxidation and exhausted intracellular defense mechanisms due to oxidative damage in liver tissue after burn trauma were demonstrated in this study too as many other studies previously. We demonstrated both the amifostine had a protective effect against oxidative damage in liver tissue and its beneficial effect on intracellular antioxidant defense mechanisms after burn trauma.

Yanık travması vücutta sıvı kompartmanları arasındaki dengeyi bozar. Periferik perfüzyon ve hipovolemiyi düzeltmek için verilen sıvı replasman tedavileri ile daha önce iskemik olan dokuya oksijen sunumu yapıldığında iskemi-reperfüzyon hasarı oluşur. Bu etki yanık sonrası geç sıvı resusitasyonu (GSR) yapıldığında daha belirgindir. Hipoksik kalan dokuda hücresel enerji azalır ve tekrar oksijen sunumu ile serbest oksijen radikalleri oluşur. Ek olarak, aktive olmuş nötrofiller de serbest oksijen radikalleri oluşturur. Sonuçta inflamatuvar sitokinler salınır, antioksidan savunma sistemleri bozulur ve lipid peroksidasyonu meydana gelir.Antioksidan tedaviler iskemi reperfüzyon hasarının etkilerini önleyebilir. Bu deneysel çalışmada, yanık travması sonrası iskemi reperfüzyon hasarı sonucu meydana gelen oksidatif stresin karaciğer üzerine olan etkileri ve bu etkilere karşı Amifostin'in koruyuculuğu araştırıldı. Amifostin, iyonize radyasyon ve kemoterapötik ajanlara karşı normal dokularda hücre koruyucu etki sağlayan, klinik onkolojide kullanılan inorganik bir tiyofosfattır.Çalışmaya herbiri altı rattan oluşan altı grup dahil edildi. Grup I: Kontrol grubu , Grup II: Yanık oluşturulmadan sadece Amifostin verilen, Grup III: Yanık+Erken Sıvı Resusitasyonu (ESR) yapılan, Grup IV: Yanık+GSR yapılan, Grup V: Yanık+ESR+Amifostin verilen , Grup VI: Yanık+GSR+Amifostin verilen ratlardan oluşmuştur.Ratlar yanık sonrası beşinci gün sakrifiye edildi. Portal venden alınan kan örneklerinde Karaciğer Fonksiyon Testleri (KCFT), Tümör Nekroz Faktörü α (TNF-α), İnterlökin-6 (IL-6), İnterlökin-8 (IL-8) değerlendirildi. Ayrıca karaciğer dokusunda Malondialdehid (MDA) ve glutatyon (GSH) düzeyleri değerlendirildi.Yapılan istatistiksel analiz sonucunda, Amifostin'in yanık sonrası karaciğerde serbest oksijen radikallerinin bir etkisi olan lipid peroksidasyonunu azalttığı ve serbest oksijen radikallerine karşı hücresel antioksidan savunma mekanizmalarını arttırdığı saptandı.