The limited specificity and sensitivity of biomarkers used in prostate cancer (PCa) necessitates the need for novel biomarkers. MicroRNAs (miRNAs) are promising cancer biomarkers due to their specificity and stability in blood circulation. Recent data reveals an association of increased plasma levels of miR-141 and miR-375 with advanced/metastatic PCa. Based on these findings, in this thesis the effect of androgens on the expression and release of miR-141 and miR-375 was investigated. Additionally, two androgen-regulated molecules, prostate specific antigen (PSA) mRNA and prostate cancer antigen 3 (PCA3) were also investigated. LNCaP cells were proliferated in androgen-depleted medium and treated with 0, 1, 10 and 100 nM of 5α-dihydrotestosterone (DHT) for 24 hours. Following the whole RNA extraction and cDNA synthesis, all molecules were quantified by real time polymerase chain reaction. The findings indicate a variable effect of DHT on the individual molecules. Compared to untreated cells, androgen treatment of cells increased the expression of miR-141 and miR-375 by 1.5 fold (p=0.07), while the effect was more pronounced for PSA and PCA3. In a dose-dependent manner, PSA levels increased 14-30 fold and PCA3 up to approximately 200 fold (p<0.001). The release of molecules from cells was similar to their cellular DHT induction except for PCA3. DHT treatment resulted in high PSA-mRNA release (9-12 fold), while miR-141 and miR-375 release was increased 1.7 and 1.4 fold respectively. PCA3 was not at detectable levels in medium. The results suggest a differential androgen regulation of miR-141 and miR-375 than PSA and PCA3.

Gelişimi ve ilerleyebilmesi için androjenlere bağımlı bir malignite olan prostat kanserinde (PKa), hastaların tanı ve takibinde kullanılan belirteçlerin sınırlı özgüllük ve duyarlılığa sahip olması yeni biyobelirteçlerin gereksinimini doğurmuştur. Özgüllükleri ve kandaki kararlılıkları nedeniyle biyobelirteç adayı olarak öne çıkan mikroRNA'lardan (miRNA'lar) miR-141 ve miR-375'in artmış plazma düzeylerinin ileri evre/metastatik PKa ile ilişkisi olabileceği güncel çalışmalarda bildirilmektedir. Bu noktadan hareketle tez çalışmasında, miR-141 ve miR-375 ifadelerinin düzenlenmesinde ve hücre dışına salınımlarında androjenin etkisi incelenmiştir. Bu iki moleküle ilaveten, androjenler tarafından düzenlendiği bilinen moleküller olan `prostat spesifik antijen` (PSA) mRNA ve `prostat kanseri antijen 3` (PCA3) karşılaştırma molekülleri olarak incelendi. Bu amaçla, metastatik PKa soyu olan LNCaP hücreleri, androjenlerden arındırılmış besiyerinde çoğaltılmalarını takiben 24 saat süresince 0, 1, 10, 100 nM 5α-dihidrotestosteron (DHT) ile muamele edildiler. Hücrelerden ve kültür besiyerinden tüm RNA izole edilip cDNA'ya çevrilerek gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonunda, miR-141 ve miR-375 moleküllerinin miktar tayini yapıldı. Tez bulguları, DHT etkisinin moleküller arasında farklılık gösterdiğini ortaya koymaktadır. LNCaP hücrelerinin androjenle muamelesi, miR-141 ve miR-375 ifadesini kontrol hücrelerine göre ortalama 1,5 kat (p=0,07) arttırırken, PSA ve PCA3 üzerindeki etki çok daha belirgindi. Doza bağlı olarak PSA mRNA düzeylerinde 14-30 kat, PCA3 düzeylerinde ise 200 kata kadar artış saptandı (p<0,001). Moleküllerin hücre dışına salınımları, PCA3 dışında, hücresel androjen uyarımlarına benzer bulundu. DHT muamelesi, hücrelerden besiyerine yüksek düzeyde (9-12 kat) PSA mRNA salınımını sağlarken, miR-141 salınımı 1,7 ve miR-375 salınımı 1,4 kat artmıştır. Besiyerinde PCA3 ölçülebilir düzeyde saptanamamıştır. Çalışmanın deneysel sonuçları, miR-141 ve miR-375'in androjen tarafından düzenlenmesinin, PSA ve PCA3'e göre farklılık gösterebileceğini ortaya koymaktadır.