?Once upon a time ?? is a pleasant echo from our early childhood memories. It is associated with a magical world which is peopled with beautiful and virtuous. Fairy tales are the basic means to create and settle the major images and structures about ?ideal? and ?bad? women in the young brains and indeed in a very dangerous way.Since fairy tales serve to traditional, patriarchal and man-centered policies, the characterization and the structure of the tales are almost always identical; the princess in the tale is always incredibly beautiful, elegant, virtuous, kind, mild, affectionate and forgiving. Yet, interestingly enough, she is always in a big trouble and she desperately waits passively to be saved by a white-horsed prince. Actually, because of her ?qualities?, this princess ?deserves? to be saved and be married by an ideal man.However, the feminist writers of the 20th century sternly attack these archetypes and attempt to redefine women?s individual, social and cultural identity. They point to the fact that women are not weak, submissive, passive, muted and controlled beings in need of a male protection. So, they create more realistic female characters based on actual experiences. Within the framework of this search, they also redefine the characterization and structure of fairy tales.Among these writers, Angela Carter is a prominent name. She carefully deconstructs and reconstructs the classical fairy tales, especially focusing on the characterization. She indirectly criticizes the clichéd ?ideal? and ?bad? women archetypes by carrying her female characters into a real and realistic realm with authentic experiences. Thus, she leads us to question the essential nature of womanhood, female experiences and the particular drives directing women to act in a certain way. The reconstructed image of classical fairy tales? female characters can perhaps be best exemplified with the tales in Bloody Chamber by Angela Carter.Key Words: Fairy Tale, Classical, Traditional, Feminist, Realistic.

?Bir varmış, bir yokmuş?? erken çocukluk dönemimizden gelen hoş bir yankıdır ve güzel, erdemli prensesler, yakışıklı, cesur prensler ile çirkin, kötü cadılardan oluşan büyülü bir dünyaya ilişkindir. Bu gizemli dünyanın imgeleri çocukların kendi hayal güçlerini ve yaratıcılıklarını geliştirmelerine yardımcı olur. Ne var ki, masallar aynı zamanda, oldukça tehlikeli biçimde ?ideal? ve ?kötü? kadınlar hakkında imgeler ve yapılar yaratmak ve bunların genç beyinlere yerleşmesini sağlamak için en temel aygıtlardır.Masallar geleneksel, ataerkil ve ermerkezli politikalara hizmet ettiğinden ötürü, yapıları ve kahramanlarının kişileştirilmeleri birbirinin neredeyse eşidir; masaldaki prenses hemen her zaman inanılmaz derecede güzel, zarif, erdemli, kibar, iyi yürekli, sıcakkanlı ve bağışlayıcıdır. Ancak, ilginç biçimde her zaman büyük bir sıkıntı veya sorun icerisindedir ve çaresizce pasif şekilde beyaz atlı bir prens tarafından kurtarılmayı beklemektedir. Gerçekten, sahip olduğu ?niteliklerden? dolayı bu prenses ideal erkek tarafından kurtarılmayı ?hakeder?.Ancak, 20. yüzyılın feminist yazarları bu arketiplere ağır şekilde saldırırlar ve kadının bireysel, toplumsal ve kültürel kimliğini yeniden tanımlamayı denerler. Kadınların, erkeklerin yardımına muhtaç, zayıf, boyun eğen, pasif, susturulmuş ve kontrol edilmesi gereken varlıklar olmadıklarını vurgularlar. Böylelikle gerçek deneyimler temelinde daha gerçekçi kadın karakterler yaratırlar. Bu araştırma çerçevesinde, masalların karakter betimlemeleri ve yapılarını da yeniden tanımlarlar.Bu yazarlar arasında Angela Carter öne çıkan bir isimdir. Klasik masalları, özellikle kahraman tasvirlerine odaklanarak, dikkatlice yıkar ve yeniden inşa eder. Dişi karakterlerini, sahici tecrübeleri ile gerçek ve gerçekçi bir dünyaya taşımak suretiyle, masallarda klişeleşmiş olan ?ideal? ve ?kötü? kadın arketiplerini dolaylı olarak eleştirir. Böylelikle de kadınlığın, dişil tecrübenin ve kadınları belirli bir şekilde davranmaya iten özel etkenlerin ana doğasını sorgulamamızı sağlar. Klasik masalların kadın karakterlerinin yeniden inşa edilmiş imgesi belki de en iyi şekilde Angela Carter'ın Kanlı Oda adlı kitabındaki öykülerle örneklendirilebilir.Anahtar Kelimeler: Masal, Klasik, Geleneksel, Feminist, Gerçekci.