In addition to being a common institution in international law since the 1970s, mediation has been legally included in the Turkish legal system since 2012. It is known that different manifestations of mediation have existed in both the law and the layers of our society since ancient years. At the beginning of the discussions on mediation; whether mediation will affect the independence of the judiciary and the freedom to seek rights. Likewise, the problems of the possibility of mediation being an alternative to the judicial power, whether compulsory mediation in labor law can work against the worker, and that mediation in family law may cause problems in terms of women's rights will be examined in detail in the study. There are also opinions that argue that the problems to be experienced in practice will result from the lack of legal infrastructure and the lack of expert personnel. In order to be a source of social reconciliation culture, the infrastructure of the mediation system should be intact. In a period when the judiciary is overwhelmed by this work load, the institution of mediation is considered as a very beneficial institution for the courts. Mediation should be developed and expanded in order to ensure a culture of social reconciliation, to maintain the relations of the parties to the conflict in the future and to ease the workload of the courts. The mediation method, which is legally defined in the Law No. 6325, is more known and preferred in terms of its unique characteristics compared to other alternative dispute resolution methods. We have prepared this study in order to contribute to the literature for the development of such an important method.

Arabuluculuk, 1970'li yıllardan itibaren uluslararası hukukta sıkça rastlanılan bir kurum olmasının yanı sıra, 2012 yılından itibaren Türk hukuk sisteminde de yasal olarak kendisine yer bulmuştur. Arabuluculuk müessesesinin değişik tezahür şekillerinin eski yıllardan beri hem hukukumuzda ve hem de sosyal hayatımızda mevcut olduğu bilinmektedir. Arabuluculuk ile ilgili olarak tartışılan konuların başında; arabuluculuk uygulamasının yargı bağımsızlığını ve hak arama hürriyetini etkileyip etkilemeyeceği hususu gelmektedir. Keza arabuluculuğun yargı erkine alternatif olma ihtimalinin sakıncaları, iş hukukunda zorunlu arabuluculuk uygulamasının işçi aleyhine işleyebileceği, aile hukukunda arabuluculuğun kadın hakları bakımından sakınca oluşturacağı gibi hususlar çalışmada detaylı biçimde incelenecektir. Uygulamada yaşanacak sorunların yasal alt yapı eksikliğinden ve uzman personel eksikliğinden kaynaklanacağını savunan görüşler de bulunmaktadır. Toplumsal uzlaşı kültürüne kaynaklık etmesi için ortaya atılan arabuluculuk sisteminin alt yapısının sağlam olması gerekmektedir. Yargı erkinin bu denli iş yükü altında ezildiği bir dönemde arabuluculuk müessesesi, mahkemeler açısından son derece faydalı bir müessese olarak kabul edilmektedir. Toplumsal uzlaşı kültürünün sağlanması, uyuşmazlığın taraflarının ilişkilerini gelecekte de devam ettirmesi ve mahkemelerin iş yükünü hafifletmesi açısından arabuluculuk uygulamasının geliştirilmesi ve genişletilmesi gerekmektedir. Yasal olarak 6325 sayılı Kanun'da sınırları çizilen arabuluculuk yöntemi, diğer alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemlerine nazaran bünyesinde barındırdığı kendine has özellikleri itibariyle daha çok bilinmekte ve tercih edilmektedir. Böylesi önemli bir yöntemin geliştirilmesi için literatüre katkı yapması amacıyla bu çalışmayı hazırlamış bulunmaktayız.