This dissertation aims to analyze the role of political Salafism in the formation of early Saudi emirates, today's Saudi Kingdom and the Taliban regime (1996-2001) in Afghanistan. The study examines the formation of the Salafi creed in the Medieval Age first and then focuses on the formation of political Salafism with regard to the political developments and conflicts during the Abbasid era. Then, then it focuses on the rise of political Salafism in the 14th century with ibn Taymiyyah's struggle against the Mongol rule that destroyed the Abbasids. The intellectual heritage of Ahmad ibn Hanbal and ibn Taymiyyah formed the political Salafi tradition in Islamic history. Political Salafism emerged as a result of perception of threats in the Medieval Age. Salafi scholars regarded Shi'ites, Iranians, Kharijites, Sufis, Shu'ubiyyah and any foreign elements as threats and developed a defensive attitude and rhetoric against them. I argue that political Salafism created three instruments like perception of threat, mobilization, and unification. Ibn Abd al Wahhab reformulated political Salafism in Arabia in the 18th century through these three instruments. The rise of political Salafism in Arabia led to the formation of the Saudi emirates and Saudi Arabia. Political Salafi ideas later spread to the Indian Muslim society and political Salafism led to a revolt against the British rule in India. The same heritage of political Salafism resulted in the rise of the Taliban in the late 20th century. Political Salafism played a key role in the formation of both Saudi Arabia and the short termed Taliban regime.

Bu tez erken dönem Suudi emirliklerinin, Suudi Arabistan'ın ve Taliban rejiminin (1996-2001) oluşumunda siyasal Selefiliğin rolünü incelemeyi amaçlamıştır. Bu çalışma ilk olarak Selefi inancın Orta Çağda ortaya çıkışına, daha sonra Abbasi dönemi boyunca yaşanan siyasi gelişmelere ve gerginliklere göre şekillenen siyasi Selefiliğe odaklanmıştır. Çalışmada 14. yüzyılda ibn Teymiye'nin Abbasileri yıkan Moğollara karşı yürüttüğü mücadele ile yükselişe geçen siyasal Selefilik detaylı şekilde incelenmektedir. Ahmed bin Hanbel ve ibn Teymiyye'nin entelektüel mirası İslam tarihinde siyasal Selefi geleneği oluşturmuştur. Siyasal Selefilik Orta Çağda ortaya çıkan çeşitli tehdit algıları sonucunda ortaya çıkmıştır. Selefi âlimler Şiiliği, İranlıları, Haricileri, Sufileri, Şuubiye hareketini ve İslam‟a sonradan giren bütün yabancı unsurları tehdit olarak görmüş ve onlara karşı savunmacı bir tutum ve söylem geliştirmiştir. Bu tezde siyasal Selefiliğin tehdit algısı, harekete geçirme, ve birleştirme gibi üç araç geliştirdiğini ortaya koyuyorum. Bin Abdülvehhap 18.yüzyılda Arabistan‟da bu enstrümanlar vasıtasıyla siyasal Selefiliği yeniden formüle etmiştir. Siyasal Selefiliğin Arabistan‟da yükselişi Suudi emirlikleri ve Suudi Arabistan'ın ortaya çıkışını sağlamıştır. Süreç içinde Hint Müslüman toplumuna da yayılan siyasi Selefilik, İngilizlere karşı Hindistan'da ortaya çıkan ayaklanmaların da başını çekmiştir. Siyasi Selefiliğin aynı mirası 20.yüzyılda Taliban'ın ortaya çıkışında da rol oynamıştır. Siyasi Selefilik hem Suudi Arabistan'ın hem de kısa süreli Taliban rejiminin oluşumunda kilit rol oynamıştır.