In this study, our aim was to evaluate demographic and epidemiologic characteristics of the suicide attempt cases that applied to emergency wards of Trakya University Medical Research and Practice Center, which is the biggest tertiary care hospital in West Marmara Region, and the flaws and mistakes in the forensic reports that were composed.Suicide attempt cases that applied to pediatric and adult emergency wards between 01.01.2010 – 31.12.2014 were included in our retrospective study.Out of the 991 cases included in the study, 64% were women. Average age was 26.85±12.409.Suicide attempts applied to our emergency wards most frequently in spring with 29%, in March with 10.5% and between 18.01-00.00 hours with 37.1%. It was established that 50.7% of the suicide attempt cases were dispatched from other health centers.Methods used in suicide attempt cases were, in decreasing frequency, intake of chemical substances (87.2%), with the use of sharp objects (4.5%) and jumping from a height (3,2%).Evaluation of patient files showed that, 31.3% of the cases were in a life-threatening situation, while 40.2% of the cases had injuries that cannot be treated with simple medical attention.While 68.6% of the cases was discharged from emergency wards, 20.2% were transferred to intensive care units, and 11.2% was transferred to various other wards.It was established that 43.4% of the suicide attempt cases had one or more diagnosed psychiatric disorders, and 11.8% of them had one or more suicide attempts before. It was also noted that no consultation from the psychiatry department were requested for 68% of the cases.Some of the missing information that were detected from the patient files were information about the patient's identity, marital status, educational status and job information.Evaluation of forensic reports showed that 48.9% was correct, 38.4% had missing information and/or faulty, 12.6% was incorrect.As a result, while it is impossible to completely prevent suicide attempts, it is however possible to decrease the incidence to a certain extent. As it is emphasized in a lot of studies, psychiatric follow-ups for patients with a suicide attempt history or patients with a tendency for suicide attempts due to psychiatric disorders should be evaluated. Raising awareness against the intake of chemical substances, which is the most frequently used method for suicide attempts, limiting availability of drugs without a prescription, prevention of over-prescription may lower the number of suicide attempt cases.To lower the number of suicide attempt cases, first, the dynamics underlying this complex problem should be determined. Doctors working at emergency wards, who are the first ones attending a suicide case, have both medical and legal responsibilities. Awareness of the emergency ward doctors and staff should be raised with in-service trainings.Keywords: Suicide, suicide attempted, forensic medicine.

Bu çalışmada Batı Marmara Bölgesinin en büyük üçüncü basamak hastanesi olan Trakya Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Acil Servislerine başvuran intihar girişimi olgularının demografik ve epidemiyolojik özelliklerini ve düzenlenen adli raporlardaki eksiklik ve hataları değerlendirmeyi amaçladık.Geriye dönük olarak yaptığımız çalışmamızda yetişkin ve çocuk acil servislerine 01.01.2010-31.12.2014 tarihleri arasında başvuran intihar girişimi olguları dâhil edildi.Çalışmaya dâhil edilen 991 olgunun %64'ü kadındı. Yaş ortalaması 26,85±12,409 idi.İntihar girişimi olgularının acil servislerimize, %29 ile en fazla ilkbahar mevsiminde, %10,5 ile en fazla mart ayında ve %37,1 ile en fazla saat 18.01-00.00 arasında başvurduğu saptandı. İntihar girişimi olgularının %50,7'sinin diğer sağlık kuruluşlarından sevkli olarak gönderildiği belirlendi.İntihar girişimi olgularının kullandıkları yöntemler sıklık sırasına göre kimyevi madde alımı (%87,2), kesici alet ile (%4,5) ve yüksekten atlama (%3,2) şeklinde idi.Olguların %31,3'ünün hayati tehlikesi varken, %40,2'sinin yaralanmaları basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte idi.Olguların %68,6'sı acil servislerden taburcu edilirken, %20,2'si yoğun bakım ünitelerine, %11,2'si çeşitli servislere yatırıldı.İntihar girişimi olgularının %43,4'ünün tanı konulmuş bir ya da daha fazla psikiyatrik hastalığı olduğu, %11,8'inin daha önceden bir ya da daha fazla sayıda intihar girişimi öyküsü olduğu ve %68'ine acil serviste psikiyatri konsültasyonu istenmediği belirlendi.Hasta dosyalarında kimlik bilgileri, medeni durum, eğitim durumu, çalışma durumu saptanan eksik verilerdendi.Adli raporların %48,9'u doğru, %38,4 eksik ve/veya hatalı, %12,6'sı yanlıştı.Sonuç olarak; İntihar davranışının tamamen önlenmesi mümkün olmasa da azaltılması mümkündür. Literatürde birçok çalışmada da vurgulandığı gibi, intihar girişimi öyküsü olan veya kendisindeki ruhsal rahatsızlık nedeniyle intihar girişimi riski altında olan kişilerin psikiyatrik takipleri sağlanmalıdır. İntihar girişiminde en sık kullanılan yöntem kimyevi madde alımı olup, toplumun bilinçlendirilmesi, reçetesiz ilaç satılmasının kısıtlanması, gereksiz ve fazla miktarda ilaç reçete edilmesinin engellenmesi gibi tedbirler intihar girişimlerini azaltabilir.İntihar girişimlerini azaltmak için öncelikle bu karmaşık sorunun altında yatan dinamikleri tespit etmek gerekir. İntihar girişimleri olgularını ilk gören acil servis hekimlerinin de hem tıbbi hem de adli sorumlulukları vardır. Hizmet içi eğitimlerle hem hekimler hem de acil servis çalışanlarının farkındalığı artırılmalıdır.Anahtar kelimeler: İntihar, intihar girişimi, adli tıp.