Despite of preventive measures used, hospital-acquired infections are still animportant health problem due to the morbidity, mortality and high-cost treatment that theycause. So, some strategies should be improved for the follow up of patients with hospital-acquired infections. In this study, we prospectively evaluated the epidemiologic, clinic andlaboratory signs of cases with hospital-acquired infections between 1 August 2004 and 31July 2005 at Orthopedics and Traumatology Service of our hospital. In this way, we aimed tofind the right strategy to fight against hospital-acquired infections at the orthopedics services,after determination of the frequency of hospital-acquired infections, infection sites, infectionetiologies and risk factors.Fortyone hospital-acquired infections were detected at 37 patients of the total 626adult patients. Mean rate of hospital-acquired infections was 6,5%. Of these cases withhospital-acquired infections; 55.5% was surgical site infections, 17.7% was hospital-acquiredpneumonia, 15.6% was nasocomial urinary tract infections, 8.8% was bacteremia and 2.4%was prothesis infections. The most common etiologies of hospital-acquired infectionsdetected were Acinetobacter spp. and Enterobacter spp.Cases were detected to have a lower mean albumin level and presence of prothesis wasmore frequent in the case group compared with controls. For the 41 patients with hospital-acquired infections, duration of preoperative hospital stay was longer and they have morefrequently had more than one operation. After logistic regression analysis, low albumin leveland being exposed to more than one operation were detected as risk faktors of hospital-acquired infections.Mean age of patients with surgical site infections were lower than patients with otherhospital-acquired infections. Wounds which were preoperatively classified as contaminatedand dirty-infected and preoperative hospital stay longer then four days were found to berelated with surgical site infections. Treatment was frequently started against the causativeagent for surgical site infections. However, for cases with hospital-acquired pneumonia,empiric therapy was more frequently used, because growth rate of the causativemicroorganisms at culture was lower when compared with other hospital-acquired infections.In addition, nasocomial urinary tract infections were found to be related with use ofimmunosupressive treatments and Acinetobacter spp. infections with previous use of high-spectrum antibiotics.As a result, it is necessary to determine the incidence of hospital-acquired infections,to improve effective control and preventive measures and to detect the causativemicroorganisms. Determination of the risk factors of hospital-acquired infections is importantto improve new preventive measures.Key words: Orthopedics service, Hospital-acquired infections, Risk factors.

Günümüzde alınan tüm kontrol önlemlerine rağmen hastane infeksiyonları, nedenoldukları morbidite, mortalite ve yüksek tedavi maliyetleri nedeniyle önemli bir sağlıksorunudur. Bu nedenle, hastane infeksiyonu gelişen hastaların takibinde belirli stratejileringeliştirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, hastanemiz Ortopedi ve Travmatoloji Servisi'ndehastane infeksiyonu olan vakaların epidemiyolojik, klinik özellikleri ve laboratuvarbulgularını prospektif olarak değerlendirerek; hastane infeksiyonu sıklığını, infeksiyon gelişenbölgeler, infeksiyon etkenleri ve hastane infeksiyonu risk faktörlerini belirleyerek, ortopediservisinde hastane infeksiyonu ile mücadelede doğru strateji geliştirilmesine katkıdabulunmak amaçlanmıştır.Hastanemiz Ortopedi ve Travmatoloji Servisi'nde 1 Ağustos 2004-31 Temmuz 2005tarihleri arasında yatan 626 erişkin hastanın 37'sinde 41 hastane infeksiyonu belirlendi.Ortalama hastane infeksiyonu hızı %6.5 olarak bulundu. Hastane infeksiyonu olan hastaların%55.5'inde cerrahi alan infeksiyonu, %17.7'sinde hastane kökenli pnömoni, %15.6'sındanozokomiyal üriner sistem infeksiyonu, %8.8'inde bakteremi, %2.4'ünde protez infeksiyonusaptandı. En sık görülen hastane infeksiyonu etkenleri Acinetobacter spp. ve Enterobacterspp. olarak bulundu.Hastane infeksiyonu atağı görülen hastalarda, kontrol grubuna göre albümin düzeyiortalaması düşük ve hastane infeksiyonu gelişimi öncesi protez varlığı daha sık olarakbulundu. Belirlenen 41 hastane infeksiyonu atağında kontrol grubuna göre preoperatifhastanede kalış süresi daha uzun ve birden fazla operasyon yapılması daha sık olaraksaptandı. Hastane infeksiyonu gelişmesine yol açan risk faktörleri, lojistik regresyon analiziile albümin düzeyinin düşük olması ve birden fazla operasyon yapılması olarak bulundu.Cerrahi alan infeksiyonu olan hastaların yaş ortalaması, diğer hastane infeksiyonu olanhastalardan düşük olarak bulundu. Cerrahi alan infeksiyonu, ameliyat öncesi yara sınıflamasıkontamine ve kirli-infekte yaralar ve preoperatif hastanede kalış süresinin dört günden uzunolması ile ilişkili olarak bulundu. Cerrahi alan infeksiyonu ataklarında, tedavinin daha sıkolarak etkene yönelik olarak başlandığı saptandı. Hastane kökenli pnömoni ataklarında, etkenmikroorganizmanın kültür örneğinde üreme oranı, diğer hastane infeksiyonu ataklarındandaha düşük oranda ve ampirik tedavi başlanması diğer hastane infeksiyonu ataklarından dahasık olarak saptandı. Nozokomiyal üriner sistem infeksiyonu ile immunsupresif tedavikullanımı ve Acinetobacter spp. infeksiyonları ile daha önce geniş spektrumlu antibiyotikkullanımı arasında ilişki saptandı.Sonuç olarak, hastane infeksiyonu insidansının belirlenmesi, etkili kontrol ve önlemeprogramlarının ortaya konması, neden olan mikroorganizmaların belirlenmesi gereklidir.Hastane infeksiyonu gelişiminde rol oynayan risk faktörlerinin tanımlanması; hastaneinfeksiyonu gelişimini önlemek için alınan tedbirleri belirlemek için önemlidir.Anahtar Kelimeler: Ortopedi Servisi, Hastane nfeksiyonu, Risk Faktörleri.