This thesis is aiming to reach to the common features of the above mentioned style on the basis of poems of seven important poets, who was written poems via İndian Style, within Classical Turkish Poetry during 17th and 19th centuries. İn other words, it is a kind of era survey. Thus, one shall be able to see that Classical Turkish Poetry, which had continued for approximately six centuries without interruptions, has different schools within it.Our study is based on the modern stylistics methods. Therefore, from time to time, statistical methods had also been used. But, as sampled texts are products of Classical Turkish Poetry, conventional eloquence terms and methods are also employed whenever needed.İn our study, we have seen that Sebk-i Hindî was having influence on a certain environment during 17th and 18th centuries. But effects of this can not be seen on all poets, who lived during above mentioned centuries. This style was used by the poets, who could progress İndian-Persian aesthetics within the natural improvement of Turkish style. İn connection with linguistic improvement, this style, which can be deemed as a deviation on the natural progress of Turkish language, had let our classical poetry to reach very important points in connection with meaning, content and aesthetics.Key Words:1.Sebk-i Hindî (İndian Style)2.Style3.Classical Turkish Poetry4. Ottoman literature5. Aesthetics.

Bu tez, 17 ve 18. yüzyıllarda, Klasik Türk Şiiri'nde, Hint üslûbu ile şiirler yazan yedi önemli şairin şiirlerinden yola çıkarak, söz konusu üslûbun ortak özelliklerine ulaşmayı amaçlamaktadır. Yani bir tür, devir üslûbu araştırmasıdır. Böylece, yaklaşık altı asır, kesintisiz devam eden Klasik Türk Şiiri'nin, kendi içinde farklı ekollere sahip olduğu görülecektir.Çalışmamız, çağdaş üslûp bilimi metotlarına dayanmaktadır. Bu yüzden yer yer, istatistikî metotlar da kullanılmıştır. Ancak örnek alınan metinler, Klasik şiirin ürünleri olduğundan, yeri geldikçe, geleneksel belâgat terim ve metotlarından da istifade edilmiştir.Çalışmamızda, Sebk-i Hindî'nin Klasik şiirimizde, 17 ve 18. yüzyıllarda, belli bir çevrede etkili olduğunu gördük. Ancak onun etkileri, söz konusu yüzyıllarda yaşayan bütün şairlerde görülmez. Bu üslûp Hint-İran estetiğini, Türkçe üslûbun tabii gelişimi içinde ilerletebilen şairlerce kullanılmıştır. Dil gelişimi açısından, Türkçe'nin doğal seyrinden sapma sayılabilecek bu üslûp; mana, muhteva ve estetik açısından, Klasik şiirimizi çok önemli noktalara ulaştırmıştır.Anahtar Kelimeler:1.Sebk-i Hindî (Hint üslûbu)2.Üslûp3.Klasik Türk Şiiri4.Divan Edebiyatı5.Estetik.