In this study, the aim was to determine the effects of growth factors on liver damage in patients with obstructive due to internal and external drainage process during the development of jaundice and after jaundice.To investigate the role and effectiveness of the study, both sexes, of 110 Sprague-Dawley albino rats used. Sham group, irreversible obstructive jaundice control, HGF, EGF, IGF, TGF beta-1 groups; reversible obstructive jaundice control, HGF, EGF, IGF, TGF beta-1 groups, 11 group for a total of experiments were conducted. Irreversible group explored common bile duct ligation was ligated. Postoperative 7. Day during 5 days 150 mg/kg/day, HGF, 5 mg/kg/day EGF, 5 mg/kg/day IGF, 5 mg/kg/day of TGF-beta-1 was injected intraperitoneally. In the reversible group common bile duct ligated; after 7 days ligation resolved and during 5 days 150 mg/kg/day,HGF,5 mg/kg/day EGF, 5 mg/kg/day IGF, 5 mg/kg/day TGF ß-1 injected intraperitoneally. All groups made relaparatomy blood and liver tissue samples were taken. Histopathological examination of liver tissue, tissue oxygenase and MDA was measured in the blood samples of the AST, ALT, ALP, GGT, total and direct bilirubin, analysis has been made.In reversible group biochemical parameters were found to be higher then irreversible group. The tissue MDA levels were found to be lower in reversible group.As a result of all parameters and results of tests HGF effective in irreversible jaundice group; ineffective in reversible jaundice group. EGF effective in irreversible jaundice group; ineffective in reversible jaundice group.Both irreversible and reversible obstructive jaundice in rats by injection of IGF were found ineffective. TGF-beta-1 injection in rats with both reversible and irreversible obstructive jaundice found effective.

Bu çalışmada tıkanma ikteri nedeniyle internal ve ekternal drenaj yapılan hastalarda tıkanma ikteri gelişimi esnasında ve postikterik dönemde karaciğer hasarı üzerinde growth faktörlerin rolünün ve etkinliğini araştırmak amaçlanmıştır. Bu nedenle çalışmamızda her iki cinste, 110 adet Spraque-Dawley cinsi albino sıçanlar kullanıldı. Sham grubu, irreversible tıkanma ikteri kontrol, HGF, EGF, IGF, TGF Beta-1 grupları; reversible tıkanma ikteri kontrol, HGF, EGF, IGF, TGF Beta-1 grupları olmak üzere 11 grup üzerinde deney yapıldı. İrreversible grupta koledok eksplore edilip, bağlanıp kesilerek koledok ligasyonu yapıldı ve postop 7.günden itibaren 150 µg/kg/gün HGF,5 µg/kg/gün EGF, 5 µg/kg/gün IGF, 5 µg/kg/gün TGF Beta-1 intraperitoneal olarak enjekte edildi. Reversible grupta ise 7. Gün reeksplorasyon yapılarak koledok ligasyonu çözüldü ve postikterik 5 gün boyunca 150 µg/kg/gün HGF,5 µg/kg/gün EGF,5 µg/kg/gün IGF,5 µg/kg/gün TGF Beta-1 intraperitoneal olarak enjekte edildi. Tüm gruplara relaparatomi yapılarak kan ve karaciğer doku örnekleri alındı. Karaciğer dokusu histopatolojik inceleme, doku oksijenaz ve MDA ölçümü yapıldı; kan örneklerine ise AST, ALT, ALP, GGT, total ve direkt bilirubin analizi yapıldı. Reversible tıkanma ikteri oluşturulan grupta biyokimyasal parametreler daha yüksek olarak bulundu. Reversible tıkanma ikteri oluşturulan grupta ise doku MDA sonuçları düşük olarak bulundu. Sonuç olarak tüm gruplar değerlendirildiğinde HGF irreversible tıkanma ikteri oluşturulan ratlarda etkili; reversible tıkanma ikteri oluşturulan ratlarda etkisiz olarak bulundu. EGF reversible tıkanma ikteri oluşturulan ratlarda etkili; irreversible tıkanma ikteri oluşturulan ratlarda etkisiz olarak bulundu. IGF enjeksiyonu hem reversible hem de irreversible tıkanma ikteri oluşturulan ratlarda etkisiz olarak bulundu. TGF Beta-1 enjeksiyonu hem reversible hem de irreversible tıkanma ikteri oluşturulan ratlarda etkili olarak bulundu.