It has been accepted, using iodinated contrast media frequently causes acut kidney injury (AKI) in the risky patients and using gadolinium in magnetic resonance imaging (MRI) is non nephrotoxicity. However, some recent studies claimed that gadolinium-base contrast agents may cause AKI. Yet, the tests which have been used in these studies had a lower sensitivity. The aim of the study is to investigate the effect of gadopentetate dimeglumine on traditional renal function tests (RFT) and early biomarkers of AKI in the low and high risky patients, and to determine the importance of AKI's risk factors.Eighty patients were included the study. Patients are divided into two groups, according to their AKI's risk factor status (low risk vs high risk). Anthropometric measures and biochemical tests were recorded. Before MRI, traditional renal RFTs (plasma creatinine, glomerular filtration rate, urine tests) were assessed. Early biomarkers for AKI (NAG, NGAL, Cystatin C) were measured. The clinic and laboratory assessments including early biomarkers for AKI are retested at 6, 24 and 72 hours after the MRI.In study, basal renal functional capacity was poor in high risk patients than the others (p<0.05). After the MRI, we did not obtained significant change in traditional or early biomarkers for AKI in both groups (p>0.05). We observed no correlation between AKI and risk factor status in high risk patients (p>0.05). Furthermore, AKI markers have not related with other clinical or laboratory parameters.In conclusion, the findings demonstrated that MRI and gadopentetate dimeglumine is not harmful for human kidneys in a short term. Gadopentetate dimeglumine can be a preferred MR contrast media in high risk patients.

İyotlu radyokontrast madde kullanımı, özellikle riskli hastalarda sıklıkla akut böbrek hasarı (ABH)'na yol açmaktadır. Magnetik rezonans görüntüleme (MRG)'de kullanılan gadolinyum şelatları ise nefrotoksik olmadığı düşünülen kontrast maddelerdir. Ancak yapılan bazı yeni çalışmalarda gadolinyum şelatlarına bağlı ABH geliştiği rapor edilmiştir. Öte yandan, bu yayınlarda daha çok duyarlılığı düşük konvansiyonel testler kullanılmıştır. Çalışmanın amacı; ABH açısından düşük ve yüksek riskli hastalarda bir MRG kontrastı olan gadopentetate dimeglumine kullanımının; konvansiyonel böbrek fonksiyon testleri ve erken ABH belirteçleri üzerine olan etkilerini incelemek, ABH risk faktörlerinin bu açıdan önemini olmadığı belirlemektir.Çalışmamıza; MRG ile tetkik edilecek 80 erişkin hasta (18-65 yaş) alındı. Hastalar ABH riskini bulundurmalarına göre iki gruba ayrıldı. Antropometrik ölçümler ve biyokimyasal testler kaydedildi. Hastaların tetkik öncesi BFT'si konvansiyonel yöntemlerle (serum kreatinin, glomerüler filtrasyon hızı, idrar testleri) değerlendirildi. Erken ABH belirteçleri ölçüldü. MRG tetkiki sonrasında 6, 24 ve 72. saatlerde hastaların başlangıçtaki klinik ve laboratuar değerlendirmeleri tekrarlanıldı. Çalışmamızda; her 2 grupta klasik böbrek fonksiyon göstergelerinde, anlamlı değişiklik olmadığı saptanmıştır (p<0,05). ABH belirteçlerinin de her ne kadar gruplar arası anlamlı farklarını korumuş olsalar da; 0, 24 ve 72. saat ölçümleri grup içinde farklılık göstermemiştir (p<0,05). Yüksek riskli hastalarda risk artışı ile ABH ortaya çıkışı arasında bir ilinti bulunmadığı gözlenmiştir (p<0,05). ABH belirteçleri ile korelasyon gösteren bir faktör saptanmadı. Çalışmamızın sonucunda; gerek MRG cihazı, gerek gadopentetate dimeglumine ve gerekse her ikisinin birden ABH belirteçlerini değiştirecek bir etkilenme yaratmadığı, risk faktörü fazla olan hastalarda da böbrek fonksiyonel kapasitesini değiştirmediği saptanmıştır.