In this study, the effects of S-metylisothiourea treatment in rats with unilateral lung contusion investigated. We used 45 pieces of female Sprague-Dawley rat. We created 6 randomized groups. Respectively in Group I (control), Group II (early stage contusion), Group III (early treatment group), Group IV (late contusion group), Group V (late treatment group) Group VI (Sham) are determined. We used 8 rats (n=8) for each groups except that Grup II (n=7) and Grup VI(n=6). Pulmonary contusion created with drop-weight method to right hemithorax in contusion and treatment groups after anesthesia. Early contusion and treatment groups after 2 days, other groups after 7 days were sacrificed and the right lungs were removed.Bochemically in tissue samples, malondialdehyde, superoxide dismutase, catalase, glutathione and nitric oxide levels were studied. Histopathologically, alveolar edema, congestion, leukocyte infiltration were examined in lung tissue and inducible nitric oxide synthases and apoptosis were evaluated by iNOS and TUNEL staining methods. Comparisons between groups were performed using one-way ANOVA post hoc Bonferroni test. P <0.05 was considered statistically significant. İn experimental lung contusion model, S-metylisothiourea was decrease levels of nitric oxide and malondialdehyde in the tisssue of contusion and the treatment groups. Histopathologically, S-metylisothiourea is reduced alveolar edema, congestion, leukocyte infiltration, levels of inducible nitric oxide synthases and apoptosis in treatment groups. superoxide dismutase, catalase and glutathione on the findings that there were no significant effects. As a result, in the light of histopathological and biochemical findings in drop-weight method, we believe that S-metylisothiourea is effective in preventing secondary damage of pulmonary contusion.

Bu çalışmada tek taraflı akciğer kontüzyonu oluşturulan ratlarda s-metilisotioüre tedavisinin etkileri araştırılmıştır.Çalışmada 45 adet dişi Sprague-Dawley rat kullanıldı. Randomize olarak 6 grup belirlendi. Sırasıyla Grup I (kontrol), Grup II (erken dönem kontüzyon) Grup III (erken dönem tedavi grubu) Grup IV (geç dönem kontüzyon grubu) Grup V (geç dönem tedavi grubu) Grup VI (Sham) olarak düzenlenmiştir. Grup II (n=7) ve Grup VI (n=6) dışında tüm gruplarda 8 rat kullanılmıştır (n=8). Kontüzyon ve tedavi gruplarına anestezi sonrası sağ hemitoraksa denk gelecek şekilde ağırlık düşürme metoduyla akciğer kontüzyonu yapıldı. Erken kontüzyon ve tedavi grupları 2. gün, diğer gruplar 7. gün sakrifiye edilerek sağ akciğerleri alındı.Biyokimyasal olarak doku örneklerinde malondialdehit, superoksit dismutaz, katalaz, glutatyon ve nitrik oksit düzeyleri çalışıldı. Histopatolojik olarak alveolar ödem, konjesyon, lökosit infiltrasyonu, indüklenebilir nitrik oksit sentaz ve TUNEL boyama yöntemleri ile akciğer dokusu incelendi. Gruplar arası karşılaştırmalar one way ANOVA yöntemi kullanılarak yapıldı. p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.Deneysel akciğer kontüzyon modelinde s-metilisotioürenin etkilerini belirlemek için dokuda bakılan nitrik oksit ve malondialdehit miktarının kontüzyon gruplarında arttığı tedavi gruplarında azaldığı görüldü. S-metilisotioürenin histopatolojik olarak tedavi gruplarında alveolar ödem, konjesyon ve lökosit infiltrasyonunu azalttığı saptandı. Ayrıca indüklenebilir nitrik oksit sentaz düzeyini ve apoptozis miktarını da azalttığı tespit edildi. Superoksit dismutaz, katalaz ve glutatyon üzerine anlamlı etkileri olmadığı yönünde bulgular elde edildi.Sonuç olarak histopatolojik ve biyokimyasal bulgular ışığında ağırlık düşürme metoduyla oluşturulan akciğer kontüzyonu modelinde uygulanan s-metilisotioürenin tedavisinin akciğer kontüzyonunda sekonder hasarı önlemede etkili olduğuna inanıyoruz.Anahtar kelimeler: Akciğer kontüzyonu, iNOS, s-metilisotioüre.