Aim: There are important risk factors for periodontitis which is chronic inflammatory disease. Vitamin D has become important for periodontal disease due to play a role in autoimmunity, bone mineral metabolism and inflammation. In our study, it thought to be a risk factor, because of vitamin D is associated with bone formation, destruction and effect on periodontal disease. It is aimed to investigate that the relation between serum 25-hydroxyvitamin D levels, clinical periodontal parameters and blood serum biomarkers.Materials and Methods: The study are evaluated in 2 groups as chronic periodontitis (n= 30) and periodontally healthy subjects (n= 30). Firstly plaque index (PI), gingival index (GI), probing depth (PD), clinical attachment levels (CAL) were taken from subjects to assess each patient's periodontal status. Fasting venous blood samples were taken from the patients for biochemical analyses and 25-hydroxy vitamin D, osteoprotegerin, receptor activator of nuclear kappa B ligand, C-telopeptide, tumor necrosis factor-α analyses were measured according to the instructions of the manufacturer using the required mass.Results: Statistically significant differences were found plaque index, gingival index, probing depth clinical attachment levels between in healthy and chronic periodontitis subjects (p < 0.05). Statistically significant differences with positive correlation were found between CTX and TNF-α, OPG and 25OH vitamin D, CTx and 25-OH vitamin D levels in all subjects (p < 0.05). Although there is a negative correlation between CTx, OPG and RANKL findings in subjects, this correlation was not statistically significant (p > 0.05). Statistically significant diffrences with positive correlation were found between TNF-α and PI, GI; CTx and PI, GI; Vit-D and PI, GI, PD, CAL levels. Statistically significant differences with positive correlation were found between Vit-D and OPG in subjects with chronic periodontitis (p < 0.05). Although there was a negative correlation between CTx, OPG and RANKL findings of these subjects with chronic periodontitis, this correlation was not statistically significant (p > 0.05).Conclusion: Vitamin D levels are not a risk factor subjects with chronic periodontitis, but it significantly increased levels of OPG is causing a reduction in levels of RANKL. It is observed that 25 OH vitamin D is effective in the course of chronic periodontitis.Keywords: 25-OH vitamin D, Chronic Periodontitis, RANKL, Osteoprotogerin, C- Terminal Telopeptide, TNF-α.

Amaç: Kronik inflamatuar bir hastalık olan periodontitis için önemli sistemik risk faktörleri bulunmaktadır. Vitamin D'nin kemik mineral metabolizmasında, enflamasyonda, otoimmünitede rol alması nedeni ile periodontal hastalıklar için önemli hale gelmiştir. Çalışmamızda risk faktörü olabileceği düşünülen özellikle kemik yapım ve yıkımı ile ilişkili olan vitamin D'nin periodontal hastalıklardaki etkisini, serum 25-hidroksi vitamin D düzeylerini, klinik periodontal parametrelerini ve kan serum biyomarkırlarını inceleyerek aralarındaki ilişkiyi araştırmak amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Periodontal açıdan sağlıklı (n= 30) ve kronik periodontitisli hastalar (n= 30) 2 grupta incelendi. Her hastanın periodontal durumunu değerlendirmek için hastalardan öncelikle plak indeksi, gingival indeks, cep derinliği, klinik ataçman seviyesi bulguları alındı. Biyokimyasal inceleme için hastadan alınan açlık venöz kan örnekleri, 25-hidroksi vitamin D, osteoprotegerin, reseptör aktivatör nükleer kappa B ligand, C-telopeptit, tümor nekroz faktör-α analizleri için gerekli kitler kullanılarak üretici firmaların talimatları doğrultusunda ölçüldü. Bulgular: Sağlıklı ve kronik periodontitisli hastalar arasında plak indeksi, gingival indeks, cep derinliği ve klinik ataşman seviyesinde istatistiksel anlamlı farklılık bulundu (p < 0,05). Bireylerin TNF-α ile CTx, OPG ile Vit-D ve CTx ile Vit-D bulguları arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir ilişki bulundu (p < 0,05). Bireylerin OPG ile CTx ve RANKL bulguları arasında negatif yönde bir ilişki bulunmasına rağmen bu ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p > 0,05). Bireylerin TNF-α ile Pİ ve Gİ, CTx ile Pİ ve Gİ, Vit-D ile Pİ, Gİ, CD ve KAS bulguları arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir ilişki bulundu (p < 0,05). Kronik periodontitisli bireylerin OPG ile Vit-D bulguları arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir ilişki bulundu (p < 0,05). Kronik periodontitisli bireylerin OPG ile CTx ve RANKL bulguları arasında negatif yönde bir ilişki bulunmasına rağmen bu ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunamadı (p > 0,05).Sonuçlar: Vitamin D seviyesinin kronik periodontitisli hastalarda bir risk faktörü olmadığı fakat OPG seviyelerini anlamlı olarak artırdığı buna bağlı olarak RANKL seviyelerinde azalmaya neden olup kronik periodontitisin seyrinde etkili olduğu görülmüştür.Anahtar Kelimeler: 25-OH vitamin D, Kronik Periodontitis, RANKL, Osteoprotogerin, C- Terminal Telopeptid, TNF-α.