Aim: In the present study, we aimed to determine the effect of remifentaniladministration prior to slow and fast rocuronium injektion on hemodynamic changesand rocuronium injection pain, compared with placebo, in pediatric patients.Methods: 120 5-15-year-old and American Society of Anesthesiologists (ASA)score I/II pediatric patients who scheduled for elective surgery under general anesthesiaincluded in the study. Patients those without premedication were routinely monitored inthe operation room. Anesthesia was induced with intravenous 2.5% thiopental sodium(5 mg/kg) followed by 0.6 mg per kg of rocuronium administration to all patients. Afterrocuronium injection, anesthesia was maintained with the combination of 50% O2 and50% nitrogen protoxide and 6% desflurane. Patients were randomly allocated into fourgroups: group A: slow rocuronium injection-saline; group B: slow rocuronium injection(0.6 mg/kg IV)- remifentanyl; group C: fast rocuronium injection-saline; group D: fastrocuronium injection- remifentanyl. Slow and fast rocuronium administration wasperformed within one minute and five seconds, respectively. Withdrawal movementafter rocuronium injection was recorded based on a 3-point response to withdrawalscore. Systolic (SBP) and diastolic blood pressure (DBP), heart rate (HR) and oxygensaturation (OS) was recorded before and after anesthesia induction, after rocuroniuminjection, first and third minutes after tracheal intubation, and during extubation andpostoperative period.Results: The demographic data were comparable among all groups (p>0,05).There were no statistically significant differences in SBP, DBP and OS baseline valuesamong four groups. One minutes after rocuronium injection, HR values were found tobe lower in remifentanil groups (p:0,0001; 101,4±22,1, p:0,003; 99,8±18,3 in group Band D, respectively) compared with placebo groups (p:0,025; 107,4±21,7 , p: 0,012;114,0±16,4 in group A and C, respectively). With respect to response to withdrawalscores, unresponsiveness rates were the highest in group B (%66,7) and group D (%70).The number of non-responder patients was 9 in saline-administered groups (group Aand C), whereas it was 20 and 21 in remifentanil-administered groups (group B and D,respectively). Generalized responses were observed predominantly in group A (20%)and C (20%). The number of patients with generalized response was highest in group A(20%, n=6) and C (20%, n=6).Conclusion: There was no impact of infusion speed on rocuronium injectionpain in pediatric cases, whereas it is concluded that remefentanil administration prior torocuronium injection considerably reduced rocuronium injection pain regardlessinjection speed and without serious hemodynamic changes.Keywords: Rocuronium; injection pain, fast injection, slow injection,pediatric patients, remifentanil.

Amaç: Çalışmamızda pediatrik olgularda yavaş ve hızlı rokuronyumenjeksiyonu öncesi uygulanan remifentanilin hemodinamik değişiklikler ve rokuronyumenjeksiyon ağrısı üzerine olan etkisinin plasebo ile karşılaştırılması hedeflendi.Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza genel anestezi altında elektif cerrahiplanalanan, yaşları 5-15 yaş arasında, ASA - grubu 120 pediatrik hasta alındı.Premedikasyon yapılmayan hastalar operasyon odasına alınıp rutin monitorize edildi.Tüm hastalarda anestezi indüksiyonu % 2,5 tiyopental (5 mg/kg) ile gerçekleştirildi.Ardından rokuronyum enjeksiyonu (0.6 mg/kg) yapıldı. Hastalara rokuronyumenjeksiyonu sonrasında anestezi idamesinde % 50 O2+ % 50 azot protoksit+ desfluran(% 6) başlandı. Olgular rastgele 4 gruba ayrılarak; Grup A'ya rokuronyum yavaşenjeksiyon- salin, Grup B'ye rokuronyum (0.6 mg/kg IV) yavaş enjeksiyonuremifentanil,Grup C'ye rokuronyum hızlı enjeksiyonu-salin, Grup D'ye rokuronyumhızlı enjeksiyonu-remifentanil uygulandı. Rokuronyum yavaş enjeksiyonu 1dk'da,rokuronyum hızlı enjeksiyonu 5sn'de yapıldı. Rokuronyum enjeksiyonu sırasındahastaların çekme yanıtları 0-3 puanlı çekme yanıt skoruna göre kaydedildi. Preoperatif,anestezi indüksiyonu öncesi ve sonrası, rokuronyum enjeksiyonu sonrası, entübasyonsonrası 1. ve 3.dk'da, ekstübasyon ve postoperatif dönemde SAB, DAB, KAH'ları veO2 saturasyonu takip edildi.Bulgular: Grupların demografik verileri birbirine benzerdi (p>0,05). SKB, DKBve SpO2 ölçümleri karşılaştırıldığında dört grup arasında bir fark saptanmadı.Remifentanil yapılan gruplarda (Grup B ve D'de sırasıyla p: 0,0001;101,4±22,1, p:0,003; 99,8±18,3), plasebo yapılan gruplara (Grup A ve C'de sırasıyla p:0,025;107,4±21,7 , p: 0,012; 114,0±16,4) göre KAH rokuronyum enjeksiyonu sonrası 1.dk'dadaha düşük bulundu. Hastaların çekme yanıt skorları incelendiğinde yanıtsızlık oranınınen yüksek olduğu gruplar B (% 66,7) ve D grupları (% 70) idi. Yanıt olmayan hastasayısı A ve C gruplarında 9 iken, remifentanil uygulanan B grubunda 20, D grubunda21 idi. Jenarilize yani tüm vucütta olan yanıt ise en çok A (% 20, n=6) ve C (% 20, n=6)gruplarında görüldü.Sonuç: Pediyatrik olgularda rokuronyuma bağlı gelişen enjeksiyon ağrısındaenjeksiyon hızının etkisinin olmadığı, rokuronyum öncesi yapılan remifentanilin ciddihemodinamik deişikliklere yol açmaksızın enjeksiyon ağrısını enjeksiyon hızı ileilişkisiz olarak önemli oranda azalttığı kanısına varıldı.Anahtar Kelimeler: Rokuronyum, enjeksiyon ağrısı, pediyatrik hasta, hızlıenjeksiyon, yavaş enjeksiyon, remifentanil.