This study aimed to analyze the cultural transformation in Turkey that the immigrants from relatively rural areas in the Eastern and the Southeast undergo upon moving to the Western urban area of Bursa. It undertook the analysis with special reference to their identity construction, integration to urban life, social relations regarding gender issues, and political perception of social unity. It specifically focused on the cultural transformation of Kurdish citizens of the second-generation migrant youth. It argued that while sharing some cultural codes or habitus of their parents, this migrant youth nevertheless comprise a `transition generation` in terms of their adaptation to the new urban setting and culture they encounter. At the end of this study, looking at the changes and transformations of kurdish migrants from the first generation immigrants to the second generation, it is discovered that the second generation takes much more significant roles than expected at the beginning of the study. While the second generation immigrant youth population of the Huzur Neighborhood is shaping their behavior to emerging situations, they imitate the contemporary and popular culture of urban life which their parents consciously distant themselves from. In addition, the lack of the command of the native language (Kurdish) among the second generation immigrant youth leads to the hardships in communication with their own first-generation immigrant parents who do not have the command of Turkish either. Therefore, they can not communicate clearly. As a result of these communication problems, second generation moves away from their own parents thereby getting emotionally detached. Besides, there are some discrepancies between men and women of second generation with regard to their traditional roles in the society. For example, position of women in traditional society is more openly criticized by second-generation women compared to any criticism might come from the second-generation men. Moreover, second-generation-men have been observed to experience more conflicts with their parents compared to the second-generation women studied in this research.Empirically, I first utilized the address-based population registration system to randomly had been selected 300 immigrant youth from Eastern and Southeastern area residing in İnegöl-Bursa. I then designed a survey with questions focusing on their cultural attitudes and the principal elements shaping their values on the one side and action and behavior on the other. In addition, I conducted in-depth interviews and focus group discussions with 30 the immigarnt youth to capture the cultural, ideological, and social context of the urban setting within which they now live.Keywords: Kurdish Migrant, Youth, Cultural Transformation, İdentity Construction, Belongingness, Urban, Bursa.

Bu çalışma, Doğu ve Güneydoğu'nun kırsal bölgelerinden 1990'lı yıllarda göç ederek, Bursa'nın İnegöl ilçesinde Huzur mahallesine yerleşen Kürt göçmenlerin kültürel dönüşümlerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Kürt göçmenlerin ve çocuklarının deneyimledikleri kimlik oluşum süreçleri, kent yaşamına uyumları, toplumsal cinsiyet, geleneksel ve dinsel davranış örüntüleri ve sosyal bütünleşme boyutlarındaki deneyimlerine referansla göçün mekan kaynaklı meydana getirdiği kültürel dönüşümleri ele alacaktır. Kürt göçmenlerin ikinci kuşak gençlerinin yaşadığı kültürel dönüşümler çalışmanın odak noktasını oluşturmaktır. Çalışma sonucunda, ikinci kuşak gençlerin deneyimledikleri kültürel dönüşüme bakıldığında, bu konuda gençlerin tahmin edilenden çok daha güçlü bir rol üstlendikleri gözlenmiştir. Huzur mahallesinde ikamet eden ikinci kuşak gençlerin kendi davranışlarını şekillendirirken, çoğu durumda ebeveynlerinin bilinçli olarak kaçındığı kentin popüler kültürünü örnek aldıkları görülmektedir. Diğer taraftan, ikinci kuşak gençlerin kendi anadillerine hakim olmamaları, tam anlamıyla Türkçeye hakim olmayan ebeveynleri ile aralarındaki iletişimi zorlaştırmaktadır. Bu durum birinci ve ikinci kuşak arasındaki duygusal bağların zayıflamasına ve dolayısıyla zaman zaman evde bir yabancılaşmaya neden olabilmektedir. Ayrıca, ikinci kuşak genç kadın ve erkeklerin geleneksel ilişkilere yönelik tutumlarında bazı durumlarda farklılıklar göze çarpmaktadır. Kadının toplum içindeki geleneksel konumu ikinci kuşak kadınlar tarafından daha fazla eleştirilmektedir. Bunun yanında, çalışmada ikinci kuşak erkeklerin kendi ebeveynleri ile ikinci kuşak kadınlardan daha fazla çatıştıkları gözlenmiştir. Bu çalışma, ikinci kuşak gençlerin her ne kadar ebeveynlerinin bazı kültürel kodlarını ve habituslarını taşıyor olsalar da, karşılaştıkları kent ortamı ve kültürüne uyumları açısından `geçiş kuşağı` özellikleri göstermekte olduklarını öne sürmektedir. Alan araştırmasının verilerine dayanan bu çalışmanın örneklemi, Bursa'nın İnegöl İlçesinin Huzur mahallesinde adrese dayalı nüfus kayıt sisteminden yararlanarak rastgele seçilmiş Doğu ve Güneydoğu'dan göç eden birinci kuşak göçmenler ve onların çocukları olan ikinci kuşaktan oluşan 300 kişidir. Yüz yüze uygulanmış olan anket formu, birinci kuşak göçmenlerin ve ikinci kuşak gençlerin kültürel normlarını ve geleneksel değerlerini şekillendiren temel öğelere, kültürel davranış kalıplarına ve siyasal ilgilerine odaklanan sorulardan oluşmuştur. Ayrıca, birinci kuşak göçmenler ve ikinci kuşak gençlerin içinde yaşadıkları kente uyum süreçlerindeki kültürel ve sosyal koşulların ayrıntılı bilgisine ulaşmak için bu gruplardan seçilmiş 30 kişi ile derinlemesine mülakat ve odak grup görüşmeleri yapılmıştır.Anahtar Kelimeler: Göçmen Kürtler, Gençlik, Kimlik Oluşumu, Aidiyet, Kültürel Dönüşüm, Kent, Bursa.