Aim: Mandibulary corpus region is one of the most frequent fractured sites in facial region. The aim of our study is to evaluate biomechanical characteritics of 5 different 2.0 mm system miniplate and screw fixation systems and 2 different fracturelines biomechanical properties.Material and Methods: In this study 40 polyurethane hemimandibulas used, experimental subjects divided into 8 groups. In 5 group experimental mandibulary corpus fracture established by fracture line A and fixed with 5 different fixation method, in remaning 3 groups experimental fracture performed as second fractureline which has an increased angle in sagittal plane towards posterior for 25° and fixed by 3 fixation methods which used in A fracture line groups. Our fixation groups created by 4 and 6 hole conventional miniplates with 5 and 11 mm length self tapping screws and 4 hole locking miniplate and 5 mm lenght locking screws. Subjects exposed vertical load up to 120 Newton with servohydrolic test machine and displacement values evaluated by Trapezium software.Results: In same screw lenghts locking system groups showed statistically significant lover displacement values than conventional groups. Differences of displacement values in all force values between fracture line A and B groups were not statistically signaficant. Between groups, which only screw number and groups which only screw lenght incerased, displacement value differences were statistically significant. Conclusion: Locking systems are more resistant than conventional ones. Lenght and number of screws significantly effective on fragment stabilization. Additional procedures for fracture line differences up to 25° are unnecessary.Key Words: Bone plates, mandible fractures, stability, treatment.

Amaç: Mandibula korpus bölgesi fasiyal sahada en sık kırık meydana gelen bölgelerden biridir. Çalışmamızın amacı, mandibula korpus kırıklarında 2.0 mm mini plak sistemleri kullanılarak yapılan 5 farklı internal fiksasyon tekniğinin ve 2 farklı kırık açısının biyomekanik özelliklerinin karşılaştırılmasıdır.Materyal ve Metot: 40 adet poliüretan mandibula replikası kullanılan çalışmamızda 8 grup oluşturuldu. Grupların 5'i A kırık açısıyla kırılıp 5 farklı rijit fiksasyon metoduyla fiske edildi, 3'ü ise sagittal planda posteriora doğru 25° artan bir açıyla inen B kırık açısıyla kırılıp A açı gruplarında da bulunan 3 farklı rijit fiksasyon metoduyla fiske edildi. Fiksasyon gruplarımız 4 ve 6 delikli konvansiyonel mini plakların 5 ve 11 mm self tapping vidalar ile ve 4 delikli kilitli mini plakların 5 mm kilitli vidalarla uygulanması ile oluşturuldu. Daha sonra sırayla deney düzeneğine yerleştirilen tüm hemimandibulalar, servohidrolik test cihazında 120 Newton'a kadar vertikal yüke maruz bırakılıp deplasman verileri Trapezium yazılımıyla değerlendirildi.Bulgular: Kilitli sistem deney grupları konvansiyonel gruplara göre aynı vida boylarında ve bütün kuvvet değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük deplasman verilerine sahiplerdi. A açı grubu denekleri ile B açı grubu denekleri arasındaki deplasman değer farkları istatistiksel olarak anlamlı değildi. Sadece vida boyunun ve sadece vida sayısının arttırıldığı gruplar arasında ise istatistiksel olarak anlamlı farklar bulundu.Sonuç: Çalışmamızda kilitli sistem mini plakların konvansiyonel sisteme göre daha yüksek kuvvet dayanımı gösterdiği, kırık açısının sagittal planda süperoinferior yönde 25° arttığı durumlarda ek fiksasyon metotlarına gerek olmadığı ve vida sayısı ile vida boyunun mini plak stabilizasyonu üzerinde etkili olduğu sonuçları alınmıştır.Anahtar Kelimeler: Kemik plakları, mandibula kırıkları, stabilite, tedavi.