This thesis evaluates the radicalization strategies of fundamentalist groups in civil war and war-torn areas, by examining the ideological arguments of al-Qaeda. Three issues are identified and systematizes within the study. Firstly, inter-state conflicts have continued to rapidly evolve into new types of wars in the post-Cold War period, with conflicting groups strengthening their legitimacy in the social sphere due to their administrative capacities. Thus, an essential objective of this thesis has been to clarify the rebel governance dynamics of those fundamentalist structures that are active in war and conflict zones. Secondly, this dissertation aims to illustrate how those fundamentalist groups that relate to the Al-Qaeda thought system have used the Sunni paradigm to increase their legitimacy both locally and globally. Additionally, the most frequently mentioned religious doctrines, schools, and thinkers associated with al-Qaeda have been presented in detail regarding the Civil War context. Thirdly and lastly, the research examined the extent to which contemporary counter-terrorism strategies are insufficient in the context of al-Qaedaism, and how their design reduces the impact of ideological approaches to neutralize terrorism. In this context, the thesis evaluates how al-Qaedaism's three basic radicalization tools (meta-narratives, symbolic process, apocalyptic point of view) used to fuel a war and conflict environment, can be applied against them ideologically (delegitimization, counter-narrative and pluralist point of view) to limit individuals participating in the organization. In this framework, it has been argued that the basic parameters that shape Al-Qaeda's global political agenda are not only associated with terrorism, but also inform rebel governance and religious references and values.

El-Kaidenin ideolojik argümanları üzerinden fundamentalist grupların iç savaş ve çatışma yorgunu bölgelerdeki radikalleşme stratejilerini değerlendirmeyi hedefleyen bu tez üç farklı konuyu sistematize etmeye çalışmıştır. Öncelikle Soğuk Savaş sonrası dönemde hız kazanan devlet-içi çatışmaların yeni savaş türleri içerisinde evrimini sürdürdüğü ve çatışan grupların yönetim kapasiteleri sayesinde toplumsal tabanda meşruiyetlerini kuvvetlendirdiklerine değinilmiştir. Bu amaçla savaş ve çatışma bölgelerinde etkin olan fundamentalist yapıların isyancı yönetim dinamikleri açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır. İkinci olarak günümüzde fundamentalist grupların hem lokal hem de global ölçekte meşruiyetleri artırmak için kullandığı el-Kaidecilik düşünce sistematiğini Sünni paradigmayla nasıl ilişkilendirdikleri açıklığa kavuşturulmaya çalışmıştır. Tezin bu bölümünde ayrıca el-Kaidenin sıklıkla atıfta bulunduğu dini doktrinler, okullar ve düşünürler iç savaş bağlamında detaylı olarak sunulmuştur. Üçüncü ve son olarak günümüzde uygulanan terörizmle mücadele stratejilerinin el-Kaidecilik konusunda yetersiz kaldığı ve bu amaçla terörizme karşı ideolojik çalışmaların risk azaltıcı etkisi incelenmiştir. Bu bağlamda günümüzde el-Kaidezm savaş ve çatışma ortamlarını kullanarak oluşturduğu üç temel radikalleşme aracına (meta-anlatılar, sembolik süreç ve apokaliptik bakış açısı) karşı uygulanabilecek ideolojik çalışmaların (gayri meşrulaştırma, karşı söylem ve çoğulcu bakış açısı) örgüte katılım sağlaması muhtemel ve katılan bireyler üzerindeki risk azaltıcı rolü açıklanmaya çalışılacaktır. Bu çerçevede el-Kaide'nin küresel siyasi ajandasını şekillendiren temel parametrelerin başında sadece terör kapasitesinin olmadığı aynı zamanda bağlamından kopartılan dini referans ve değerlerle birlikte isyancı yönetim yeteneğinin de etkili olduğu iddia edilmektedir.