Madonna in a Fur Coat novel is an exceptional literary event. It is accepted as a literary document and gained an aesthetic value by getting popular in time through the appreciation of ordinary readers, even though it didn't arouse interest in its publishing year 1943 . At this point, instead of looking for an answer for why did this novel became a bestseller in 2000's, focusing on its transformations by historicizing the novel is significant to show the elements that specifies the aesthetic category of the text. In this thesis, `Aesthetic of Reception`, historiography and intersection points with literature sociology is evaluated. The reader is positioned, by being historicized on two different class practices as `cultural nobility` and `ordinary reader` with reference to conceptualization in Bourdieu's Distinction (1979), in the context of different reception practices and the effect of these practices on the positioning of writer and the novel. Hence, the `cultural nobility` definition in this thesis includes literary critics, historians and editors, `ordinary reader` includes the actors who use or reproduce a text that is in the information field produced by the other class. Jerome Mc Gann's (1991) `editorial horizon` conception is evaluated with novel's after 80's publishing adventure in the context of the presentation of the text to ordinary reader's effect on reader's reception. Government, publishers, periodical publications and school establishments on the other hand, are evaluated as establishments that carry the critical and historical discourse of the text's period and also transfer or delimitate the produced semantics of the text. In conclusion, the transformation of the novel, which has become cultural industry object with the effect of publisher and social media, to publishing event is studied.

Kürk Mantolu Madonna romanı 1943 yılında yayımlandığında ilgi çekmediği hâlde sıradan okurun beğenisi aracılığıyla zamanla popülerleşerek edebi bulunan ve estetik açıdan değer kazanan bir roman olarak edebiyat tarihinde çok da sık rastlanmayan edebi bir olaydır. Bu noktada romanın 2000'li yıllarda nasıl çok satar olduğu sorusuna cevap aramak yerine romanı tarihselleştirerek yaşadığı dönüşümlere odaklanmak metnin estetik kıymetini belirleyen unsurları göstermek açısından anlamlıdır. Bu tezde `Alımlama Estetiği`, tarih yazımı ve edebiyat sosyolojisiyle kesiştiği noktalarda değerlendirilir. Okur ise Bourdieu'nün Ayrım'ında (1979) ortaya koyduğu kavramsallaştırmadan hareketle, `seçkin` ve `sıradan okur` olarak iki farklı sınıf pratiği üzerinden tarihselleştirilerek, farklı alımlama pratikleri ve bu pratiklerin yazar ile romanın konumlandırılmasına etkisi bağlamında incelenir. Dolayısıyla, bu tezde yer alan `seçkin okur` adlandırması edebiyat eleştirmenlerini, tarihçilerini ve bir metnin editörlerini ifade ederken, `sıradan okur` da bu zümrenin ürettiği bilgi alanı içinde bir metni tüketen ya da yeniden türeten aktörleri ifade eder. Jerome Mc Gann'in (1991) `editör ufku` (editorial horizon) kavramı ise bir metnin sıradan okura sunumunun okurun alımlamasına etkisi bağlamında romanın 80 sonrası yayıncılık serüveni içerisinde yorumlanır. Devlet, yayınevleri, süreli yayınlar ve okul kurumları ise bir metnin döneminin eleştirel ve tarihsel söylemini taşıyan ve aynı zamanda metnin üretilmiş anlamını aktaran ya da sınırlandıran kurumlar bağlamında değerlendirilir. Son olarak yayınevinin aktörlüğü ve sosyal medyanın etkisiyle kültür endüstrisinin nesnesine dönüşen romanın yayıncılık olayına dönüşmesi irdelenir.