Introduction: Hepatitis C virus (HCV) causes a very chronic infection. It is an important public health problem as responsible for an estimated 350.000 deaths annually in global scale. Recently, the factors involved in the prognosis of disease are became a major area of interest. It was reported that human leukocyte antigen (HLA) allele polymorphism has effects to the prognosis of the disease caused by HCV. The purpose of the present study was to investigate the effects of HLA DR B1 alleles to both therapy response and the prognosis of the infection. Materials and Methods: A total of 65 chronically HCV patients, under follow up between February 2014 and January 2015 in Adnan Menderes University, Research and Training Hospital, were included in the study. The prognosis of patients included in the study was determined by using patients' HCV-RNA data. In this regard, the patients divided into three groups: spontaneous viral clearance (patients who had a decrease of ≥ 2 log10 at viral load without any treatment during controls performed every six months), responded to treatment (patients who had a decrease of ≥ 2 log10 at viral load in 24th and 48 thweek after treatment and during controls performed every six months) and relapses/non-response to treatment (patients who had no decrease of ≥ 2 log10 at viral load in 24th and 48th week after treatment and during controls performed every six months; or had a decrease at viral load but increased again during controls performed every six months). In order to determine HLA DR-B1 alleles, total genomic DNA was extracted from whole blood samples collected from patients in EDTA containing tubes. DNA isolation was performed with spin column method by using commercial kits and HLA DRB1 alleles were detected with Sequence Specific Oligonucleotide Probes (SSO)-luminex by using LIFECODES HLA-DRB1 eRES Typing Kit (ImmucorTransplantDiagnostics, Stamford, USA). Statistical Package for the SocialSciences (SPSS) version23.0wasusedforstatisticalanalysis. The categorical variables were comparedwith chi-square test.Results: In the present study 36 out of 65 HCV patients (55,4%) were responded to treatment, 16 (24,6%) had relapses and/or no response to treatment and 13 (20%) were the patients with spontaneous viral clearance. The ages of patients were changing from 22 to 79, with a mean 56,5±12,9. Of the patients 28 (43,1%) were male and 37 (56,9%) were female. 52The distribution of genotypes were as follows: genotype 1 (61 patients ) 93,6 %, genotype 2 (one patient) 1,6%, genotype 3 (one patient) 1,6%, genotype 4 (two patient) 3,2%. The frequency of patients' HLA-DRB1 alleles were as follows: 34 were (26,15%) *11, 20 were (15,38%)*4, 14 were (10,17%) *15, 13 were (10%) *13, 11 were (8,46%) *1, 7 were (5,38%)*3, six patients (4,61%) with each of alleles *10, 14, 16, five patients (3,84%) with both alleles *7 and *8. HLA-DRB1*2, 5, 6, 12 alleles were not detected. HLADRB1*11 allele was the most common among the patients with spontaneous viral clearance or with treatment response, HLA-DRB1*13 allele was the most common among the patients with no treatment response or relapse. HLA-DRB1*13 allele was statistically associated was with the disease prognosis and also HLA-DRB1*13 treatment response (p< 0,002). Conclusion: In the light of the recent findings, we have concluded that having HLA-DRB1*13 allele may be a candidate risk factor for the disease prognosis and treatment response. Therefore, in order to schedule an effective treatment option for HCV infected patients, the detection HLA-DRB1 alleles of patients may be necessary and/or functional.

Giriş: Hepatit C virüs enfeksiyonu yüksek kronikleşme oranı ile ciddi bir halk sağlığı problemi oluşturmaktadır. Dünyada her yıl yaklaşık 350.000 kişi kronik HCV enfeksiyonları yüzünden hayatını kaybetmektedir. Hastalığın prognozunu etkileyen faktörlerle ilgili çalışmalar yapılmaktadır. İnsan doku uygunluk antijenlerinin (HLA) allel değişiklerinin HCV enfeksiyonunun prognozu üzerinde etkisinin olduğu bildirilmektedir. Bu çalışmada HLA DR-B1 allellerinin, HCV enfeksiyonunda tedaviye yanıt ve hastalığın prognozu üzerinde etkisinin araştırılması amaçlanmıştır.Materyal-Metod: Çalışmaya Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde Şubat 2014- Ocak 2015 tarihleri arasında takip edilen kronik HCV enfeksiyonu olan toplam 65 HCV enfeksiyonlu hasta alınmıştır. Çalışmaya dahil hastalarda kronik HCV enfeksiyonunun prognozu HCV-RNA değerleri kullanılarak belirlenmiştir. Buna göre hastalar; spontan düzelenler : herhangi bir tedavi görmeden altı aylık kontrolleri sırasında viral yükte ≥ 2 log10 kadar düşme tespit edilenler, tedaviye yanıt verenler: HCV-RNA viral yük takibinde, tedavi sonrası 24. haftada, 48. haftada ve takiben altı ayda bir yapılan kontrollerde viral yükte ≥ 2 log10 kadar düşme olanlar, tedaviye yanıt vermeyen veya nüksedenler :Tedavi sonrası 24. hafta ve 48. hafta viral yükte < 2 log10 düşme olmayanlar veya viral yüklerinde düşme olan ancak altı aylık kontrollerinde tekrar yükselme tespit edilenler olmak üzere üç gruba ayrılmıştır.HLA DR-B1 belirlemek için EDTA'lı tüplere hastalardan alınan tam kan örneklerinden, spin kolon yöntemiyle DNA ekstraksiyonları yapılmış ve allellerLIFECODES HLA-DRB1 eRES Typing Kit (ImmucorTransplant Diagnostics, Inc, Stamford, USA) kitleri ile sekansa spesifik oligonükleotid (SSO) – Luminex yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler SPSS 23.0 (Inc, Chicago, IL, USA) paket programı ile değerlendirilmiştir. Analitik analizlerde ki-kare testi kullanılmıştır.Bulgular: Çalışmaya alınan toplam 65 hasta 22-79 yaş aralığında olup, yaş ortalaması 56.5±12,9'dur. Hastaların %43,1 (28)'si erkek, %56,9 (37)'u kadındır. HCV enfeksiyonu olan hastalar prognozlarına göre gruplandırıldığında 36'sı (%55,4) tedaviye yanıt veren grubu, 16'sı (% 24,6) nüks eden veya tedaviye yanıt vermeyen grubu, 13'ü (%20) spontan olarak iyileşen grubu oluşturmuştur. Hastalardan izole edilen HCV-RNA genotiplerinin dağılımı, genotip 1 % 93,6 (61), genotip 2 %1,6 (1), genotip 3 % 1,6 (1), genotip 4 % 3,2 (2) olarak belirlenmiştir. HLA-DRB1 allelleri sıklık sırasıyla 34'ü (%26,15) *11, 20'si (% 15,38) *4, 14'ü (%10,17) *15, 13'ü (%10) *13, 11'i (%8,46) *1, 7'si (% 5,38) olarak en fazla görülmüştür. Daha az oranda görülen alleller ise HLA-DRB1 *3,*10,14,16*7,8 olmuştur. HLA-DRB1*2,5,6,12 allelelerine hiç rastlanmamıştır. Kronik HCV enfeksiyonu ile HLA-DRB1 alleleri arasındaki ilişki değerlendirildiğinde, HLA-DRB1*13 sıklığı ile hastalığın prognozu ve tedaviye yanıt arasında negatif bir ilişkinin olduğu istatistiksel olarak belirlenmiştir. (p< 0,002). Sonuç: Çalışmada hastaların en sık HLA-DRB1*11 alleli taşıdıkları ancak bu alllelin hasta grupları arasında anlamlı bir farklılık oluşturmadığı belirlenmiştir. HLA-DRB1*13 alleli dördüncü sıklıkta görülen allel olmasına rağmen kötü prognoz ve tedaviye yanıt vermeme ilişkili bulunmuştur. Bu sonuçlara göre HLA-DRB1*13 alleli taşımanın HCV infeksiyonun prognozu ve tedaviye yanıtı için risk faktörü olabileceği düşünülmektedir. Bu nedenle HCV enfeksiyonu olan hastalarda prognozun öngörüsü ve etkin tedavi planlanması için HLA-DRB1 allellerinin belirlenmesinin gerekli olabileceği sonucuna varılmıştır.