In this study, it was aimed to determine the happiness and hope levels of the parents and their children, and the happiness and hope levels of the children and the happiness and hope levels of the families.The study was attended by 119 mothers and 37 fathers, 156 children with 8-15 age children of these parents, and 312 people in total. In the research, survey method was used as data collection tool. Socio-demographic Information Form with questions about socio-demographic information, Continuous Hope Scale, Oxford Happiness Scale, for mothers and fathers in collecting data; Children's Hope Scale and School Children Happiness Inventory were used for children. In the research, data analysis was done in SPSS 22 program. Within the scope of preliminary analyzes, factor analysis and Cronbach's Alpha test were performed in terms of validity and reliability of the scales. Descriptive statistics, indifference tests and correlation analysis were used to analyze the data.According to the results obtained from the study, the relationship between the happiness level of the parents and the happiness level of the children was examined. Accordingly, it was determined that there was a significant relationship between all dimensions (p <0.05). While there is a positive relationship between the positive subjective well-being and total happiness perceptions of the children and the happiness level of the parents, there is a negative relationship between the perception of negative subjective well-being and the happiness of parents. When the relationship between the level of hope of parents and the level of hope of children is examined, there is a relationship between the ways of achieving the goal in children, total perception of hope and the perception of hope of parents (p <0.05). The relationship is positive but weak. This situation shows that the hope levels of parents affect the hope level of children positively but weakly.Keywords: Happiness, Hope.

Bu araştırmada anne babaların ve çocuklarının, mutluluk ve umut düzeylerinin belirlenerek çocukların mutluluk ve umut düzeyleriyle ailelerin mutluluk ve umut düzeylerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırmaya 119 anne ve 37 baba, bu anne babaların 8-15 yaş aralığındaki çocukları olan 156 çocuk ile toplamda 312 kişi katılmıştır. Araştırmada, veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında anne ve babalar için, Demografik bilgilere ilişkin soruların yer aldığı Demografik Bilgi Formu, Sürekli Umut Ölçeği, Oxford Mutluluk Ölçeği; çocuklar için Çocuklarda Umut Ölçeği ve Okul Çocukları Mutluluk Envanteri kullanılmıştır. Araştırmada veri analizi SPSS 22 programında yapılmıştır. Ön analizler kapsamında ölçeklerin geçerliliği ve güvenilirliği açısından faktör analizi ve Cronbach's Alpha testi yapılmıştır. Verilerin analiz edilmesinde tanımlayıcı istatistiklerden, farksızlık testlerinden ve korelasyon analizinden faydalanılmıştır.Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, anne babaların mutluluk düzeyi ile çocukların mutluluk düzeyi ilişkisi incelenmiştir. Buna göre tüm boyutlar arasında anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Çocukların olumlu öznel iyi oluş ve toplam mutluluk algıları ile anne babanın mutluluk düzeyi arasında pozitif yönde ilişki mevcutken, çocuklarda olumsuz öznel iyi oluş algısı ile anne baba mutluluk algısı arasında negatif ilişki söz konusudur. Anne babaların umut düzeyi ile çocukların umut düzeyi ilişkisi incelendiğinde, çocuklarda amaca ulaşma yolları ve toplam umut algısı ile anne babaların umut algısı arasında ilişki söz konusudur (p<0,05). İlişki pozitif yönlü ancak zayıftır. Bu durum anne babaların umut düzeylerinin çocukların umut düzeyini pozitif yönde ancak zayıf şekilde etkilediğini göstermektedir.Anahtar Kelimeler: Mutluluk, Umut.