40 Lumbosacral affected Spina Bifida cases ageing between 5-18 were included inthe study. While 60% of the cases were diagnosed as meningomyelocele %40 of thethem were diagnosed as Spina Bifida occulta. Demographic information, body massindex and clinical information of the cases were documented into form prepared bythe researcher. Manual muscle testing was used to assess the lower extremity.Mobility level was assessed with Gross Motor Classification System and RivermeadMobility Index, gait level was assessed with Gillette Functional AssessmentQuestionnaire Form and quality of life was assessed with quality of life questionnairefor children. SPSS 22.0 was used for analyses. While the mobility levels and qualityof life were significantly lower in meningomyelocele group compared to the occultagroup, Body mass index and the incidence of spinal deformities were significantlyhigh (p<0.05). There was no significantly difference between boys and girls inmuscle strenght, mobility levels and quality of life (p>0.05). As the level of lesionwere moving to higher segments mobility levels and quality of life were significantlydecreased (p<0.05). grouping the children into those of older and younger than 10years old, significant differences were found in levels of ambulation, gait levels andquality of life (p>0.05). It was found in our study that lower extremity musclestrength was directly affecting the mobility level, gait level and quality of life(p<0.05). Regarding the results of our study, strengthening of the muscles of thelower extremity in cases with Spina Bifida during physiotherapy and rehabilitationprograms were quite important. Therefore, physiotherapist working in the clinics,should include strengthening exercises and interventions which improve the qualityof life into their programs in order to increase the lower extremity functionality andmobility level in cases with Spina Bifida.

Çalışmaya 5- 18 yaş aralığında lumbosakral etkilenimli Spina Bifida tanısı almış 40olgu dahil edildi. Olguların %60'ı meningomyelosel iken %40'ı spina bifidaokultaydı. Olguların demografik verileri, vücut kitle indeksi, klinik bilgileriçalışmacı tarafından hazırlanan forma kaydedildi. Alt ekstremite kas gücü ölçümündemanuel kas testi yöntemi kullanıldı. Mobilite düzeyi Kaba Motor Sınıflama Sistemive Rivermead Mobilite İndeksi, yürüme düzeyi Gillette Fonksiyonel YürümeDeğerlendirme Skalası ile ve yaşam kalitesi Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Anketi iledeğerlendirildi. Analizlerde SPSS 22.0 programı kullanıldı. Meningomyeloselgrubunun mobilite düzeyleri, yaşam kaliteleri okulta grubuna göre düşük bulunurken,vücut kitle indeksi, spinal deformiteler görülme oranı yüksekti (p<0.05). Kız veerkekler arasında kas gücü, mobilite düzeyi, yaşam kalitesi arasında farklılık yoktu(p>0.05). Lezyon seviyesi üst segmentlere doğru ilerledikçe mobilite düzeyi veyaşam kalitesi anlamlı şekilde azalmıştır (p<0.05). Olgularımızı 10 yaş altı ve 10 yaşüstü şeklinde grupladığımızda aralarında ambulatuar seviye, yürüme düzeyleri,yaşam kalitesi arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Çalışmamızda altekstremite kas gücünün, mobilite seviyesini, yürüme düzeylerini ve yaşam kalitesinidoğrudan etkilediği sonucuna varıldı (p<0.05). Elde ettiğimiz sonuçlar doğrultusundaSpina Bifidalı çocukların fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarında alt ekstremitekaslarının güçlendirme çalışmaları oldukça önemli yer tutmaktadır. Dolayısıylaklinikte çalışan fizyoterapistler lumbosakral etkilenimli Spina Bifidalı olgularda altekstremite fonksiyonelliği ve mobilite düzeyini arttırmak için güçlendirmeegzersizlerini ve yaşam kalitesini olumlu yönde etkileyici girişimleri programlarınadahil etmelidir.