SUMMARYThe changes that may occur during glycerol transport between adipose tissue and liver can play an important role in the development of diabetes or obesity. In this study, the polymorphisms of AQP7 that provides glycerol release from adipose tissue and AQP9 that provides glycerol entry into liver were investigated. After ethical approval, as giving the information about the study, three groups are created by people who signed the informed consent form. Group 1; the individuals that have no diabetes and that have normal weight (n=49; E/K, 18/31; average age, 36±10 year), Group 2, the individuals who have no diabetes but obesity (n=60; E/K, 29/31; average age, 47±10 year) and Group 3, the individuals who diagnosed T2DM and at the same time have obesity (n=89, E/K, 33/56; average age, 53±8 year). At the venous blood samples insulin, glycerol, blood lipid levelswere measured. Polymorphisms of AQP7 in 2 locations (V59L ?rs: 4008659? and A953G ?rs:2989924?) and AQP9 in 2 locations (C43T ?rs:77284866? and T279A? rs:1867380?) were studied. Polymorphisms of AQP7 and AQP9 were similar in study groups. At the end of the statistical analysis among 3 groups, levels of insulin and glycerol are found significantly different (Group 1,2,3 mean insulin values as±SE, 7,21±0,94; 13,71±2,20 and 18,21±2,32; p<0,001; glycerol values 0,68±0,04; 0,79±0,05 and 0,97±0,05; p<0,001). Considering the polymorphisms of A953G and T276A, plasma glycerol and insulin levels were similar in different genotypes. These results suggest that polymorphisms of AQP7 and AQP9 were not associated with pathophysiology of obesity or diabetes.Key Words: Aquaporins, diabetes mellitus, obesity, polymorphism, polymerase chain reaction.

Yağ dokusu ve karaciğer arasında gliserol ta?ınmasında meydana gelecek deği?iklikler T2DM ve/veya obezite geli?iminde önemli rol oynayabilir. Bu çalı?mada, yağ dokusundan gliserol çıkı?ını sağlayan AQP7 ile karaciğere gliserol giri?ini sağlayan AQP9 kanallarının polimorfizmleri ara?tırılmı?tır. Etik onay alındıktan sonra çalı?ma hakkında bilgi verilerek gönüllü olur formunu imzalayanlardan üç grup olu?turuldu: GRUP 1,diyabeti olmayan ve normal kilolu bireyler (n=49; E/K, 18/31; ortalama ya?, 36±10 yıl), GRUP 2, diyabeti olmayan obez bireyler (n=60; E/K, 29/31; ortalama ya?, 47±10 yıl) ve GRUP 3, T2DM tanısı almı? ve aynı zamanda obezitesi olan bireylerden (n=89, E/K, 33/56; ortalama ya?, 53±8 yıl) olu?tu. Alınan venöz kan örneklerinde insülin, gliserol, kan lipid profili ölçümlerine ek olarak gerçek zamanlı PCR ile AQP7 için 2 bölge (V59L ?rs: 4008659? ve A953G ?rs:2989924?) ve AQP9 için 2 bölge (C43T ?rs:77284866? ve T279A? rs:1867380?) genotiplerinin polimorfizmleri çalı?ıldı. AQP7 ve AQP9 polimorfizmlerinin dağılımları bakımından çalı?ma grupları arasında anlamlı fark saptanmadı. ?statistiksel analiz sonucunda üç grupta insülin ve gliserol düzeyleri anlamlı derecede farklı bulundu (GRUP 1, 2 ve 3 için sırasıyla ortalama±SE olarak insülin değerleri 7,21±0,94; 13,71±2,20 ve 18,21±2,32; p<0,001; gliserol değerleri 0,68±0,04; 0,79±0,05 ve 0,97±0,05; p<0,001). Plazma gliserol ve insülin değerleri A953G ve T276A polimorfizmleri temel alınarak farklı genotipler arasında yapıldığında istatistiksel bakımdan anlamlı fark saptanmadı. Bu sonuçlar, AQP7 ve AQP9 su/gliserol kanallarındaki çalı?mada tanımlanan farklı polimorfizmlerin T2DM ve/veya obez olan hastalarda kontrol grubuna kıyasla dağılımlarının farklı olmadığını göstermi? ve AQP7 ve AQP9 kanallarındaki bu polimorfizmlerin T2DM ve obezite fizyopatolojisinde rol oynamadığını dü?ündürmü?tür.Anahtar Kelimeler: Aquaporinler, diabetes mellitus, obezite, polimorfizm, polimeraz zincir reaksiyonu.