The mandatory tender offer has been introduced to our legislation through the Communique Serial: IV, No: 8 issued by the Capital Market Board according to Articles 16/A and 22(e), (i) of the Capital Market Law. This legislation aims to protect the minority shareholders from the potential harms of a change of control in a public company. In this context, the rights of leaving the company and sharing the control (acquisition) premium become exercisable. The mandatory tender offer can be considered as a vote of confidence that would contribute to the piece in the company and to the collaboration between the controlling shareholder/shareholder group and the other shareholders. To this effect, in case of a change of control and the potential material changes in the company, having the opportunity to leave the company and cash-out their share investment without any damages, is positive for the minority shareholders, who doubt that their investment might be adversly affected by such changes. That said, however, we believe that the subject should be approached beyond the concept of protection of the minority shareholders' investment; new legislation is necessary to solve the problems relating to the relationship between the controlling shareholders and the minority shareholders in a permanent way, which should also be consistent with the systematic of joint stock companies. Furthermore, it should also be considered that the right of exit for the minority shareholders impose material liabilities on the controlling shareholder. In this regard, the terms and conditions of mandatory tender offer should be determined carefully, and there should be a fair balance between the rights and liabilities. To this effect, in this thesis we tried to introduce de lege lata and de lege ferenda solutions to the potential issues concerning the subject.

Zorunlu çağrı kurumu, mevzuatımıza SerPK'nın m. 16/A ve 22(e), (i) hükümlerine dayanarak SPK tarafından çıkarılan Seri: IV, No: 8 sayılı Tebliğ ile girmiştir. Söz konusu düzenleme ile halka açık anonim ortaklıklardaki yönetim kontrolünün el değiştirmesi nedeniyle zarara uğrayacağı varsayılan küçük pay sahiplerinin korunması hedeflenmiştir. Bu anlamda, şirketten çıkma ve kontrol (devralma) primini eşit olarak paylaşma hakları uygulama alanı bulmaktadır. Zorunlu çağrı, işletme içinde huzurun sağlanması ve yönetimi elinde bulunduran pay sahibi veya pay sahipleri grubu ile diğer pay sahipleri arasında işbirliğinin oluşturulması için bir nevi güven oylaması olarak görülebilir. Bu çerçevede, ortağı bulunduğu şirkette gerçekleşecek bir kontrol değişikliği ve bu kapsamda ortaya çıkabilecek köklü değişiklikler karşısında, yapmış olduğu hisse senedi yatırımının olumsuz olarak etkileneceğini düşünen pay sahiplerine ortaklıktan ayrılma ve bu yolla herhangi bir maddi zarara uğramadan yatırımını tekrar nakde dönüştürme imkânının tanınması küçük yatırımcılar açısından olumludur. Ancak, konuya küçük pay sahiplerinin yatırımlarının korunmasının ötesinde bakılması ve bu anlamda yöneten pay sahipleri ile yönetilen pay sahipleri arasındaki ilişkileri daha kalıcı ve anonim ortaklıklar hukuku ile daha uyumlu bir şekilde çözmeye dönük düzenlemelerin getirilmesi kanımızca gereklidir. Ayrıca, zorunlu çağrı kapsamında küçük pay sahiplerine çıkma hakkı tanınmasının hâkim ortağa da ciddi yükümlülükler getirdiği göz ardı edilmemelidir. Bu çerçevede çağrı yükümlülüğünün şartları ve kapsamı dikkatli belirlenmeli ve haklar ile külfetler arasında bir denge kurulmalıdır. Bu düşünceden hareketle çalışmada, konuyla ilgili ortaya çıkabilecek sorunlara de lege lata ve de lege ferenda çözüm önerileri sunulmaktadır.