The importance of the therapists' affect focus, such as labeling, linking and interpreting patient's affect, as well as interventions aimed to evoke affective experience have strongly differentiated adult psychodynamic psychotherapy from other frameworks and been associated with symptomatic outcome. In psychodynamic psychotherapy for children, although there is recent evidence on the effectiveness of psychodynamic interventions, the specific affect focus and its associations with the outcome have not been empirically investigated. Psychodynamic child psychotherapy uses play activity as a medium to improve affect regulation (AR) to bring symptomatic remission. Following these premises, this study investigated the mediating role of AR on the association between affect focused psychodynamic interventions (AFPI) and symptomatic improvement in psychodynamic child psychotherapy. Participants were 70 children who underwent psychodynamic child psychotherapy. 132 sessions were coded with the Child Psychotherapy Process Q-set for AFPI and the Children's Play Therapy Instrument for the assessment of AR by trained outside raters. For the assessment of the symptoms, The Child Behavior Checklist parent-form; and child reports of The Children's Depression Inventory, and The Screen for Child Anxiety Related Emotional Disorders were used at intake and termination. Path analyses provided good model fit, and significant indirect effects indicated that changes in AR, mediated the relation between AFPI in the first phase of the psychotherapy and symptomatic outcome in depression and anxiety symptoms. AR also mediated the associations between AFPI in the middle phase of the treatment and outcome in externalizing, depression, and anxiety symptoms. There exists no other research on the psychotherapist's AFPI and symptomatic outcome with a mediator in psychodynamic child psychotherapy. Therefore, findings of this study contribute to the literature in mechanisms of changes in psychodynamic child psychotherapy.

Danışanın duygularını adlandırmak, duygular hakkında yorum yapmak ve hatta duygusal deneyimi güçlendirecek müdahalelerde bulunmak gibi, psikoterapistin duygu odaklı tutumlarının psikodinamik psikoterapiyi diğer kuramsal yaklaşımlardan ayırdığı ve bunların semptomlardaki azalma ile ilişkide olduğu gösterilmiştir. Psikodinamik çocuk psikoterapisinin etkinliğine dair kanıtlar olsa da duygu odağı ve bunun semptomlarla ilişkisi henüz ampirik olarak incelenmemiştir. Psikodinamik çocuk psikoterapisi, oyun aktivitesini kullanarak çocuğun duygu düzenleme (DD) kapasitesini güçlendirmeyi ve dolayısıyla sağaltım sağlamayı amaçlar. Bu önermelerden yola çıkarak, bu araştırma, DD'nin duygu odaklı psikodinamik müdahaleler (DOPM) ve semptomlardaki azalma arasındaki ilişkide aracı değişken rolünü incelemiştir. Psikodinamik psikoterapiden geçen 70 çocuğun katılımcı olduğu bu araştırmada, toplam yüz otuz iki psikoterapi seansı, DD için the Children's Play Therapy Instrument ile; DOPM için de the Child Psychotherapy Process Q-set ile kodlanmıştır. Dışsallaştırma semptomları için Çocuk Davranış Değerlendirme Ölçeği, depresyon semptomları için Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği, anksiyete semptomları için de Çocuklarda Anksiyete Bozukluklarını Tarama Ölçeği psikoterapi sürecinden önce ve sonra doldurulmuştur. Yapısal eşitlik modellemesi kabul edilebilir model uyum sonuçları göstermiştir. Sonuçlara göre DD'nin psikoterapinin ilk aşamasındaki DOPM ile depresyon ve anksiyete semptomlarındaki azalma arasında aracı görevi gösterdiği bulunmuştur. Ayrıca DD'nin, orta dönemdeki DOPM ile dışsallaştırma, depresyon ve anksiyete sempomlarındaki azalma arasındaki ilişkiyi aracı ettiği de bulunmuştur. DD'nin DOPM ve semptomatik gelişim arasındaki ilişkide aracı rolünü inceleyen başka bir araştırma bulunmamaktadır. Bu sonuçlar psikodinamik çocuk psikoterapisinde değişim mekanizmalarını inceleyen araştırmalara katkıda bulunmaktadır.