In this study, it has been aimed to discuss the labour and the struggle of women from Yırca which is one of the villages attached to the town of Soma in Manisa province. The study has been constructed in the scope of feminist and ethnographic methodology, and the data has been based on the in-depth interviews and participant observation obtained from the field study. Women of Yırca resisted against the construction of the third coal power plant in their village in 2014. In spite of the success of this resistance, still 6600 olive trees of the villagers have been cut. The decrease of agricultural fields destructed those women's almost one and only public space. For this reason, women of Yırca have started a soap business with the brand name of the Handmade and Homemade Yırca Hanımeli. In this scope, the study focuses on the soap house as a collective place and whether paid or unpaid working experiences of women of Yırca. In this study, the struggle experience of peasant women from unpaid household and agricultural workers to paid labor in the village is examined. As a collective space, the soap house has raised the solidarity between women. As a result of this solidarity, the study defends that the pressure of these women's husbands has been reduced. In other words, it is argued that women who have succeeded in breaching patriarchy in the village through women's solidarity provide empowerment for themselves. Women's solidarity and existence struggles by creating a space in the public sphere and their empowerment strategies have been examined. In addition to this, the experience of being women in the village and the patriarchal capitalism have been examined and it has been tried to be evaluated within the framework of the village's specific conditions. Finally the study has aimed to expose the experiences of village's women from unpaid to paid labour and to make their invisible labour visible.Key words: Labour of peasant woman, Industrialisation, Agriculture, Empowerment Strategies, Yırca Village.

Bu çalışma, Manisa'nın Soma ilçesine bağlı Yırca Köyü'ndeki kadınların emeği ve mücadele deneyimini konu almaktadır. Feminist metodoloji ve etnografik yöntemle yapılan araştırma, derinlemesine görüşme ve katılımlı gözlemle elde edilen verilere dayanmaktadır. Yırcalı kadınlar, 2014 yılında köylerinde yapılmak istenen üçüncü termik santrale karşı direnmiş, süreç kazanımla sonuçlanmasına rağmen köylünün 6600 zeytin ağacı kesilmiştir. Tarım arazilerinin azalması ile kadınların köydeki neredeyse tek kamusal alanları tahrip olmuştur. Bunun üzerine kadınlar bir araya gelerek `Yırca Hanımeli El ve Ev Ürünleri` adıyla iş kurup sabun üretmeye başlamışlardır. Bu çalışma, kolektif mekân olarak sabun evi ve Yırcalı kadınların ücretli-ücretsiz çalışma deneyimine odaklanmaktadır. Çalışmada, köyde ücretsiz ev ve tarım işçisi olmaktan ücretli emeğe doğru köylü kadınların mücadele deneyimi irdelenmektedir. Kolektif mekân olan sabun eviyle birlikte büyüyen kadın dayanışması sayesinde, üzerlerindeki koca baskısında kırılmalar yaratmayı başardıkları savunulmaktadır. Başka bir ifadeyle, kadın dayanışması ile köydeki ataerkide gedikler açmayı başaran kadınların güçlenme sağladıkları savunulmaktadır. Kamusal alanda bir mekân yaratarak kadın dayanışması ile var olma mücadeleleri, geliştirdikleri güçlenme stratejileri incelenmektedir. Bunun yanı sıra köyde kadın olma deneyimi ve ataerkil kapitalizm köyün özgül koşulları çerçevesinde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Son kertede çalışma, ücretsiz emekten ücretli emeğe doğru köydeki kadınların deneyimini ve görünmeyen emeğini görünür kılma kaygısı ve çabasını taşımaktadır. Anahtar Kelimeler: Köylü Kadın Emeği, Sanayileşme, Tarım, Güçlenme Stratejileri, Yırca Köyü.