Central serous chorioretinopathy (CSCR) is the fourth non surgery related cause of severe vision loss following age-related macular degeneration, diabetic retinopathy and branch retinal vein occlusion. Some patients may be diagnosed incidentally without having any symptoms or with residual symptoms of a past disease. In this study; we investigated the impact of treatment options, the risk factors, and the follow-up process on the visual acuity and central macular thickness in patients diagnosed with CSCR at our clinic. We analyzed retrospectively the records of patients diagnosed with CSCR who were followed and treated at Akdeniz University Faculty of Medicine, Ophthalmology Department between April 2010 and January 2016. 151 eyes of 122 patients were enrolled in the study. The demographic characteristics of patients, examination and optic coherance tomography (OCT) findings before and after treatment were recorded. The effectiveness and complications of the treatment methods were evaluated. Hypertension was found as the most common systemic disease in patients with CSCR; other conditions such as rheumatic diseases and Cushing's syndrome followed. One of the most important conditions causing this disease was the use of steroids. Type A personality and high stress level were also common in patients with CSCR. The frequency of tobacco and alcohol use was high in these patients. The disease is more common in men than women. On the other hand, women having the disease episodes should be questioned for the presence of pregnancy because pregnancy rate was not low in these patients. Although medical treatment is usually adequate in acute and recurrent resolving cases; for chronic recurrent and chronic cases, PDT, intravitreal injections or both are applied. Although a single PDT session was usually enough for a reduction in serous detachment and CMT, injection doses might be more than once. It has been concluded that pathogenesis, clinical presentation and accompanying risk factors should be taken into consideration in the treatment of CSCR, and it is necessary to choose the optimum treatment options and the range for each individual patient.Key words: CSCR, PDT, anti-VEGF, OCT, CMT.

Santral seröz korioretinopati (SSKR) ciddi görme kaybına yol açan cerrahi olmayan retinopatiler içerisinde yaşa bağlı makula dejenerasyonu, diabetik retinopati ve retinal ven dal tıkanıklığından sonra dördüncü sırada yer almaktadır. Bazı hastalar yakınmaları olmadan tesadüfen tanı alabilmekte veya geçirilmiş hastalık belirtileri saptanabilmektedir. Bu çalışmada SSKR tanılı hastalarımızın risk faktörleri, takip süreci ve uygulanan tedavi seçeneklerinin görme keskinliği ve OKT'de santral makuler kalınlık üzerindeki (SMK) etkileri araştırıldı. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı'nda Nisan 2010- Ocak 2016 tarihleri arasında takip ve tedavi edilen santral seröz korioretinopati tanısı alan hastaların kayıtları retrospektif olarak incelendi. Hastalara santral seröz korioretinopati tanısı fundus muayenesi, OKT ve FFA ile konuldu. SSKR tanısı alan 130 olgunun 160 gözüne ait kayıtlar incelendi. Ancak takip ve/veya veri yetersizliği nedeniyle; 122 olgunun 151 gözü çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri (yaş, cinsiyet, sistemik hastalıklar, kullandığı ilaçlar vb.), muayene bulguları, tedavi öncesi ve sonrası muayene ve OKT bulguları kaydedildi. Tedavi yöntemlerinin etkinliği ve komplikasyonları değerlendirildi. SSKR hastalarında en fazla oranda görülen sistemik hastalık HT olarak tespit edildi. Sonrasında romatolojik hastalıklar, Cushing sendromu gibi durumlar gelmekteydi. Bu hastalığa zemin oluşturan en önemli durumlardan biri steroid kullanımıydı. SSKR hastalarında stres ve tip A kişiliğe sık rastlanmaktaydı. SSKR hastalığı olanlarda sigara ve alkol kullanımının yüksek olduğu görüldü. Hastalık erkeklerde kadınlara göre yüksek oranda görünmesine karşın SSKR atağı ile kadınlarda gebelik de sorgulanmalıdır. Çünkü kadın hastalarımızda gebelik oranı nadir değildi. Akut ve rekürren düzelen olgularda genellikle medikal tedavi yeterli olurken rekürren kronik ve kronik olgularda FDT, intravitreal enjeksiyon veya ikisi birlikte uygulanır. Bu tip hastalarda genellikle seröz dekolmanın gerilemesi ve SMK'lığın azalması için tek seans FDT yeterli olurken, intravitreal enjeksiyon dozlarının 1'den fazla olabileceği izlendi. SSKR'de patogenezin, kliniğin, eşlik eden risk faktörlerinin tespit edilerek tedavinin yapılmasının, her hasta için en uygun tedavi seçeneğinin ve doz aralığının dikkatli bir şekilde belirlenmesinin gerekli olduğu kanısına varıldı.Anahtar kelimeler: SSKR, FDT, anti-VEGF, OKT, SMK.