Objective: This study aims to evaluate the efficacy of aquatic therapy on pain, balance and muscle strength in patients with knee osteoarthritis.Materials and Methods: A total of 73 patients with knee OA were included in the study and were randomly divided into two groups as aquatic exercise (AQE) (n = 35) and land-based exercise (LBE) group (n = 38). Demographic data of the patients were recorded. For both groups, a total of 15 sessions, 5 sessions per week HP, TENS, SWD (short wave diathermy) were aplied to the symptomatic knee for 3 weeks. 5 days a week, 15 sessions and 30 minutes (warm-up, walking, EHA exercises, quadriceps strengthening exercises, balance, stretching exercises on lower extremity muscles) aquatic exercise program applied for AQE group and 5 days a week, 15 sessions and 30 minutes (warm-up, walking, eha exercises, quadriceps strengthening exercises, balance, stretching exercises to the lower extremity muscles and cooling) were applied to the LBE group with the physical therapy program. Before and after treatment, ROM, VAS, WOMAC, 6MWT(six-minute walking test), static and dynamic evaluation with kinesthetic balance device, knee flexor and knee extensor peak torque values were recorded with isokinetic dynamometer at 90 and 150 degree / second angular velocities. Statistical analysis was performed with SPSS 18 developed for Windows. In the evaluation of the data, the mean distribution of the test was done by Shapiro-Wilk test. The Mann-Whitney U test was used to test the descriptive statistics and significance of the median difference between the groups. Wilcoxon test was used to evaluate recurrent measurements of the same group and Chi-square test was used to evaluate two categorical data. P <0.05 was considered statistically significant.Results: The demographic characteristics and the radiological stages of the groups were similar. VAS associated with motion, WOMAC function and WOMAC total score were lower in AQE, knee extensor peak torque measured at 90 deg/s angular velocity was higher in the AQE group and all the other parameters ( ROM, VAS-R , VAS-N, WOMAC pain, WOMAC stiffness, 6MWT, SBI, and DBI, and isokinetic measurements were similar. After treatment, there was a significant decrease in VAS and WOMAC scores, 6MWT, SBI and DBI improved and a significant increase in isokinetic values at all angles and velocities in both groups, there was only an increase in ROM in the LBE. There was significant improvement in favor of the AQE on VAS-H, WOMAC pain, WOMAC function, WOMAC total, SBI, knee extensor peak torque at 90 deg/s angular velocity and knee flexor peak torque at angular velocity of 150 deg/s. Conclusion: Aquatic exercises added to physical therapy applications may be more effective in short-term compared to land-based exercise program in reducing pain, increasing static balance and muscle strength.

Amaç: Bu çalışmada diz osteoartriti olan hastalarda fizik tedavi uygulamalarına eklenen su içi egzersiz tedavisinin ağrı, denge ve kas gücü üzerine olan etkilerini değerlendirmeyi amaçladık.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya diz OA tanısı konan toplam 73 hasta dahil edildi ve randomize olarak su içi egzersiz (n=35) ve kara egzersiz grubu (n=38) olarak iki gruba ayrıldı. Hastaların demografik verileri kaydedildi. Her iki gruba da haftada 5 gün toplam 15 seans semptomatik dizlerine yönelik sıcak paket, TENS, KDD içerikli fizik tedavi programı 3 hafta boyunca uygulandı. Su içi egzersiz grubuna fizik tedavi programıyla kombine olarak egzersiz havuzunda fizyoterapist eşliğinde haftada 5 gün, toplam 15 seans ve 30'ar dakika ( ısınma, su içi yürüme, EHA egzersizleri, kuadriseps güçlendirme egzersizleri, denge, alt ekstremite kaslarına germe egzersizleri ve soğuma) egzersiz programı uygulandı. Kara egzersizi grubuna ise fizik tedavi programıyla kombine olarak fizyoterapist eşliğinde haftada 5 gün, toplam 15 seans ve 30'ar dakika ( ısınma, yürüme, eha egzersizleri, kuadriseps güçlendirme egzersizleri, denge, alt ekstremite kaslarına germe egzersizleri ve soğuma) egzersiz programı uygulandı. Tedavi öncesi ve tedavi sonrasında EHA, VAS, WOMAC, 6DYT, kinestetik denge cihazı ile statik ve dinamik değerlendirmesi, izokinetik dinamometre ile 90 ve 150 derece/saniye açısal hızlarda diz fleksor ve diz ekstensör pik tork değerleri kaydedildi. İstatistiksel analiz Windows için geliştirilmiş SPSS 18 ile yapıldı. Verilerin değerlendirilmesinde gruplar arası ortalama karşılaştırılırken test seçimini yapmak için normal dağılım Shapiro-Wilk testi ile, tanımlayıcı istatistikler ve gruplar arası ortanca farkının önemliliği test edilirken Mann-Whitney U testi, aynı grubun tekrarlayan ölçümlerini değerlendirmede Wilcoxon testi, iki kategorik verinin değerlendirilmesinde Ki kare testi kullanılmıştır. P <0.05 olması istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir.Bulgular: Tedavi öncesi grupların demografik özellikleri, radyolojik evreleri benzerdi. Klinik değerlendirme parametrelerinden hareketle ilişkili VAS, WOMAC fonksiyon ve WOMAC total skoru su içi egzersizde daha düşük, 90 derece/ sn açısal hızda ölçülen diz ekstansör pik tork değeri su içi egzersiz grubunda daha yüksek olup, bunların dışındaki tüm parametreler (EHA, VAS-İ,VAS-G,WOMAC ağrı, WOMAC tutukluk, 6DYT, SBİ ve DBİ ve dieğr izokinetik ölçümleri) birbiriyle benzerdi. Tedavi sonrasında her iki grupta VAS ve WOMAC skorlarında anlamlı olarak azalma, 6DYT, SBİ ve DBİ' de iyileşmeler ve tüm açısal hızlarda izokinetik değerlerde anlamlı olarak olarak artış, sadece kara egzersizi grubunda EHA'da artma mevcuttu. Her iki grubun tedavi sonrası değerlerinin karşılaştırılmasında VAS-H, WOMAC ağrı, WOMAC fonksiyon, WOMAC total, SBİ, 90 derece/sn açısal hızda diz ekstansör pik tork değeri ve 150 derece/ sn açısal hızda diz fleksör pik tork değerlerinde su içi egzersiz grubu lehine anlamlı ilerlemeler mevcuttu. Sonuç: Fizik tedavi uygulamalarına eklenen su iç egzersiz programı ağrıyı azaltmada, statik dengeyi ve kas gücünü iyileştirmede kara egzersiziyle uygulanan fizik tedavi programına kıyasla erken dönemde daha etkili olabilir.