The aim of this research is to specify the interrelation between the happiness and self-efficacy levels of the school administrators. This study is a descriptive survey model, and its population consists of the school principals, deputy principals and other school administrators from the schools in Amasya Province which are the subsidiaries of the Ministry of National Education. The Correlation Coefficient is calculated and the methods of One-Way ANOVA, t-test, and Kruskal-Wallis H tests are used for the sub-problems. Once the findings of the research are analysed, a positive and mid-level significant interrelation is discovered between the happiness and the self-efficacy levels of the administrators about school administration. The results of the analysis suggest that, happiness and self-efficacy levels of the school administrators according to their perceptions can be observed as `fine`. Furthermore, their perceptions about happiness and self-efficacy levels differ according to the vocational experience groups they belong to. This is evident from the finding that the vocational experience group of 1-5 years has highest score of happiness level, and the experience groups of 6-10, 16-20, 21 and above, and 11-15 years follow them respectively. The highest score of self-efficacy level, at the same time, is owned by the ones who have vocational experience of 21 years and above, and the experience groups of 16-20, 6-10, 11-15, and 1-5 years follow them respectively. The self-efficacy levels also show significant difference regarding the variable of age.Key words: Administration, School Directors, Happiness, Competence, Self-efficacy.

Bu araştırmanın amacı okul yöneticilerinin mutluluk düzeyleriyle özyeterlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Betimsel nitelikteki ilişkisel tarama modelinde olan bu çalışmanın evrenini, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Amasya ili merkez ve tüm ilçelerinde görev yapan okul müdürü, müdür başyardımcıları ve müdür yardımcıları oluşturmaktadır. Evren birimi olarak okul yöneticileri alınmıştır, tüm okul yöneticilerine ulaşıldığı için örneklemeye ihtiyaç duyulmamıştır. Bu araştırma için uygun görülen ölçme araçları uygulanarak elde edilen veriler; araştırmanın temel problemi için Pearson Korelasyon Katsayısı hesaplanmış, Regresyon analizi, alt problemler için ise One-Way ANOVA, t-testi ve Kruskal-Wallis H testi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma bulguları incelendiğinde; okul yöneticilerinin mutluluk düzeyleri ile okul yönetimine ilişkin öz yeterlik düzeyleri arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Analiz sonuçlarına göre; okul yöneticilerinin algılarına göre okul yöneticilerinin mutluluk ve öz yeterlik düzeylerinin `iyi` düzeyde olduğu gözlemlenmiştir. Okul yöneticilerinin mutluluk ve öz yeterlik düzeylerine yönelik görüşleri meslekteki kıdem gruplarına göre değişmektedir. Mutluluk düzeyinde en yüksek puana 1-5 yıl arasında mesleki kıdemi olan okul yöneticilerinin sahip olduğu, bunu 6-10 yıl, 16-20 yıl, 21 yıl ve üzeri, son olarak da 11-15 yıl arası mesleki kıdemi olan okul yöneticilerinin takip ettiği görülmektedir. Öz yeterlik düzeyinde en yüksek puana 21 yıl ve üzeri mesleki kıdemi olan okul yöneticilerinin sahip olduğu, bunu 16-20 yıl, 6-10 yıl, 11-15 yıl, son olarak da 1-5 yıl arası mesleki kıdemi olan okul yöneticilerinin takip ettiği görülmektedir. Öz yeterlik düzeyleri ayrıca yaş değişkenine göre anlamlı farklılık göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Yönetim, Okul Yöneticisi, Mutluluk, Yeterlik, Öz yeterlik.