Prior research has consistently demonstrated that prosocial behavior, cooperation,and trust increase with interpersonal closeness. This dissertation suggests acognitive computational cost as an explanation for prosocial preferences driven byinterpersonal closeness. Current hypothesis is based on the inclusion of other inthe self approach suggesting that the overlap between the mental representationsof the self and the other increases by closeness, which, in turn, makes it difficultto differentiate between the self-concept and the close other. I argue that peoplerequire a distinct and separate self-concept in order to process any self-relatedinformation during a decision making process, and closeness interferes withretrieving the self-concept from memory. Based on these assumptions, closenessis expected to interfere with the cognitive processing of information. The decisionmaking process should be more cognitively demanding when the decisionincorporates information cues related with both the self and the close other. Thestudies of this dissertation were, thus, concerned with the cognitive performanceduring decision making. Time taken to complete decision tasks, responseaccuracy, and self-reported task difficulty were measured in decision tasks. Ineleven experiments and one correlational study, I tested how the cognitiveperformance during interpersonal economic exchange decisions differs dependingon the closeness to the given interaction partner. Five of the studies supported thehypothesis that closeness indeed impairs cognitive performance. The findings are the first to demonstrate how interpersonal decision processes are not onlymotivationally driven but also driven by a cognitive computational cost resultingfrom the self-other overlap.

Geçmiş araştırmalar kişiler arası yakınlığın özgeci davranış, işbirliği ve güveniartırdığını tutarlı ve tekrarlı biçimde göstermektedir. Bu doktora tezi, kişiler arasıyakınlığın özgeci tercihler üzerindeki bu etkisini yakınlığın bilişsel bir maliyetiolduğu önermesi ile açıklamaktadır. Bu araştırmanın temel hipotezi başkasınıkendi benliğine dâhil etme yaklaşımına dayanmaktadır. Bu yaklaşıma göre,benliğin ve diğer bir kişinin zihinsel temsilleri arasındaki örtüşmenin derecesikişiler arası yakınlık ile artmakta ve bu da sonuçta kişinin kendisini, yakın olandiğerinden ayırabilmesini güçleştirmektedir. Bu tez çalışmasında, karar vermesürecinde kendiliğe ilişkin bilgileri işlemleyebilme kapasitesinin ayrı ve belirginbir benlik kavramı gerektirdiğini ve bilgi işleme sürecinde kişiler arası yakınlığınbu ayrı benlik temsilini hafızadan çağırmayı etkilediğini öne sürmekteyim. Buvarsayımlar temelinde, kişiler arası yakınlığın bilişsel süreci etkilemesi ve birkarar kişinin kendisi ve yakın olduğu biriyle ilgili bilgilerin karşılaştırılmasınıgerektirdiğinde karar verme süreci bilişsel olarak daha zahmetli olmalıbeklenmektedir. Dolayısıyla, bu tezde yer alan çalışmalar karar verme sürecindekibilişsel performansı incelemektedir. Bir karar verme surecinde, karar görevlerinitamamlama süresi, tepki doğruluğu ve kişinin farkındalık düzeyindedeneyimlediği zorlanma ölçülmüştür. On bir deneyden ve bir korelasyonelçalışmadan oluşan bu tezde, kişilerarası ekonomik değişim kararlarındaki bilişselperformansın etkileşimde bulunulan kişiye yakınlığa bağlı olarak nasıl farklılaştığı incelenmiştir. Çalışmaların beşinde yakınlığın bilişsel performansı etkilediğihipotezi desteklenmiştir. Bu tezin bulguları ile ilk kez, kişiler arası kararsüreçlerinin yalnızca motivasyonlarla değil, aynı zamanda benlik-diğeriörtüşmesinin sonucu olan bilişsel bir maliyet tarafından da belirlendiğigösterilmiştir.