This study aims to analyze the relationship between cultural producers in Istanbul and the wider processes of neoliberal urban restructuring that takes in their surroundings. The study uses a Bourdieusian framework to uncover such relationships between cultural producers and external influences on their respective fields. By focusing on the case of two fields (jazz and fashion design) as located in Kuledibi, Galata, the study aims to establish a localized perspective to the relationship between the cultural producers and broader field of power. With 30 in-depth interviews with cultural producers and participant observation as the main data collection methods, the perspective of the cultural producers is reflected in their relationships with a multiplicity of actors within and outside their respective fields. This study tries to explicate both fields in order to uncover positions, and strategies as well as forms of symbolic profit in each fieldThis study establishes the presence of an `artistic mode of production? in a neoliberal background. This introduces new actors (corporate and real estate capital, as well as local government) to field of power, and its relationships (in the form of sponsorships or local state support for cultural activity) to fields of cultural production in question. Moreover, these relationships are mediated by the use of urban space, and cultural producers? strategies are also contextualized in the urban space. Finally, despite the various interventions from a local political and business elite, each field (of cultural production) in this analysis manages to reflect the internal demands of their respective fields in formulating their strategies.

Bu çalışmada İstanbul?daki kültürel üreticiler ve çevrelerinde meydana gelen neoliberal kentsel (yeniden-)yapılanma süreçleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu ilişkilerin kültürel üreticiler ve ait oldukları alanlar üzerindeki dışsal etkileri Bourdieuvari bir çerçeve kullanılarak ortaya çıkarılmıştır. Bu çalışma, Kuledibi (Galata) bölgesinde yer aldıkları haliyle, caz ve moda tasarım alanlarına odaklanarak kültürel üreticilerin daha kapsamlı güç alanı ile ilişkilerine yerelleşmiş bir bakış açısı getirmektedir. Otuz adet derinlemesine mülakat ve katılımcı gözlem yöntemleri ile toplanan veriler, kültürel üreticilerin, kendi alanlarında ve diğer alanlar bulunan çok sayıda aktör ile ilişkilerine bakış açısını yansıtmaktadır. Bu çalışma her iki alanda mevcut konum, stratejiler ile sembolik kar biçimlerini ortaya çıkarmayı hedeflemiştir. Bu çalışma neoliberal bir arka planda `sanatsal üretim biçimi?nin varlığını ortaya koymaktadır. Bu üretim biçimi güç alanına sermaye ve yerel hükümet gibi yeni failler dahil etmekte, bu alanın sözkonusu kültürel üretim alanlarıyla sponsorluk ya da yerel hükümet desteği gibi yeni ilişkilerini tanımlamaktadır. Dahası, bu ilişkiler kentsel mekânın kullanımı üzerinden gerçekleşmekte ve kültürel üretim alanındaki faillerin stratejileri de kentsel mekân üzerinde gerçekleşmektedir. Yerel politik ve ekonomik elitin müdahalelerine rağmen, konu alınan kültürel üretim alanlarının her biri kendi içsel taleplerini stratejilerine yansıtabilmektedirler.