The Ottoman synonym for the publishing house is library or book house. Thus, people with the permission to publish and sell books were called Library Licensees. Though the 19th-century titles of people in the industry may be confusing, the licensees, i.e. booksellers, were those who published and sold books. The sale of print books, dispersed and irregular until then, carried out by deliverers and people whose profession didn't include selling books, was brought into stores between the reign of Abdul Hamid II and the Proclamation of the Republic, pioneering bookstores in the country.The subject is scrutinized through the examination of documents from the Presidency of the Republic of Turkey Ottoman Archives; Yıldız Palace; Directory of Education and Internal Affairs; Oriental Almanacs of Trade; various articles, books, encyclopedias, catalogues, and interviews with intellectuals acquainted with library licensees from that period. This thesis comprises booksellers on Babıali Street, Iranian booksellers and those in Beyoğlu, mostly non-Muslims and Levantines. It comprises all booksellers, their lives, and catalogues.

Osmanlı'da yayınevi sözcüğünün karşılığı kütüphane ya da kitaphanedir. Bu nedenle kitap yayınlama ve satışı yapma izni olan kişilere Kütüphane İmtiyaz Sahibi denilmektedir. 19. yüzyılda basım yayın işleriyle uğraşan kişilerin sıfatları birbirine karışsa da kütüphane imtiyaz sahibi, kitap yayınlayan ve satan kişiyi yani kitapçıyı karşılar. Başlarda basılı kitap satışı, dağıtıcılar ve asıl mesleği kitap satmak olmayan kişiler aracığıyla yapılan, düzensiz ve dağınık olan matbu kitap satışının dükkânlara taşınmasıyla II. Abdülhamid Devri'nden Cumhuriyetin İlanı'na kadar olan süreçte kitapçılar bir değişim geçirerek ülkemizde bugünkü kitapevlerinin ilk örneklerini teşkil etmişlerdir.Başbakanlık Osmanlı Arşivi taramalarında daha çok Yıldız Sarayı, Maarif ve Dâhiliye Nezareti Defterleri'ndeki belgelerden, Şark Ticaret Yıllıkları'ndan, çeşitli makale, kitap, ansiklopedilerden, kataloglardan ve o dönemde yaşamış olan kitapçıları tanıyan bazı aydınların anılarından yararlanılarak konu aydınlatılmaya çalışılmıştır.Uzun yıllar ülkenin basın ve fikir hayatının merkezi olan Bâbıâli Caddesi'ni mesken seçen kitapçılar, bu mesleği İstanbul'da yapmayı tercih eden İranlı kitapçılar ve çoğunluğu gayrimüslim olan Beyoğlu kitapçılarından bahsedilmiştir. Memlekete hizmet eden bu kitapçıların hayatlarına ve varsa yayınladıkları kataloglara değinilmiştir.