Chest physical therapy is used in intensive care unit to minimize pulmonary secretionretantion, to improve oxygenation, to decrease the occurence of ventilatory associatedpneumonia, to reduce the length of stay intensive care unit, to decrease duration ofmechanical ventilation and increase overall patient?s functional capacity.The aim of the present study is to investigate the effect of physiotherapy on theduration of mechanical ventilation and the length of intensive care unit stay. We alsoevaluated the mortality rates and incidence of ventilatory associated pneumonia. 60 patientswho admitted to the intensive care unit were included in the study. Patient were randomizedto two groups. The control group received only standart care. Physiotherapy group receivedstandart care and physiotherapy program which is applied twice daily, for at least 15 minutes,5 days per week and consisted of postural drainage, positioning, vibration, coughing,breathing exercises, aspiration and muscle training.The results showed that the duration of mechanical ventilation and the length ofintensive care unit stay were not statistically different between the physiotherapy and controlgroups. Also there was no difference between the two groups in the incidence of ventilatoryassociated pneumonia and mortality rates.İn this study we found that chest physical therapy in intensive care unit has notprovided benefits for patients. But new studies and meta-analyzies in optimal physicalconditions and larger groups of patients can provide more contributions.

Yoğun bakım ünitelerinde göğüs fizyoterapisi; pulmoner sekresyonların atılımı,oksijenizasyonun iyileştirilmesi, ventilasyon ilişkili pnömoni insidensinde azalma, mekanikventilatörde geçen sürede azalma, yoğun bakımda kalış sürelerinde kısalma ve hastalarınfonksiyonel kapasitelerinde artış amacıyla kullanılmaktadır.Bu çalışmada fizyoterapinin mekanik ventilatörde geçen süre ve yoğun bakımda kalışsüreleri üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Ayrıca mortalite oranlarını ve ventilasyonilişkili pnömoni insidensini de inceledik. Çalışmamıza yoğun bakım ünitesine alınan 60 hastadahil edildi. Hastalar randomize edilerek iki gruba ayrıldı. Kontrol grubuna standart bakımuygulandı. Fizyoterapi grubuna ise standart bakıma ek olarak günde iki kez, haftada beş gün,en az 15 dakikalık seanslardan oluşan; postural drenaj, pozisyonlama, vibrasyon, öksürmeteknikleri, solunum egzersizleri, aspirasyon ve kas egzersizlerini içeren fizyoterapi programıuygulandı.Çalışma sonucunda fizyoterapi grubu ile kontrol grubu arasında mekanik ventilatördegeçen süre ve yoğun bakımda kalış süreleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farkbulunmadı. İki grup arasında ventilasyon ilişkili pnömoni insidensi ve mortalite oranlarıaçısından da fark görülmedi.Çalışmamızda yoğun bakım ünitesinde pulmoner rehabilitasyonun hastalar açısındanönemli kazanımlar sağlamadığı görüldü ancak bu konuda uygun fiziki şartlar altında ve dahageniş hasta grubunda yapılacak yeni çalışmaların ve meta-analizlerin literatüre katkısağlayabileceğini düşünmekteyiz.