Directed forgetting (DF) paradigms in which participants are asked to remember some items and forget others show that individuals are able to intentionally forget information. Motivational changes in advanced aging is claimed to lead older adults to focus on positive material rather than negative and neutral material (Mather & Carstensen, 2005). Tendency to attend positive information was considered to have an effect on older adults' intentional forgetting. In contrast, younger adults were considered to attend more to negative information than positive and neutral information (Larsen, Smith & Cacioppo, 1998). The major aim of the present study was to investigate the effects of emotional material in directed-forgetting in younger and older adults. There are two phases in the paradigm. In the learning phase, photographs were shown one by one, with a remember or a forget cue. Then, participants provided metacognitive judgments indicating their likelihood of remembering the items in a subsequent recognition test. In the test phase, in which the critical photographs were shown along with some new ones, participants were asked to indicate every item they saw, regardless of instruction. DF effect was found only for negative items in younger adults'. Older adults did not show DF effect. Metacognitive judgments revealed that younger and older adults underestimated their actual memory performance in their memory predictions. These judgments also showed that participants are aware of the effects of remember versus forget instructions and emotionality of the items on their memory performance. The results are discussed within the frameworks of cognitive aging theories.

Yönlendirilmiş unutma, bireylere deneydeki malzemelerin hatırla veya unut yönergeleriyle birlikte sunularak, kasıtlı unutmanın incelendiği bir yöntemdir. Yaşlanma ile birlikte bireylerde meydana gelen motivasyonel değişiklikler, yaşlıların olumlu bilgiye daha fazla dikkatlerini verdiklerini öngörmektedir (Mather & Carstensen, 2005) Bu olumluluk etkisinin, yaşlılarda, yönlendirilmiş unutma performansı üzerinde bir etki yarattığı düşünülmektedir. Gençlerde ise tam aksine olumsuz bilginin daha fazla dikkat çektiği gözlemlenmiştir (Larsen, Smith & Cacioppo, 1998). Bu çalışmanın amacı duygu yüklü yönlendirilmiş unutma paradigması kullanılarak duygu yükü olan bilgiyi yönetme yetisini genç ve yaşlı katılımcılar ile incelemektir. Paradigmanın öğrenme aşamasında, katılımcılara duygu yükü olan ya da olmayan fotoğraflar tek tek gösterilerek her fotoğraf için ayrı ayrı unut ya da hatırla yönergesi verilmiştir. Sonrasında katılımcılardan üstbilişsel bir değerlendirme yaparak daha sonra uygulanacak bellek testinde ilgili fotoğrafları tanıma olasılıklarını değerlendirmeleri istenmiştir. Son olarak deneyin öğrenme aşamasındaki fotoğraflar yeni fotoğraflarla birlikte gösterilip kişilere yönergeye dikkat etmeksizin hatırlayabildikleri tüm fotoğrafları belirtmeleri istenmiştir. Gençlerde yönlendilmiş unutma etkisine rastlanılırken, aynı etki yaşlılarda bulunmamıştır. Ayrıca, gençlerde yönlendirilmiş unutma etkisi sadece olumsuz malzemelerde görülürken, malzemelerin olumlu ve nötr duygu yüklü olmasının bir etkisi bulunamamıştır. Katılımcıların yaptıkları üstbilişsel öğrenme puanlamalarının gerçek performanslarına kıyasla oldukça düşük olduğu bulunmuştur. Üstbilişsel değerlendirmeler katılımcıların hatırla ve unut yönergelerinin ve malzemelerin duygusal yükünün bellek performansı üzerindeki etkisinin farkında olduğunu göstermektedir. Sonuçlar bilişsel yaşlanma teorileri çerçevelerinde tartışılmıştır.