Commercial businesses are accepted as independent entities in accordance with Arcitle 11 of Turkish Commercial Code (TCC) No. 6102. The legislator enables commercial businesses to be treated as independent entities in transfers and other legal procedures.The exact details of the transfers and other legal procedures is not clear in the law text. However, as mentioned in the grounds of the article, the commercial business may be treated as an independent entity in transfer, pledge and lease contracts. Considering these procedures, the provision no. 11/3 of TCC bearing enforcement on commercial businesses is regarded an exception for the stipulated conditions regarding the execution of the legal procedures.Due to the fact that the assets allocated to the commercial business as a rule consist of many tangible-intangible, movable-immovable goods and rights, it is an area that cannot be appropriated via single legal procedure. Thus, the fact that these assets may be treated by a single legal procedure in transfer, pledge and lease contracts is the exception of this rule. As the commercial businesses are not accepted as legal entities, the questions regarding who shall be the holder of the assets allocated for the business activity; who shall be the contact person for the rights, receivables and liabilities should be clarified. Especially in the event that the person operating the commercial business is a natural person trader, it is of utmost importance that who or what shall be responsible within the scope of business activities. Due to the fact that the responsibility is established upon assets in the current legal systems, the determinations regarding responsibility requires that the issue of assets are to be established on a legal ground along with determining their limitations and effects.This study aims to determine the scope of the responsibility resulting from the business activities assigned to the natural person trader practicing commercial business activity.

TTK m. 11'e göre ticari işletmeler bir bütündür. Bunun sonucu olarak, ticari işletmeler devir ve diğer hukuki işlemlere konu olabilir. `Devir ve diğer hukuki işlemler konu olma` kavramının neyi ifade ettiği ilgili düzenlemede açıklanmamıştır. Ancak madde gerekçesinde belirtildiği üzere, ticari işletme devir, rehin ve kira sözleşmelerine bütün halinde konu olabilir. Kural olarak, ticari işletmeye özgülenen malvarlığı, içerisinde maddi-gayri maddi, taşınır- taşınmaz pek çok mal ve hakkı içermesi dolayısıyla, tek bir hukuki işlemle üzerinde tasarrufa elverişli olmayan bir sahadır. TTK m. 11/ 3 bu konuda istisnai bir düzenlemedir. Ticari işletmeler hukuk süjesi olmadıklarından, tacirin işletme faaliyetine özgülediği malvarlığının kimin uhdesinde bulunacağı; hak, alacak ve borçlar bakımından irtibata geçilmesi gereken kişilerin kim olacağının belirlenmesi gerekir. Özellikle ticari işletmeyi işletenin gerçek kişi tacir olması durumunda, işletme faaliyeti kapsamında sorumluluğun kime veya neye atfedileceği önemlidir. Günümüz hukuk sistemlerinde sorumluluğun malvarlığı üzerine kurulması dolayısıyla, sorumluluğa ilişkin tespitler malvarlığı konusunun hukuki bir zemine oturtulması, sınırları ve etkilerinin tespitini gerektirmektedir.Bu çalışmada, ticari işletme faaliyeti gerçekleştiren gerçek kişi tacirin, işletme faaliyetleri dolayısıyla sorumluluğunun kapsamını belirlenmesi amaçlanmıştır.