DİJİTAL DÖNÜŞÜMÜN İŞGÜCÜ PİYASASINA ETKİSİ: TÜRKİYE’DEKİ AKTİF İŞGÜCÜ PROGRAMLARINA YÖNELİK BİR DEĞERLENDİRME

Gökhan Güney

Makale detayları

DİJİTAL DÖNÜŞÜMÜN İŞGÜCÜ PİYASASINA ETKİSİ: TÜRKİYE’DEKİ AKTİF İŞGÜCÜ PROGRAMLARINA YÖNELİK BİR DEĞERLENDİRME

Yazarlar:

Gökhan Güney

Yayıncı:

Isparta University of Applied Sciences

Ana Başlıklar:

Çalışma Ekonomisi | Politika ve Yönetim (Diğer)

Dergi:

Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Güzel Sanatlar Dergisi Vol.7 Issue 18, pp.61-73

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

1/2025

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001360012

pISSN:

2687-4903

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Günümüzde birçok ülkenin çözüm bekleyen en zor sorunlarından birisi işsizliktir. Değişen koşullara paralel olarak işsizliğin de niteliğinin ve türlerinin değişmesi işsizlikle mücadelede farklı politikalar ortaya koymayı gerektirmektedir. Son yıllarda işsizlik ve istihdam konusunda en dikkat çeken olguların başında yapay zekanın çalışma hayatında ortaya çıkardığı olumlu ve olumsuz etkiler yer almaktadır. ILO Uluslararası Çalışma Örgütü yapay zeka uygulamalarının yaygınlaşmasından dolayı ülkelerin hızla gelişen bu teknolojik devrime ayak uydurmaları için önerilerde bulunmaktadır. Özellikle Endüstri 4.0 sürecinde çalışma hayatında görülen verimlilik artışı, hata oranlarının azalması, maliyetlerin düşmesi ve daha verimli enerji kullanımı ile sürdürülebilir üretimi artıran teknolojilerin kullanılması yapay zeka, bilgisayar ve robot kullanımının çalışma hayatına entegrasyonunu hızlandırmaya başlamıştır. Bu katkılar işverenler tarafından olumlu değerlendirilse de yapay zekanın işsizliğe neden olabileceği tartışmaları çalışanlar ve sendikalarda endişe uyandırmaktadır. Bu sebeple, hükümetlerin işsizlikle mücadelede kullandığı araçların, yaşanan dönüşüme entegrasyonu için çalışmalar yapılması gerekmektedir. Hükümetlerin işsizlikle mücadele için kullandıkları politikaların başında aktif işgücü politikaları gelmektedir. Türkiyede de aktif istihdam politikaları özellikle 2000li yıllardan itibaren yoğun biçimde uygulanmakta ancak işsizliğin yapısal boyutundan kaynaklı yer yer tartışmalara konu olmaktadır. Bu çalışma sistematik literatür taraması ile derleme çalışması olarak tasarlanmıştır. Çalışmada dijital dönüşümün işgücü piyasasına olan etkisinin ortaya koyulması amaçlanmaktadır. Çalışmanın neticesinde Türkiyede yapay zekanın emek piyasasındaki yerini saptamak ve uygulanan aktif işgücü programlarının değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Çalışmanın bu boyutuyla literatüre farklı bir tartışma alanı kazandırabileceği düşünülmektedir.

 Günümüzde birçok ülkenin çözüm bekleyen en zor sorunlarından birisi işsizliktir. Değişen koşullara paralel olarak işsizliğin de niteliğinin ve türlerinin değişmesi işsizlikle mücadelede farklı politikalar ortaya koymayı gerektirmektedir. Son yıllarda işsizlik ve istihdam konusunda en dikkat çeken olguların başında yapay zekanın çalışma hayatında ortaya çıkardığı olumlu ve olumsuz etkiler yer almaktadır. ILO Uluslararası Çalışma Örgütü yapay zeka uygulamalarının yaygınlaşmasından dolayı ülkelerin hızla gelişen bu teknolojik devrime ayak uydurmaları için önerilerde bulunmaktadır. Özellikle Endüstri 4.0 sürecinde çalışma hayatında görülen verimlilik artışı, hata oranlarının azalması, maliyetlerin düşmesi ve daha verimli enerji kullanımı ile sürdürülebilir üretimi artıran teknolojilerin kullanılması yapay zeka, bilgisayar ve robot kullanımının çalışma hayatına entegrasyonunu hızlandırmaya başlamıştır. Bu katkılar işverenler tarafından olumlu değerlendirilse de yapay zekanın işsizliğe neden olabileceği tartışmaları çalışanlar ve sendikalarda endişe uyandırmaktadır. Bu sebeple, hükümetlerin işsizlikle mücadelede kullandığı araçların, yaşanan dönüşüme entegrasyonu için çalışmalar yapılması gerekmektedir. Hükümetlerin işsizlikle mücadele için kullandıkları politikaların başında aktif işgücü politikaları gelmektedir. Türkiyede de aktif istihdam politikaları özellikle 2000li yıllardan itibaren yoğun biçimde uygulanmakta ancak işsizliğin yapısal boyutundan kaynaklı yer yer tartışmalara konu olmaktadır. Bu çalışma sistematik literatür taraması ile derleme çalışması olarak tasarlanmıştır. Çalışmada dijital dönüşümün işgücü piyasasına olan etkisinin ortaya koyulması amaçlanmaktadır. Çalışmanın neticesinde Türkiyede yapay zekanın emek piyasasındaki yerini saptamak ve uygulanan aktif işgücü programlarının değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Çalışmanın bu boyutuyla literatüre farklı bir tartışma alanı kazandırabileceği düşünülmektedir.

 Günümüzde birçok ülkenin çözüm bekleyen en zor sorunlarından birisi işsizliktir. Değişen koşullara paralel olarak işsizliğin de niteliğinin ve türlerinin değişmesi işsizlikle mücadelede farklı politikalar ortaya koymayı gerektirmektedir. Son yıllarda işsizlik ve istihdam konusunda en dikkat çeken olguların başında yapay zekanın çalışma hayatında ortaya çıkardığı olumlu ve olumsuz etkiler yer almaktadır. ILO Uluslararası Çalışma Örgütü yapay zeka uygulamalarının yaygınlaşmasından dolayı ülkelerin hızla gelişen bu teknolojik devrime ayak uydurmaları için önerilerde bulunmaktadır. Özellikle Endüstri 4.0 sürecinde çalışma hayatında görülen verimlilik artışı, hata oranlarının azalması, maliyetlerin düşmesi ve daha verimli enerji kullanımı ile sürdürülebilir üretimi artıran teknolojilerin kullanılması yapay zeka, bilgisayar ve robot kullanımının çalışma hayatına entegrasyonunu hızlandırmaya başlamıştır. Bu katkılar işverenler tarafından olumlu değerlendirilse de yapay zekanın işsizliğe neden olabileceği tartışmaları çalışanlar ve sendikalarda endişe uyandırmaktadır. Bu sebeple, hükümetlerin işsizlikle mücadelede kullandığı araçların, yaşanan dönüşüme entegrasyonu için çalışmalar yapılması gerekmektedir. Hükümetlerin işsizlikle mücadele için kullandıkları politikaların başında aktif işgücü politikaları gelmektedir. Türkiyede de aktif istihdam politikaları özellikle 2000li yıllardan itibaren yoğun biçimde uygulanmakta ancak işsizliğin yapısal boyutundan kaynaklı yer yer tartışmalara konu olmaktadır. Bu çalışma sistematik literatür taraması ile derleme çalışması olarak tasarlanmıştır. Çalışmada dijital dönüşümün işgücü piyasasına olan etkisinin ortaya koyulması amaçlanmaktadır. Çalışmanın neticesinde Türkiyede yapay zekanın emek piyasasındaki yerini saptamak ve uygulanan aktif işgücü programlarının değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Çalışmanın bu boyutuyla literatüre farklı bir tartışma alanı kazandırabileceği düşünülmektedir.

 Günümüzde birçok ülkenin çözüm bekleyen en zor sorunlarından birisi işsizliktir. Değişen koşullara paralel olarak işsizliğin de niteliğinin ve türlerinin değişmesi işsizlikle mücadelede farklı politikalar ortaya koymayı gerektirmektedir. Son yıllarda işsizlik ve istihdam konusunda en dikkat çeken olguların başında yapay zekanın çalışma hayatında ortaya çıkardığı olumlu ve olumsuz etkiler yer almaktadır. ILO Uluslararası Çalışma Örgütü yapay zeka uygulamalarının yaygınlaşmasından dolayı ülkelerin hızla gelişen bu teknolojik devrime ayak uydurmaları için önerilerde bulunmaktadır. Özellikle Endüstri 4.0 sürecinde çalışma hayatında görülen verimlilik artışı, hata oranlarının azalması, maliyetlerin düşmesi ve daha verimli enerji kullanımı ile sürdürülebilir üretimi artıran teknolojilerin kullanılması yapay zeka, bilgisayar ve robot kullanımının çalışma hayatına entegrasyonunu hızlandırmaya başlamıştır. Bu katkılar işverenler tarafından olumlu değerlendirilse de yapay zekanın işsizliğe neden olabileceği tartışmaları çalışanlar ve sendikalarda endişe uyandırmaktadır. Bu sebeple, hükümetlerin işsizlikle mücadelede kullandığı araçların, yaşanan dönüşüme entegrasyonu için çalışmalar yapılması gerekmektedir. Hükümetlerin işsizlikle mücadele için kullandıkları politikaların başında aktif işgücü politikaları gelmektedir. Türkiyede de aktif istihdam politikaları özellikle 2000li yıllardan itibaren yoğun biçimde uygulanmakta ancak işsizliğin yapısal boyutundan kaynaklı yer yer tartışmalara konu olmaktadır. Bu çalışma sistematik literatür taraması ile derleme çalışması olarak tasarlanmıştır. Çalışmada dijital dönüşümün işgücü piyasasına olan etkisinin ortaya koyulması amaçlanmaktadır. Çalışmanın neticesinde Türkiyede yapay zekanın emek piyasasındaki yerini saptamak ve uygulanan aktif işgücü programlarının değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Çalışmanın bu boyutuyla literatüre farklı bir tartışma alanı kazandırabileceği düşünülmektedir.

Makale detayları

DİJİTAL DÖNÜŞÜMÜN İŞGÜCÜ PİYASASINA ETKİSİ: TÜRKİYE’DEKİ AKTİF İŞGÜCÜ PROGRAMLARINA YÖNELİK BİR DEĞERLENDİRME

Yazarlar:

Gökhan Güney

Yayıncı:

Isparta University of Applied Sciences

Ana Başlıklar:

Çalışma Ekonomisi | Politika ve Yönetim (Diğer)

Dergi:

Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Güzel Sanatlar Dergisi Vol.7 Issue 18, pp.61-73

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

1/2025

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001360012

pISSN:

2687-4903

İşsizlik

Yapay Zeka

Dijital Dönüşüm

İstihdam Politikaları

Sayı

Makale detayları

DİJİTAL DÖNÜŞÜMÜN İŞGÜCÜ PİYASASINA ETKİSİ: TÜRKİYE’DEKİ AKTİF İŞGÜCÜ PROGRAMLARINA YÖNELİK BİR DEĞERLENDİRME

Yazarlar: Gökhan Güney

Yayıncı: Isparta University of Applied Sciences

Ana Başlıklar: Çalışma Ekonomisi | Politika ve Yönetim (Diğer)

Dergi: Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Güzel Sanatlar Dergisi Vol.7 Issue 18, pp.61-73

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 1/2025

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001360012

pISSN: 2687-4903

İşsizlik

Yapay Zeka

Dijital Dönüşüm

İstihdam Politikaları

Sayı

Yazarlar:

Gökhan Güney

Yayıncı:

Isparta University of Applied Sciences

Ana Başlıklar:

Çalışma Ekonomisi | Politika ve Yönetim (Diğer)

Dergi:

Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Güzel Sanatlar Dergisi Vol.7 Issue 18, pp.61-73

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

1/2025

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001360012

pISSN:

2687-4903