THE RELATION OF VOWEL POINTS AND PRONUNCIATION IN  THE TEXTS OF OTTOMAN TURKISH

Yavuz KARTALLIOĞLU

Makale detayları

THE RELATION OF VOWEL POINTS AND PRONUNCIATION IN THE TEXTS OF OTTOMAN TURKISH

Yazarlar:

Yavuz KARTALLIOĞLU

Yayıncı:

Hacettepe University

Dergi:

Türkbilig 2010 Issue 19, pp.137-143

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2009

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000694328

Sıklık:

Aylık

pISSN:

1302-6011

Özet:

 

In the Turkish texts with Arabic script some signs, called vowel points, were used for correct spelling and better expression of vowels. Vowel points guide the researchers to read the texts correctly by partially displaying rounded and unrounded features of vowels. In Old Anatolian Turkish and Ottoman Turkish texts vowel point system resembles in terms of quality to the letters corresponding with the vowels  This sentence is unclear . That is to say, if we have a letter of “waw” in a syllable or in a word then the vowel point is “damma,” if we have a letter of “ye” the vowel point is “kasra,” if we have a letter of “alif” the vowel point is “fatha.” In some Ottoman Turkish texts “damma” sometimes can be in the letter of “ye” and “kasra” can be in the letter of “waw.” This type of usage of vowel point shouldn’t be perceived as incorrect spelling. In such usages the vowel points reflect the pronunciation-that is the speech- not the clichéd spelling. Vowel points must be taken into consideration when the above mentioned “ye” with “damma” and “waw” with “kasra” are used to correspond with only one vowel, for vowel points are less clichéd than letters. This system also has a guiding feature in terms of developing labial harmony.

 

Arap harfli Türkçe metinlerde doğru heceleme maksadıyla ve ünlüleri daha iyi ifade edebilmek için hareke denilen birtakım işaretler kullanılmıştır. Hareke, ünlünün düzlük-yuvarlaklık niteliğini kısmen ortaya koyarak metinlerin daha doğru okunmasında araştırıcılara yol gösterir. Eski Anadolu Türkçesi ve Osmanlı Türkçesi metinlerinde hareke sistemi ünlüleri karşılayan harflerle nitelik bakımından benzeşmektedir. Yani, hece veya kelimede “vav” harfi varsa hareke “ötre”, “ye” harfi varsa hareke “esre”, “elif  güzel he ” harfi varsa hareke “üstün” olur. Bazı Osmanlı Türkçesi metinlerinde yer yer “ye” harfinin üzerinde “ötre”, “vav” harfinin altında “esre” bulunmaktadır. Bu harekeleme sistemi yanlış yazılışlar olarak algılanmamalıdır. Bu kullanımlarda harekeler kalıplaşmış imlanın aksine dildeki telaffuzları, yani konuşmayı yansıtmaktadır. Yukarıda bahsedilen “ye” ile “ötre”nin, “vav” ile “esre”nin tek ünlüyü karşılayacak şekilde kullanıldığı durumlarda harekeler esas alınmalıdır. Çünkü, harekeler harflere göre daha az kalıplaşmıştır. Bu sistem aynı zamanda gelişen dudak uyumu konusunda da yol gösterici bir özelliğe sahiptir.

Makale detayları

THE RELATION OF VOWEL POINTS AND PRONUNCIATION IN THE TEXTS OF OTTOMAN TURKISH

Yazarlar: Yavuz KARTALLIOĞLU

Yayıncı: Hacettepe University

Dergi: Türkbilig 2010 Issue 19, pp.137-143

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 12/2009

Belge Dili: İngilizce

Document ID (Org No.): 2000694328

Sıklık: Aylık

pISSN: 1302-6011

Sayı

Yazarlar:

Yavuz KARTALLIOĞLU

Yayıncı:

Hacettepe University

Dergi:

Türkbilig 2010 Issue 19, pp.137-143

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2009

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000694328

Sıklık:

Aylık

pISSN:

1302-6011