-

Yeliz TEMLİ DURMUŞ

Makale detayları

-

Yazarlar:

Yeliz TEMLİ DURMUŞ

Dergi:

e-International Journal of Educational Research 2014 Vol.5 Issue 1, pp.20-41

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

4/2014

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000690190

Özet:

 

Bu çalışmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin oluşturmacı yaklaşıma yönelik görüşlerini tarama yöntemiyle ortaya koymaktır. Çalışmanın ilk basamağında, açık uçlu sorulardan oluşan anketler, 3 büyük şehirde (Ankara, İstanbul ve İzmir) görev yapmakta olan 4. ve 5. sınıf öğretmenlerine gönderilmiştir. Çalışmaya katılan öğretmenler (N= 138) 13,08 yıl (SD= 7.82) deneyime sahiptir. Katılımcıların 97’si (%70,3) kadın, 39’u (%28,3) erkek sınıf öğretmenleridir. Araştırmada tarama modeli kullanılmış olup, demografik bilgiler ve açık uçlu sorular olmak üzere iki bölümden oluşan veri toplama aracı geliştirilmiştir. Örneklem oluşturulurken önce okullar seçkisiz olarak belirlenmiştir. Daha sonra bu okullarda görev yapan 4. ve 5. sınıf öğretmenleri ile çalışma gerçekleştirilmiştir. Nitel veriler içerik analizi yoluyla tanımlanmaya çalışılmıştır. Analiz sürecinde kodlara ulaşılmış ve ilgili kodlar biraraya getirilerek temalar oluşturulmuştur. Güvenilir veri analizi için katılımcı onayı gerçekleştirilmiştir. Ayrıca başka bir araştırmacı tarafından seçkisiz belirlenen veriler tekrar analiz edilmiş ve iki araştırmacı ortak karara varana kadar veriler üstünde tartışılmıştır. Bulgular, sınıf öğretmenlerinin oluşturmacı yaklaşım uygulamalarının gerekleriyle ilgili herhangi bir açıklamada bulunmadıklarını göstermektedir. Katılımcılar, hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimler sırasında, oluşturmacı yaklaşımın temel alındığı programların uygulanmasına yönelik bir çalışma yapılmadığını, teorik bilgilerin verildiği, oluşturmacı yaklaşım sınıf içerisinde nasıl uygulanmalı sorusunun yanıtına bu eğitimlerde ulaşamadıklarını belirtmişlerdir. Bir başka deyişle oluşturmacı yaklaşım nasıl uygulanır sorusuna, katılımcıların uygulamalı bir hizmet içi eğitim programına katılarak etkili ve tamamlayıcı bilgiler edinebileceği bulgular arasında yer almıştır. Sınıf öğretmenleri, oluşturmacı yaklaşım uygulamaları için bazı sınırlılıklar yaşadıklarını da belirtmişlerdir. Bu sıkıntıların başında kalabalık sınıflar, zaman sıkıntısı, materyal eksikliği, öğrencilerin pasif kalma isteği ve ön koşul bilgilerinin yetersiz olması gelmektedir. Ayrıca, öğrencilerin araştırma yapmak istememeleri ve motivasyonsuz olmaları da birer sınırlılık olarak ifade edilmiştir. Katılımcılar, öğrencileri aktif olarak öğrenme öğretme sürecine dâhil etmekte zorlanmaktadır. Bazı katılımcılar oluşturmacı yaklaşımın bir öğesi olarak değerlendirilen tamamlayıcı ölçme değerlendirme tekniklerini zaman kaybı ve kâğıt israfı olarak değerlendirmektedirler.

 

Bu çalışmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin oluşturmacı yaklaşıma yönelik görüşlerini tarama yöntemiyle ortaya koymaktır. Çalışmanın ilk basamağında, açık uçlu sorulardan oluşan anketler, 3 büyük şehirde (Ankara, İstanbul ve İzmir) görev yapmakta olan 4. ve 5. sınıf öğretmenlerine gönderilmiştir. Çalışmaya katılan öğretmenler (N= 138) 13,08 yıl (SD= 7.82) deneyime sahiptir. Katılımcıların 97'si (%70,3) kadın, 39'u (%28,3) erkek sınıf öğretmenleridir. Araştırmada tarama modeli kullanılmış olup, demografik bilgiler ve açık uçlu sorular olmak üzere iki bölümden oluşan veri toplama aracı geliştirilmiştir. Örneklem oluşturulurken önce okullar seçkisiz olarak belirlenmiştir. Daha sonra bu okullarda görev yapan 4. ve 5. sınıf öğretmenleri ile çalışma gerçekleştirilmiştir. Nitel veriler içerik analizi yoluyla tanımlanmaya çalışılmıştır. Analiz sürecinde kodlara ulaşılmış ve ilgili kodlar biraraya getirilerek temalar oluşturulmuştur. Güvenilir veri analizi için katılımcı onayı gerçekleştirilmiştir. Ayrıca başka bir araştırmacı tarafından seçkisiz belirlenen veriler tekrar analiz edilmiş ve iki araştırmacı ortak karara varana kadar veriler üstünde tartışılmıştır. Bulgular, sınıf öğretmenlerinin oluşturmacı yaklaşım uygulamalarının gerekleriyle ilgili herhangi bir açıklamada bulunmadıklarını göstermektedir. Katılımcılar, hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimler sırasında, oluşturmacı yaklaşımın temel alındığı programların uygulanmasına yönelik bir çalışma yapılmadığını, teorik bilgilerin verildiği, oluşturmacı yaklaşım sınıf içerisinde nasıl uygulanmalı sorusunun yanıtına bu eğitimlerde ulaşamadıklarını belirtmişlerdir. Bir başka deyişle oluşturmacı yaklaşım nasıl uygulanır sorusuna, katılımcıların uygulamalı bir hizmet içi eğitim programına katılarak etkili ve tamamlayıcı bilgiler edinebileceği bulgular arasında yer almıştır. Sınıf öğretmenleri, oluşturmacı yaklaşım uygulamaları için bazı sınırlılıklar yaşadıklarını da belirtmişlerdir. Bu sıkıntıların başında kalabalık sınıflar, zaman sıkıntısı, materyal eksikliği, öğrencilerin pasif kalma isteği ve ön koşul bilgilerinin yetersiz olması gelmektedir. Ayrıca, öğrencilerin araştırma yapmak istememeleri ve motivasyonsuz olmaları da birer sınırlılık olarak ifade edilmiştir. Katılımcılar, öğrencileri aktif olarak öğrenme öğretme sürecine dahil etmekte zorlanmaktadır. Bazı katılımcılar oluşturmacı yaklaşımın bir öğesi olarak değerlendirilen tamamlayıcı ölçme değerlendirme tekniklerini zaman kaybı ve kağıt israfı olarak değerlendirmektedirler.
Anahtar Sözcükler: İlkokul, Oluşturmacı yaklaşım, öğretmen görüşleri, sınıf öğretmenleri.

Extended Abstract

Purpose: Ministry of National Education (MNE) renewed centralized elementary schools curricula in 2004 and started to be implemented nation wide in the 2005-2006 academic year.The basic purpose of the change was to transform traditional behaviorist curricula to constructivist curricula. This radical change requires teachers' endeavors to leave familiar practices and internalize the new bases. In order to be successful in curriculum change, the first step is to create positive perception among implementers of a curriculum. The purpose of the study is to determine 4th and 5th grade classroom teachers' views on constructivist approach through a survey research design. 
Method: In the study, surveys developed by the researcher, were administered to 4th and 5th grade classroom teachers working in 3 big cities. The participants (N= 138) have 13.08 (SD= 7.82) years experience and 97(70.3%) female and 39 (28.3%) male voluntary teachers participated in this study. Based on MNE Statistics 2008-2009 data, the ratio among 3 cities were determined and schools were determined by applying random selection. In total of 20 schools in İzmir, 20 schools in Ankara and 32 schools in Istanbul were randomly selected. Paticipants were 138 teachers, 54 classroom teachers working in İstanbul, 45 classroom teachers working in İzmir and 39 classroom teachers working in Ankara. Qualitative data were analyzed through coding-based content analysis. Data coding was done by the researcher and then another person who is an expert in field of Psychological Counceling and Guidance analyzed a selected sample of raw data. In the end, findings of the two people were compared and differences were discussed till a common understanding was developed as suggested. Participants' approvals were provided for reliable analysis. The findings of some surveys filled out by the participants whose opinions were demanded for participant approval were discussed with them and their approvals were taken.
Findings: Findings showed that classroom teachers did not explain the requirements of constructivist approach implementations. They belive in they do not experience how to implement the content of curricula based on constructivist approach during their in-service teacher training programs and pre-service education. In other words, the findings showed that in-service teacher training programs could be developed about constructivism and the participants are in need of asking questions on constructivism in their minds in a constructivist learning environment. Classroom teachers also highlighted some limitations to use constructivist approaches in classes. Insufficient students' pre-requisite learning, crowded classrooms, and insufficient number of materials were stated as limitations. Another limitation was that students are reluctant to research to construct their own knowledge and they want to keep passive roles as listeners. Some participants evaluate complementary assessment techniques as waste of time and waste of paper. The discrepancy between central exams and complementary assessment methods and technique suggested by the curricula creates problems. Because curricula demand for product evaluation and process evaluation was perceived as unnecessary to take higher score in the national exams. Moreover,  parents' pressures on teachers to cover contents that can be encountered in national exams and asking multiple choice questions in the exams to pass the course leads to unwillingness to use complementary assessment techniques. 
Recommendations: Although curricula developed based on constructivist approach, constructivism has not been implemented in classes because of crowded classrooms, national exams, time limitations, and so on. In-service teaching training programs could be developed so as to find answers to teachers's questions on constructivist implementation in their mind. Additionally, observations can be conducted to reach in detail information on how constructivism is implementing in real classrooms or to what degree it is implementing. 
Keywords: Primary school, Constructivism, Teacher views, Classroom teachers.

Makale detayları

-

Yazarlar: Yeliz TEMLİ DURMUŞ

Dergi: e-International Journal of Educational Research 2014 Vol.5 Issue 1, pp.20-41

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 4/2014

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000690190

Sayı

Yazarlar:

Yeliz TEMLİ DURMUŞ

Dergi:

e-International Journal of Educational Research 2014 Vol.5 Issue 1, pp.20-41

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

4/2014

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000690190