Sultan II Abdülhamid’in Yahudi Siyonist Hareketine Karşı Yahudilere Yönelik Uyguladığı Sosyal Politikalar

Murat Gökmen

Makale detayları

Sultan II Abdülhamid’in Yahudi Siyonist Hareketine Karşı Yahudilere Yönelik Uyguladığı Sosyal Politikalar

Yazarlar:

Murat Gökmen

Yayıncı:

Duzce University

Ana Başlıklar:

Uluslararası İlişkiler

Dergi:

Journal of Economics and Political Sciences Vol.3 Issue 1, pp.28-42

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

9/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001299637

pISSN:

2792-0410

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Sultan II. Abdülhamid üzerine birçok farklı konuda ve alanda araştırma yapıldı ve hala da yapılmaktadır. Ulu Hakan, Baba, Son Padişah, Son Halife ve hatta sevmeyenler ona Kızıl Sultan lakabını bile yakıştırabilmiştir. Yalnız, Sultanın hoşgörü üzerine kurgulanan ve İslam ahlakının uygulaması niteliğindeki politikalarının yeterince üzerinde durulmadığından hareketle Sultanın Siyonist tehdite rağmen uygulamaya devam ettiği hoşgörü politikaları üzerinde çalışması gereken bir onu olarak düşünüldüğünden ve de literatürde bu konunun üzerinde pek araştırma olmaması bu çalışmanın başlangıç noktasını oluşturmuştur. Bu çalışmada Sultan II. Abdülhamidin Yahudi Siyonistlerin Filistine yönelik göç ve toprak edinim teşebbüslerini başarıyla engellenmesine rağmen Osmanlı İmparatorluğu bünyesinde yaşayan gayri-Müslümlere karşı hoşgörüde ve onların devlet yönetiminde ve temsillerinde herhangi bir tavır ve tutum değişikliğine gitmediği; tam tersine; gayri-Müslümlerle, özellikle de Osmanlı Yahudileri ve Dünya Yahudileri ile olan bağını kuvvetlendirdiği; bu bağlamda ve sayede Siyonistlerin nifak çıkarma girişimlerini engellediği tartışılmıştır. Sultan II Abdülhamidin Filistin özelinde Siyonistlere yönelik tedbirleri sayesinde gayri-Müslüm tebaanın imparatorluk çatısı altında yaşamaya devamı tercih ettiği araştırmanın sonunda ortaya konmuştur. Bu çalışma nitel bir araştırma olarak desenlenmiş olup; sadece Sultan II. Abdülhamidin tahtta kaldığı süreyle sınırlandırılmıştır. Sultandan önceki ve sonraki gelişmeler araştırmaya dâhil edilmemiştir.

 Sultan II. Abdülhamid üzerine birçok farklı konuda ve alanda araştırma yapıldı ve hala da yapılmaktadır. Ulu Hakan, Baba, Son Padişah, Son Halife ve hatta sevmeyenler ona Kızıl Sultan lakabını bile yakıştırabilmiştir. Yalnız, Sultanın hoşgörü üzerine kurgulanan ve İslam ahlakının uygulaması niteliğindeki politikalarının yeterince üzerinde durulmadığından hareketle Sultanın Siyonist tehdite rağmen uygulamaya devam ettiği hoşgörü politikaları üzerinde çalışması gereken bir onu olarak düşünüldüğünden ve de literatürde bu konunun üzerinde pek araştırma olmaması bu çalışmanın başlangıç noktasını oluşturmuştur. Bu çalışmada Sultan II. Abdülhamidin Yahudi Siyonistlerin Filistine yönelik göç ve toprak edinim teşebbüslerini başarıyla engellenmesine rağmen Osmanlı İmparatorluğu bünyesinde yaşayan gayri-Müslümlere karşı hoşgörüde ve onların devlet yönetiminde ve temsillerinde herhangi bir tavır ve tutum değişikliğine gitmediği; tam tersine; gayri-Müslümlerle, özellikle de Osmanlı Yahudileri ve Dünya Yahudileri ile olan bağını kuvvetlendirdiği; bu bağlamda ve sayede Siyonistlerin nifak çıkarma girişimlerini engellediği tartışılmıştır. Sultan II Abdülhamidin Filistin özelinde Siyonistlere yönelik tedbirleri sayesinde gayri-Müslüm tebaanın imparatorluk çatısı altında yaşamaya devamı tercih ettiği araştırmanın sonunda ortaya konmuştur. Bu çalışma nitel bir araştırma olarak desenlenmiş olup; sadece Sultan II. Abdülhamidin tahtta kaldığı süreyle sınırlandırılmıştır. Sultandan önceki ve sonraki gelişmeler araştırmaya dâhil edilmemiştir.

 Sultan II. Abdülhamid üzerine birçok farklı konuda ve alanda araştırma yapıldı ve hala da yapılmaktadır. Ulu Hakan, Baba, Son Padişah, Son Halife ve hatta sevmeyenler ona Kızıl Sultan lakabını bile yakıştırabilmiştir. Yalnız, Sultanın hoşgörü üzerine kurgulanan ve İslam ahlakının uygulaması niteliğindeki politikalarının yeterince üzerinde durulmadığından hareketle Sultanın Siyonist tehdite rağmen uygulamaya devam ettiği hoşgörü politikaları üzerinde çalışması gereken bir onu olarak düşünüldüğünden ve de literatürde bu konunun üzerinde pek araştırma olmaması bu çalışmanın başlangıç noktasını oluşturmuştur. Bu çalışmada Sultan II. Abdülhamidin Yahudi Siyonistlerin Filistine yönelik göç ve toprak edinim teşebbüslerini başarıyla engellenmesine rağmen Osmanlı İmparatorluğu bünyesinde yaşayan gayri-Müslümlere karşı hoşgörüde ve onların devlet yönetiminde ve temsillerinde herhangi bir tavır ve tutum değişikliğine gitmediği; tam tersine; gayri-Müslümlerle, özellikle de Osmanlı Yahudileri ve Dünya Yahudileri ile olan bağını kuvvetlendirdiği; bu bağlamda ve sayede Siyonistlerin nifak çıkarma girişimlerini engellediği tartışılmıştır. Sultan II Abdülhamidin Filistin özelinde Siyonistlere yönelik tedbirleri sayesinde gayri-Müslüm tebaanın imparatorluk çatısı altında yaşamaya devamı tercih ettiği araştırmanın sonunda ortaya konmuştur. Bu çalışma nitel bir araştırma olarak desenlenmiş olup; sadece Sultan II. Abdülhamidin tahtta kaldığı süreyle sınırlandırılmıştır. Sultandan önceki ve sonraki gelişmeler araştırmaya dâhil edilmemiştir.

 Sultan II. Abdülhamid üzerine birçok farklı konuda ve alanda araştırma yapıldı ve hala da yapılmaktadır. Ulu Hakan, Baba, Son Padişah, Son Halife ve hatta sevmeyenler ona Kızıl Sultan lakabını bile yakıştırabilmiştir. Yalnız, Sultanın hoşgörü üzerine kurgulanan ve İslam ahlakının uygulaması niteliğindeki politikalarının yeterince üzerinde durulmadığından hareketle Sultanın Siyonist tehdite rağmen uygulamaya devam ettiği hoşgörü politikaları üzerinde çalışması gereken bir onu olarak düşünüldüğünden ve de literatürde bu konunun üzerinde pek araştırma olmaması bu çalışmanın başlangıç noktasını oluşturmuştur. Bu çalışmada Sultan II. Abdülhamidin Yahudi Siyonistlerin Filistine yönelik göç ve toprak edinim teşebbüslerini başarıyla engellenmesine rağmen Osmanlı İmparatorluğu bünyesinde yaşayan gayri-Müslümlere karşı hoşgörüde ve onların devlet yönetiminde ve temsillerinde herhangi bir tavır ve tutum değişikliğine gitmediği; tam tersine; gayri-Müslümlerle, özellikle de Osmanlı Yahudileri ve Dünya Yahudileri ile olan bağını kuvvetlendirdiği; bu bağlamda ve sayede Siyonistlerin nifak çıkarma girişimlerini engellediği tartışılmıştır. Sultan II Abdülhamidin Filistin özelinde Siyonistlere yönelik tedbirleri sayesinde gayri-Müslüm tebaanın imparatorluk çatısı altında yaşamaya devamı tercih ettiği araştırmanın sonunda ortaya konmuştur. Bu çalışma nitel bir araştırma olarak desenlenmiş olup; sadece Sultan II. Abdülhamidin tahtta kaldığı süreyle sınırlandırılmıştır. Sultandan önceki ve sonraki gelişmeler araştırmaya dâhil edilmemiştir.

Makale detayları

Sultan II Abdülhamid’in Yahudi Siyonist Hareketine Karşı Yahudilere Yönelik Uyguladığı Sosyal Politikalar

Yazarlar:

Murat Gökmen

Yayıncı:

Duzce University

Ana Başlıklar:

Uluslararası İlişkiler

Dergi:

Journal of Economics and Political Sciences Vol.3 Issue 1, pp.28-42

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

9/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001299637

pISSN:

2792-0410

Sultan II Abdülhamid

Filistin

Sosyal Politikalar

Gayri-Müslüm NüfusSultan II Abdülhamid

Filistin

Sosyal Politikalar

Gayri-Müslüm Nüfus

Sultan II Abdülhamid, Filistin, Sosyal Politikalar, Gayri-Müslüm Nüfus

Sayı

Makale detayları

Yazarlar: Murat Gökmen

Yayıncı: Duzce University

Ana Başlıklar: Uluslararası İlişkiler

Dergi: Journal of Economics and Political Sciences Vol.3 Issue 1, pp.28-42

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 9/2023

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001299637

pISSN: 2792-0410

Sayı

Yazarlar:

Murat Gökmen

Yayıncı:

Duzce University

Ana Başlıklar:

Uluslararası İlişkiler

Dergi:

Journal of Economics and Political Sciences Vol.3 Issue 1, pp.28-42

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

9/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001299637

pISSN:

2792-0410