Assessment of the white blood cell subtypes ratio in patients with supraventricular tachycardia: Retrospective cohort study

Uğur KÜÇÜK; Mehmet ARSLAN

doi:https://doi.org/10.28982/josam.510973

Makale detayları

Assessment of the white blood cell subtypes ratio in patients with supraventricular tachycardia: Retrospective cohort study

Yazarlar:

Uğur KÜÇÜK | Mehmet ARSLAN

Yayıncı:

Fatih BAŞAK

Ana Başlıklar:

Hastalıklar

Dergi:

Journal of Surgery and Medicine 2019 Vol.3 Issue 4, pp.297-299

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

4/2019

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000500606

Sıklık:

Aylık

eISSN:

2602-2079

DOI:

https://doi.org/10.28982/josam.510973

Özet:

 


Aim: Neutrophil/lymphocyte ratio (NLR), monocyte/lymphocyte ratio (MLR) and lymphocyte/monocyte ratio (LMR) have been considered to be the new cardiovascular risk predictors. Inflammation has been shown to be associated with various types of arrhythmia. This study aimed to investigate the relationship between NLR, LMR and MLR in patients with supraventricular tachycardia (SVT).

Methods: Our study included 59 patients aged 18 years or older who visited our clinic between December 2017 and December 2018. Thirty-three patients were diagnosed with definitive diagnosis of tachycardia using electrocardiographic (ECG) method, and hospitalized for ablation. The other 26 patients were the ones who underwent electrophysiological study (EPS) as it was not possible to make a diagnosis of arrhythmia using non-invasive methods despite ongoing complaints of palpitation. Blood samples were taken from all patients for pre-operative complete blood count analysis. NLR was calculated as the ratio of neutrophil count to lymphocyte count. MLR was calculated as the ratio of monocyte count to lymphocyte count. LMR was calculated as the ratio of lymphocyte count to monocyte count. In addition, electrophysiological study (EPS) was performed for treatment purposes in patients diagnosed with SVT; and for diagnosis and treatment purposes in patients who have the complaint of palpitation, however, could not be diagnosed using non-invasive methods.

Results: This study included 33 patients with SVT and 26 healthy controls who underwent EPS. When hematological parameters were compared, there was no statistically significant difference in NLR values (1.96 (0.69) 103/μL vs. 2.17 (1.29) 103/μL, p=0.42). Moreover, both MLR (0.25 (0.09) 103/μL vs. 0.22 (0.08)) 103/μL, p=0.19) and LMR (4.64 (1.37) 103/μL vs. 4.64 (1.45)) 103/μL, p = 0.49) were not statistically significant between the two groups.

Conclusion: This study showed that NLR, LMR and MLR values cannot be used as predictors for the presence of SVT.

.

 


Amaç: Nötrofil/lenfosit oranı (NLO), monosit/lenfosit oranı (MLO) ve lenfosif/monosit oranı (LMO) yeni kardiyovasküler risk belirleyicileri olarak değerlendirilmiştir. Inflammation has been demonstrated to be associated with various types of arrhythmia. Bu çalışmadaki amacımız geriye dönük olarak supraventriküler taşikardi (SVT) tanılı hastalarda NLO, LMO ve MLO ile ilişkisini araştırmayı amaçladık.

Yöntemler: Çalışmamız 18 yaş ve üzerinde, Aralık 2017- Aralık 2018 tarihleri arasında kliniğimizde takip edilen 59 hastayı içermektedir. Hastaların 33 tanesi çarpıntı tanısı konmuş ablasyon için yatış verdiğimiz hastalar olup, diğer 26 tanesi noninvaziv yöntemlerle ritm bozukluğu tanısı konulamayan fakat çarpıntı şikayetleri devam eden kesin tanısını koyabilmek için elektrofizyolojik çalışma (EPS) yaptığımız hastalardan oluşmaktadır. Tüm hastalardan işlem öncesi hemogram ölçümü için kan örneği alındı. NLO değeri nötrofil sayısının lenfosit sayısına oranı, MLO değeri monosit sayısının lenfosit sayısına oranı ve LMO değeri lenfosit sayısının monosit sayısına oranı olarak hesaplandı. Ayrıca SVT tanısı mevcut hastalarımıza tedavi amaçlı; hem de noninvaziv yöntemlerle tanısı konulamayan çarpıntı hastalarına tanı ve tedavi amaçlı EPS yapıldı. 

Bulgular: Çalışmaya SVT'li 33 hasta ve EPS sonucu normal olan 26 tane sağlıklı kontrol grubu dahil edildi. Hematolojik parametreler karşılaştırıldığında NLO (1,96 (0,69) 103/μL karşı 2,17 (1,28) 103/μL, p=0,42) istatiksel olarak anlamlı değildi. Bir diğer parametrelerde hem MLO iki grup arasında (0,25 (0,09) 103/μL karşı 0,22 (0,08) 103/μL, p=0,19) hem de LMO iki grup arasında istatiksel olarak anlamlı değildi. (4,38 (1,37) 103/μL karşı 4,64 (1,45) 103/μL, p=0,49).

Sonuç: Yaptığımız çalışmada NLO, LMO ve MLO değerlerinin SVT’nin varlığı için kullanılabilir gösterge olmadıklarını göstermiş olduk.

.

Makale detayları

Assessment of the white blood cell subtypes ratio in patients with supraventricular tachycardia: Retrospective cohort study

Yazarlar: Uğur KÜÇÜK | Mehmet ARSLAN

Yayıncı: Fatih BAŞAK

Ana Başlıklar: Hastalıklar

Dergi: Journal of Surgery and Medicine 2019 Vol.3 Issue 4, pp.297-299

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 4/2019

Belge Dili: İngilizce

Document ID (Org No.): 2000500606

Sıklık: Aylık

eISSN: 2602-2079

DOI: https://doi.org/10.28982/josam.510973

Sayı

Yazarlar:

Uğur KÜÇÜK | Mehmet ARSLAN

Yayıncı:

Fatih BAŞAK

Ana Başlıklar:

Hastalıklar

Dergi:

Journal of Surgery and Medicine 2019 Vol.3 Issue 4, pp.297-299

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

4/2019

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000500606

Sıklık:

Aylık

eISSN:

2602-2079

DOI:

https://doi.org/10.28982/josam.510973