Osmanlı Devleti’nde sağır, dilsiz ve a'mâ mektebi

Ramazan GÜNAY; Halil İbrahim GÖRÜR

Makale detayları

Osmanlı Devleti’nde sağır, dilsiz ve a'mâ mektebi

Yazarlar:

Ramazan GÜNAY | Halil İbrahim GÖRÜR

Yayıncı:

Ankara University

Ana Başlıklar:

Tarih ve Coğrafya

Dergi:

Tarih Araştırmaları Dergisi 2013 Vol.32 Issue 53, pp.55-76

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

4/2013

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000617080

Sıklık:

İki Yıllık

pISSN:

1015-1826

Özet:

 

The visually impaired who were talented used to make their living by learning the Quran by heart and reciting Quran and Mawlid in the Ottoman State, which had the principle that people should supply their needs and they should not beg for alms  from other people. Towards the end of the 19th century, the Ottoman State officials  observed that the deaf, mute and/or blind people had problems in participating in  community life, making a living to buy their needs and thus become active members  of social life because of their impairments and therefore they looked for ways of  overcoming those problems. As a result of this, they decided to open new schools  which necessitated a new curriculum that would obliterate deficiencies about the  issue. With this aim in mind and upon the recommendation of an Austrian called  Ferdinand Grati, the School for the Deaf, Mute and Blind was opened during the  Abdulhamid II era. Because a separate building could not be found, the school  served in various buildings. When students with impairments from wealthy families  applied to that school, the school was supported by their relatives. The curriculum  of the school was developed from sample curriculums of similar schools in Europe.  The school was not successful enough probably because it was founded in a time  when the Ottoman State had to face both internal and external problems.

 

İnsanların, kendi ihtiyaçlarını kendilerinin gidermesi ve başkasına muhtaç olmaması prensibini benimseyen Osmanlı Devleti’nde kabiliyeti olan a’mâlar hafızlık yaparak Kur'an-ı Kerim/mevlit okuyor ve bu suretle geçimlerini sağlıyorlardı. XIX. asrın sonlarına gelindiğinde ise sağır, dilsiz ve/veya a’mâ olmaları nedeniyle toplum içerisinde yer bulmakta sıkıntı çeken kişilerin ihtiyaçlarını giderme, bu konudaki mağduriyetlerini ortadan kaldırma ve onları toplumsal hayatın birer üyesi olarak yetiştirmede eksiklik bulunduğunu gören Osmanlı Devleti idarecileri bunu giderme yolları aramışlardır. Bunun neticesinde mevcut eğitim kurumlarının bu alandaki eksikliğini tamamlamak amacıyla özel bir müfredat gerektiren eğitim kurumlarının açılması kararlaştırılmıştır. Bu amaçla Ferdinand Grati adındaki bir Avusturyalının tavsiyesiyle II. Abdülhamid döneminde Sağır, Dilsiz ve A’mâ Mektebi açılmıştır. Bu mekteb için müstakil bir bina bulunamadığından dolayı mekteb çeşitli binalarda faaliyetini devam ettirmeye çalışmıştır. Bu mektebe o dönemin ileri gelenlerinin ve varlıklı ailelerin yakınları müracaat edince mekteb bu kişiler tarafından himaye görmüştür. Mektebin müfredatı, Avrupa’da bulunan benzer okullar örnek alınarak oluşturulmuştur. Muhtemelen Osmanlı Devleti’nin içeride ve dışarıda birçok gaile ile uğraşmak zorunda kaldığı son dönemine denk geldiği için Sağır, Dilsiz ve A’mâ Mektebi ile ilgili istenen başarı tam olarak elde edilememiştir.

Makale detayları

Osmanlı Devleti’nde sağır, dilsiz ve a'mâ mektebi

Yazarlar: Ramazan GÜNAY | Halil İbrahim GÖRÜR

Yayıncı: Ankara University

Ana Başlıklar: Tarih ve Coğrafya

Dergi: Tarih Araştırmaları Dergisi 2013 Vol.32 Issue 53, pp.55-76

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 4/2013

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000617080

Sıklık: İki Yıllık

pISSN: 1015-1826

Sayı

Yazarlar:

Ramazan GÜNAY | Halil İbrahim GÖRÜR

Yayıncı:

Ankara University

Ana Başlıklar:

Tarih ve Coğrafya

Dergi:

Tarih Araştırmaları Dergisi 2013 Vol.32 Issue 53, pp.55-76

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

4/2013

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000617080

Sıklık:

İki Yıllık

pISSN:

1015-1826